Τραγουδιστάν

Under Stress

2012-02-04T20:49:00.000+02:00

Aπ'τα καλύτερα πράγματα που είδα τον τελευταίο καιρό. Πραγματικά, αυτή η σύγχρονη πραγματικότητα έχει τόσα θέματα για να τροφοδοτήσει την Τέχνη. Δεν ξέρω γιατί θεωρείται "απολιτίκ". Φταίμε κι εμείς σίγουρα...

Έβαλα την αδερφή μου - που έχει φάει τις συνεντεύξεις για δουλειά με του κουτάλι - να δει την παρακάτω ταινία μικρού μήκους και μου είπε ότι "με αυτά που γίνονται στις πολυεθνικές θα μπορούσαν να γράφονται κάθε μέρα ταινίες και θεατρικά... Όποιος δεν το έχει ζήσει, δεν φαντάζεται τι γίνεται!".

Μια γενιά "Under Stress", λοιπόν, σε όλα τα επίπεδα.

Εξαιρετική δουλειά!

info
"Under Stress": Η 4η μικρού μήκους του Πάρη Πατσουρίδη που βραβέυθηκε στο Φεστιβάλ Δράμας με το 2ο Βραβείο Καλύτερης Ψηφιακής Ταινίας, στο 1ο Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας (Βραβείο Ερμηνείας στη Μαρκέλλα Γιαννάτου) και στο 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Ταινιών Κύπρου με το Βραβείο Φοιτητών του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Παίζουν οι: Μαρκέλλα Γιαννάτου, Μαρία Τσιμά, Χριστίνα Μητροπούλου, Δημήτρης Αγοράς, Μάκης Αρβανιτάκης.

Δ/νση Φωτογραφίας.......Γαβριήλ Λουκέρης
Μοντάζ............................. Μίλτος Μπούμης
Sound Design................Γιάννης Χρηστίδης
Original Soundtrack.......Snooze Loop

Φωτογραφίες, συντελεστές και περισσότερες πληροφορίες: http://www.facebook.com/under.stress http://www.imdb.com/title/tt2023840/
http://www.wix.com/ppatsouridis/web

Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Χειμερινή περιοδεία 2012

2012-01-27T19:57:00.004+02:00

Απόψε και για τρεις εμφανίσεις ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου στο "Γυάλινο Μουσικό Θέατρο" στην Αθήνα. Περισσότερα εδώ.

Άκου εδώ και τη συνέντευξη που του έκανε ζωντανά σήμερα το μεσημέρι η Ελληνοφρένεια.

~~~

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ
ΧΕΙΜΩΝΑΣ -ΑΝΟΙΞΗ 2012

IANOYAΡΙΟΣ

27-28-29 ΑΘΗΝΑ, Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

2 ΡΕΘΥΜΝΟ Ωδείο Ρεθύμνου
3 ΗΡΑΚΛΕΙΟ, Cine Studio live
4 ΗΡΑΚΛΕΙΟ, Cine Studio live
10 ΒΟΛΟΣ, Gold Star – Music Hall
11 ΚΑΣΤΟΡΙΑ Nautica Hall

ΜΑΡΤΙΟΣ

3 ΠΑΤΡΑ, Ακτή Δυμαίων
30 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Principal
31 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Principal

Περισσότερα εδώ.

Κι άλλο;

2012-01-25T01:56:00.006+02:00

Θεόδωρος Αγγελόπουλος
27.04.1935 - 24.01.2012

Άντε να μην πιστέψεις στη μεταφυσική μετά. Δεν μας φτάνουν οι σκοτεινές μέρες που ζούμε, "φεύγουν" μαζικά και μερικοί απ'τους πιο φωτεινούς ανθρώπους της βαριάς βιομηχανίας μας (όχι, δεν είναι ο τουρισμός), του Πολιτισμού μας. Καλό ταξίδι στον μεγάλο Ποιητή του Κινηματογράφου μας.

http://www.youtube.com/watch?v=RQP1w4HVzQE

Tonis Sfinos Show @ Koo Koo (14/1)

2012-01-23T11:45:00.004+02:00

Θεότρελο ρετρο σκηνικό στο Κοο Κοο με τον μεγάλο λάβερ Tonis Sfinos. Είχε χαβαλέ, δεν μπορώ να πω. Τα υποδέλοιπα εκεί.

http://www.youtube.com/watch?v=DWMGEKCbf8I

http://www.youtube.com/watch?v=-zFP4k8LX88

http://www.youtube.com/watch?v=6Eu3G81D6j0

Μια Δευτέρα

2012-01-21T12:41:00.010+02:00

Σωκράτης στο Σταυρό του Νότου; Δευτέρες; Πλάκα μας κάνει, έτσι;

Αχχχχ τι μας θύμισε... Σαν να μην έχει περάσει ούτε μέρα από τότε που ήμαστε φοιτητάρια και δεν χάναμε ούτε μία εμφάνισή του εκεί. Που φεύγαμε 5 και 6 άτομα σε ένα αμάξι με τον "Κύκλο" στο τέρμα και κοιμόμασταν σε σπίτια στρωματσάδα.

Και τώρα τι άλλαξε νομίζεις; Ο Σωκράτης 5-6 χρόνια μεγαλύτερος αλλά με την ίδια και μεγαλύτερη τρέλα. Εμείς λίγο μεγαλύτεροι με πτυχία αλλά χωρίς δουλειές. Η ουρά έξω απ'το Σταυρό αρκετά μεγαλύτερη (δεν φτάνει πια να πας μια ώρα νωρίτερα για να προλάβεις τις καλές θέσεις ορθίων).

Τι χαμός ήταν αυτός την περασμένη Δευτέρα; Τα υπόλοιπα εκεί.

Και μερικές φωτο απ'τον φίλο Yiannis
(κλικ πάνω τους για να τις δεις καλύτερα)

Απόψε ο Νίκος Ζουρνής στον Πυρήνα

2012-01-03T12:55:00.003+02:00

Δελτίο Τύπου

Ο Νίκος Ζουρνής παρουσιάζει τα τραγούδια της νέας δισκογραφικής δουλειάς του με τίτλο «Όλα τα χρώματα του μπλε», στη μουσική σκηνή «Πυρήνας», τις Τρίτες 27 Δεκεμβρίου και 3 Ιανουαρίου. Ο δίσκος κυκλοφορεί αυτές τις μέρες και περιέχει στίχους του Μάνου Ελευθερίου, του Διονύση Καψάλη και του Θοδωρή Γκόνη. Επίσης θα ακουστούν τραγούδια από την πρώτη δισκογραφική δουλειά του τραγουδοποιού με τίτλο «Χιλιόμετρα».

Ο δίσκος «Χιλιόμετρα» κυκλοφόρησε το 2009 και περιείχε στίχους του Μιχάλη Γκανά όπως επίσης και ένα μελοποιημένο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου. Εκτός από τον ίδιο τον τραγουδοποιό ερμήνευαν τραγούδια ο Μανώλης Λιδάκης, ο Απόστολος Ρίζος και η Μαρία Λούκα.

Επί σκηνής, μαζί με το Νίκο Ζουρνή, δύο εξαιρετικές ερμηνεύτριες της νέας γενιάς, η Αυγερινή Γάτση και η Λαμπρινή Καρακώστα εμπλουτίζουν το μουσικό πρόγραμμα με ανατολίτικες και δυτικές μελωδίες. Επίσης τρεις σπουδαίοι μουσικοί συμπράττουν και συν-διαμορφώνουν νότες και τραγούδια. Ο Κώστας Σταυρόπουλος (κιθάρα, λαούτο, μπουζούκι), ο Επίκουρος Τριανταφυλλίδης (βιολί) και ο Γιάννης Βουτσινάς (κοντραμπάσο).

Εκτός από την προσωπική δισκογραφία του Νίκου Ζουρνή θα ακουστούν και τραγούδια των: Σωκράτη Μάλαμα, Θανάση Παπακωνσταντίνου, Ορφέα Περίδη και άλλων, καθώς και επιλεγμένα ρεμπέτικα και παραδοσιακά.

Το πλήρωμα του καραβιού είναι έτοιμο για αναχώρηση και σας υπόσχεται ένα μουσικό ταξίδι σε όλα τα χρώματα του μπλε!

ώρα έναρξης: 10.30
Πυρήνας: Μιχαλακοπούλου & Διοχάρους (περιοχή Χίλτον) τηλ. 210 7237150
http://www.pirinas.com/

Ρεπορτάζ από την πρεμιέρα για το Mix Grill
του Μιχάλη Τσαντίλα

~~~
http://www.youtube.com/watch?v=9tFMRfOuRQ0

http://www.youtube.com/watch?v=yieDVJ5vQKc

Νίκος Ζουρνής
~~~

Ο Πέτζα

2011-12-23T16:24:00.003+02:00

Είναι αυτό που στη μουσική το λέμε "μεγάλωσα με τα τραγούδια του". Εγώ λοιπόν μεγάλωσα με τα τρίποντά του. Η φωτο δείχνει τη φάση αθλητικού αγώνα που έχω πανηγυρίσει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στη ζωή μου (ήμουν και πιτσιρικάς άλλωστε). Ο ΠΑΟΚ με τα λίγα χρήματα, ο ΠΑΟΚ μετά τη χρυσή του εποχή, χωρίς Φασούλα, Λέβινγκστον, Κόρφα, Πρέλεβιτς, Σάβιτς, ο ΠΑΟΚ ανάμεσα στα δύο αναπτυσσόμενα τότε θηρία του αθηναϊκού μπάσκετ με τους ακριβοπληρωμένους αστέρες, κατεβαίνει στο Φάληρο και παίζει ημιτελικό με τον Ολυμπιακό χωρίς να του δίνει κανείς μεγάλη τύχη. Εκείνος όμως παίρνει την μπάλα, με ελάχιστα δεύτερα να απομένουν και υπό δύσκολες προϋποθέσεις δοκιμάζει τρίποντο. Φυσικά το βάζει και κουφαίνει όλη την Ελλάδα, όπως το συνήθιζε, πριν περάσει τον Ατλαντικό και κουφάνει όλο τον κόσμο. Αυτός είναι ο "Πέτζα" λοιπόν, ο Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς, που αποφάσισε προχτές να σταματήσει οριστικά το μπάσκετ. Έχω συνδέσει όλη μου τη γυμνασιακή ηλικία με αυτόν τον αθλητή. Στο άκουσμα της είδησης ένιωσα περίεργα γι'αυτό ήθελα να του πω τουλάχιστον ένα "ευχαριστώ".

Να μάθω (ποστ προσωπικο και ασχετο)

2011-12-22T13:41:00.004+02:00

Πολλοί ρωτούν τι στο διάολο βρίσκουμε σε αυτόν τον σκοτεινό τύπο και τρέχουμε από πίσω του σαν τρελοί. Η απάντηση βρίσκεται στο παρακάτω βίντεο. Και πάλι δεν θα καταλάβουν κάποιοι, αλλά δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς.

Πάω να γράψω την τιμωρία μου:

Να μάθω να κλείνω άμεσα εισιτήρια όταν ανακοινώνεται συναυλία στο Δοχό
Να μάθω να κλείνω άμεσα εισιτήρια όταν ανακοινώνεται συναυλία στο Δοχό
Να μάθω να κλείνω άμεσα εισιτήρια όταν ανακοινώνεται συναυλία στο Δοχό
Να μάθω να κλείνω άμεσα εισιτήρια όταν ανακοινώνεται συναυλία στο Δοχό
Να μάθω να κλείνω άμεσα εισιτήρια όταν ανακοινώνεται συναυλία στο Δοχό
Να μάθω να κλείνω άμεσα εισιτήρια όταν ανακοινώνεται συναυλία στο Δοχό

Όποιος "ομοιοπαθής" αντέχει μαχαιριές στην καρδιά, μπαίνει γιουτούμπι και ψάχνει "Δοχός 2011". Το τι θα δει.... το τι θα δει....

Βικακι αντεχεις;

Ένα αντίο στη Cesaria Evora

2011-12-22T13:23:00.003+02:00

Η Cesaria Evora έφυγε από τη ζωή το περασμένο Σάββατο (17.12.2011). Ήταν από τις πιο αγαπημένες μου τραγουδίστριες και δεν θα μου συγχωρήσω που, ενώ είχα την ευκαιρία πέρυσι, δεν πήγα να την δω ζωντανά.

Αναδημοσιεύω παλαιότερη αναφορά μου στη σπουδαία αυτή καλλιτέχνιδα:

H Cesaria Evora γεννήθηκε το 1941 στο Πράσινο Ακρωτήρι (Cape Verde), στην πόλη Mindelo που αποτελεί το σημαντικότερο λιμάνι της χώρας. Έχασε τον πατέρα της όταν ήταν μόλις 7 ετών, πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα η μητέρα της να αναγκαστεί να την στείλει για λίγο καιρό σε ορφανοτροφείο ώστε να αντιμετωπίσει την ανέχεια και τη φτώχεια. Στο ορφανοτροφείο ήταν η πρώτη φορά που η Evora έμαθε να τραγουδά συμμετέχοντας στη χορωδία του ιδρύματος.

Κατά την εφηβεία της ήρθε για πρώτη φορά σε άμεση επαφή με τα παραδοσιακά τραγούδια της χώρας της μαθαίνοντάς τα από έναν ντόπιο. Ήταν τα λεγόμενα mornas, που αποτελούν τραγούδια της μελαγχολίας, της νοσταλγίας με πολύ όμορφο όμως ρυθμό και μελωδία. Η λέξη morna πρέπει να προέρχεται από το αγγλικό mourn που σημαίνει θρηνώ, πράγμα που υποδηλώνει και τις πολλαπλές επιρροές της μουσικής του Πράσινου Ακρωτηρίου. Η χώρα αυτή άλλωστε, όντας πορτογαλική αποικία μέχρι το 1975 και ναυτικό πέρασμα μέχρι και τις μέρες μας, είναι ένα μωσαϊκό από διαφορετικές κουλτούρες. Η τοπική μουσική παράδοση έχει επιρροές τόσο από τη Δυτική Αφρική (η χρήση και το στυλ των κρουστών παραπέμπει εκεί), όσο και από την Πορτογαλία αλλά και την Λατινική Αμερική.

Η Evora άρχισε να εξελίσσεται καλλιτεχνικά και να γίνεται μία από τις καλύτερες τραγουδίστριες της πατρίδας της πάνω στο είδος των mornas. Με τη βοήθεια τοπικών μουσικών έγινε αρκετά γνωστή στο Πράσινο Ακρωτήρι παίρνοντας μάλιστα τον χαρακτήρισμό "Η Βασίλισσα των mornas". Είχε την τύχη να έχει συγγένεια με τον δεύτερο σημαντικότερο συνθέτη των mornas μετά τον Eugenio Tavares, τον Β. Leza (ψευδώνυμο που προέρχεται από την πορτογαλική λέξη beleza που σημαίνει ομορφιά), ο οποίος έγραψε πολλά από τα τραγούδια των πρώτων της δίσκων. Η Evora, παρότι έγινε γνωστή στη χώρα της, δεν κατάφερε όχι μόνο να ξεπεράσει τα σύνορά της καλλιτεχνικά, αλλά ούτε και να κερδίσει αξιοπρεπή χρήματα από την μέχρι τότε πορεία της στο τραγούδι. Η άσχημη οικονομική της κατάσταση, τα προσωπικά της προβλήματα και το κακό οικονομικό και πολιτικό κλίμα του Πράσινου Ακρωτηρίου που συνεχιζόταν και μετά την απελευθέρωση, οδήγησε την Evora στον αλκοολισμό και την αποχή της από τα μουσικά πράγματα για 10 ολόκληρα χρόνια (περίπου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80).

Τελικά πείθεται να συνεχίσει την πορεία της στο τραγούδι και με τη βοήθεια ενός συμπατριώτη της μουσικού που δούλευε στην Πορτογαλία κατάφερε να κάνει συναυλίες και ηχογραφήσεις στην ιβηρική χώρα. Ώσπου το 1988 έγινε κάτι που άλλαξε όλη τη ροή της καριέρας της αλλά και της μουσικής του Πράσινου Ακρωτηρίου. Ένας Γάλλος παραγωγός ονόματι Jose da Silva, με καταγωγή από το Πράσινο Ακρωτήρι, της πρότεινε να την πάρει μαζί του στο Παρίσι και να δοκιμάσουν την εκεί ηχογράφηση και έκδοση ενός δίσκου. Ακόμη και τότε τα πράγματα δεν ήταν καθόλου εύκολα. Χρειάστηκε η έκδοση τεσσάρων δίσκων στη Γαλλία για να έρθει τελικά η διεθνής αναγνώριση και η επιτυχία. Ο δίσκος "Miss Perfumado" του 1992 είχε τεράστια απήχηση με το τραγούδι "Sodade" να γίνεται το πρώτο ξένο "χιτ" στη Γαλλία. Ο δίσκος Miss Perfumado ήταν ο πρώτος που δεν περιείχε ηλεκτρισμό αλλά βασίστηκε στην ακουστική μουσική παράδοση του Πράσινου Ακρωτηρίου. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι ίδιοι οι μουσικοί της χώρας αυτής να εκτιμήσουν και να αγαπήσουν από την αρχή τον ντόπιο μουσικό τους πλούτο, καθώς μέχρι να σημειωθεί αυτή η διεθνής επιτυχία της Evora σνόμπαραν τη μουσική τους παράδοση και έψαχναν μανιωδώς το "μοντέρνο" στηριζόμενοι στον ηλεκτρισμό.

Από το 1992 μέχρι και σήμερα η Cesaria Evora απολαμβάνει τη διεθνή αναγνώριση. Είναι η κοινωνός της χώρας της στον υπόλοιπο κόσμο. Έκανε γνωστό σε όλη την υφήλιο τον μουσικό πλούτο του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βοήθησε σημαντικά με τους δίσκους και τις εμφανίσεις της στην καθιέρωση της (πολύ μοδάτης σήμερα) world σκηνής. Έχει δώσει πάμπολλες συναυλίες σε πολλά μέρη του κόσμου. Είναι γνωστή ως "Η ξυπόλητη ντίβα" λόγω της συνήθειάς της να τραγουδά πάντα χωρίς παπούτσια χρησιμοποιώντας αυτόν το συμβολικό τρόπο για να διαμαρτυρηθεί για τη συνεχιζόμενη φτώχεια της πατρίδας της. Τα τραγούδια της άλλωστε, τα mornas, μιλούν για τα σκλαβοπαζαρα, την αποικιακή καταπίεση, τη φτώχεια, τη νοσταλγία, τη γλυκιά μελαγχολία και φυσικά τον έρωτα.

Μετράει τρία συνεχόμενα βραβεία Grammy για τα ισάριθμα άλμπουμ που κυκλοφόρησε μεταξύ 2000 και 2004. Στην πρώτη συναυλία που έδωσε στις ΗΠΑ, στο Bottom Line, έδωσαν το παρόν η Madonna, ο David Byrne, Brandford Marsallis και άλλα μεγάλα ονόματα.

Δισκογραφία και άλλες πληροφορίες εδώ

Συνέντευξη: Σαββέρια Μαργιολά & Αμαλία Τάτση

2011-12-19T13:54:00.004+02:00

Τις Τετάρτες 21 και 28 Δεκέμβρη, δύο εξαιρετικές νέες τραγουδίστριες, η Σαββέρια Μαργιολά και η Αμαλία Τάτση, θα παρουσιάσουν τη μουσική παράσταση "Εντεχνολαϊκοί διάλογοι" στο "Γυάλινο Up Stage" στα πλαίσια των μουσικών εκδηλώσεων που διοργανώνει το ηλεκτρονικό μουσικό περιοδικό "Ορφέας". Με αυτή την αφορμή, επικοινωνήσαμε με τις δύο νέες καλλιτέχνιδες και είπαμε δυο κουβέντες για την έως τώρα πορεία τους, αλλά και για τη συγκεκριμένη παράσταση.

- Σαββέρια, τι ήταν αυτό που σε κέρδισε στο τραγούδι με δεδομένο ότι έχεις σημαντικές σπουδές και σε άλλους τομείς (Κοινωνιολογία, Χορός); Έχεις κάποια άμεσα σχέδια (δισκογραφικά, live) και κάποια πιο μακροπρόθεσμα όνειρα;

Σαββέρια Μαργιολά (Σ.Μ.): Το τραγούδι ήρθε στη ζωή μου πολύ φυσικά πριν καλά καλά προλάβω να το θελήσω ουσιαστικά. Με κέρδισε τελικά γιατί μου γαληνεύει την ψυχή και με κάνει να εξωτερικεύω συναισθήματα κρυμμένα, γιατί με κάνει να ανακαλύπτω τις διαφορετικές πτυχές του εαυτού μου. Είναι το δικό μου παραμύθι... Αυτή την περίοδο τραγουδάω στο Κέντρο Αθηνών με τον Μητροπάνο, τον Κότσιρα και τον Μπάση. Παρράλληλα θα πραγματοποιήσουμε δυο παραστάσεις στο Γυάλινο up stage με την Αμαλία Τάτση στις 21 & 28 Δεκεμβρίου ενώ μετά τις γιορτές έχω σκοπό να κάνω κάποιες δικές μου παραστάσεις σε διάφορες μικρές σκηνές. Δισκογραφικά προετοιμάζω το δεύτερό μου album. Όσο για τα μακροπρόθεσμα σχέδια φυσικά και υπάρχουν, είναι πολλά αλλά επειδή δεν μου αρέσει να εκβιάζω καταστάσεις αφήνω τα πράγματα να εξελιχθούν μόνα τους.

- Αμαλία, δουλεύεις σαν φιλόλογος, ταυτόχρονα με το τραγούδι. Έτσι όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση, με την κατάρρευση της δισκογραφίας και τη γενικότερη κρίση, πιστεύεις ότι οι περισσότεροι καλλιτέχνες θα αδυνατούν να ασχολούνται αποκλειστικά με το τραγούδι;

Αμαλία Τάτση (Α.Τ.): Πιθανότατα ναι. Η δισκογραφία έχει καταρρεύσει, όπως είπες, και πλέον ένας τραγουδιστής έχει να στηριχθεί μόνο στις ζωντανές εμφανίσεις του. Πολύ δύσκολα αυτό είναι αρκετό, ειδικά για κάποιον που δεν είναι ευρέως γνωστός. Πάντως, μπορεί να υπάρχει και θετική πλευρά σε όλο αυτό. Προσωπικά, από τις σπουδές φιλολογίας και την ενασχόληση με τη διδασκαλία μόνο καλύτερη έγινα. Και είμαι υπέρ του να υπάρχει μια δεύτερη ασχολία, καμιά φορά η τέχνη χρειάζεται διαλείμματα.

- Συμμετέχεις στο νέο δισκο του σπουδαίου μουσικού και συνθέτη Νότη Μαυρουδή "Στου χρόνου τις καταπακτές" και ερμηνεύεις εξαιρετικά το τραγούδι "Τα χρόνια που θυμήθηκα". Προσωπικά πιστεύω ότι ο δίσκος αυτός είναι από τους πιο αξιόλογους που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια. Θέλω να μου μιλήσεις για την εμπειρία σου από αυτή τη συνεργασία.

Α.Τ.: Είναι πράγματι ένας πολύ ωραίος δίσκος, με μεγάλη ποικιλία, αρκετά μοντέρνα στοιχεία και βέβαια με το ιδιαίτερο ύφος του Νότη Μαυρουδή. Είναι και μια ηρωική πράξη η ολοκλήρωση αυτού του δίσκου, καθώς την πραγματοποίησε ο κ.Μαυρουδής αποκλειστικά με δικά του μέσα. Η δική μου συμμετοχή προέκυψε καθώς ήδη είχαμε ξεκινήσει μια σειρά από ζωντανές εμφανίσεις και είχαμε εξοικειωθεί ο ένας με τον άλλο, σε μουσικό και ανθρώπινο επίπεδο. Το τραγούδι, σωστά διαλεγμένο από τον συνθέτη, μου ταίριαξε αμέσως και δέχτηκα με χαρά να το ερμηνεύσω. Είναι μάλιστα το πρώτο επίσημο δισκογραφικό μου βήμα, οπότε η χαρά μου είναι διπλή. Η συνεργασία με τον Νότη Μαυρουδή είναι από κάθε άποψη μια πολύ θετική εμπειρία. Με έχει βοηθήσει πολύπλευρα.

- Σαββέρια, σε πρωτοάκουσα στο δίσκο "Σπαει το ρόδι" και με εντυπωσίασες. Το βιογραφικό σου είναι γεμάτο από εμφανίσεις και συνεργασίες με πολύ σημαντικά ονόματα. Να αναφέρω τον Νταλάρα, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τη Μαρινέλλα, την Αλεξίου, το Μακεδόνα. Πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν όλα αυτά, στην εξέλιξη της καριέρας μιας νέας τραγουδίστριας; Ξεχωρίζεις κάποια από τις συνεργασίες που έχεις κάνει ως τώρα για κάποιο λόγο;

Σ.Μ.: Αισθάνομαι ευτυχής που μέχρι τώρα είχα την τύχη να συνεργαστώ με τόσο αξιόλογους καλλιτέχνες. Από κάθε συνεργασία έχω πάρει πολύτιμα στοιχεία που με βοηθούν να βελτιώνομαι και να διευρύνω την αισθητική μου. Όλες έχουν ξεχωριστή θέση στην ψυχή μου και τις θυμάμαι έντονα!

- Τις προάλλες συζητούσα με μια φίλη τραγουδίστρια και της ανέφερα τις εμφανίσεις σου με την Αμαλία Τάτση, στο "Γυάλινο". Στο άκουσμα του επωνύμου με ρώτησε αν είσαι η κόρη του Δημήτρη Μαργιολά. Το μουσικό οικογενειακό σου παρελθόν, σου άνοιξε πόρτες, σε βοήθησε να κάνεις πιο γρήγορα βήματα (συνεργασίες, δίσκους, εμφανίσεις) ή αντίθετα σου δημιουργεί ένα αίσθημα ευθύνης; Σε αγχώνει αυτό;

Σ.Μ.: Στον πατέρα μου χρωστάω ως ένα μεγάλο μέρος την αγάπη μου για τη μουσική γιατί μεγάλωσα δίπλα στη δική του αγάπη γι’αυτήν. Με τροφοδότησε και με τροφοδοτέι με τη γνώση του και την εμπειρία του όμως ποτέ (και λόγω του χαρακτήρα του) δεν υπήρξε το μέσον για την εξέλιξη της πορείας μου.

- Προερχόμενη από μία τέτοια μουσική οικογένεια, με ισχυρή σχέση με το λαϊκό μας τραγούδι, τι πιστεύεις για το λαϊκό σήμερα; Υπάρχει τελικά; Θεωρείς τον εαυτό σου λαϊκή τραγουδίστρια;

Σ.Μ.: Ζούμε στη Ελλάδα όπου ένα μεγάλο μέρος της παράδοσής μας κατέχει το λαϊκό, το οποίο δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αποποιηθούμε. Το «καλό λαϊκό» υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει! Ακούω πολλή μουσική, πολλά διαφοτερικά είδη και μου αρέσουν σχέδον όλα. Βέβαια οφείλω να ομολογήσω ότι το λαϊκό έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου και αισθάνομαι ότι του ανήκω. Παρ’ολα αυτά μου αρέσει πολύ να πειραματίζομαι και να δοκιμάζω καινούρια για μένα πράγματα και στυλ.

- Αμαλία, ερμήνευσες Χατζιδάκι και Μεγάλο Ερωτικό. Πόσο σημαντικο είναι για μια νέα τραγουδίστρια να ερμηνεύει ένα τόσο μεγάλο συνθέτη και ένα τόσο δύσκολο έργο;

Α.Τ.: Δεν νομίζω ότι έχω λόγια να περιγράψω το πόσο σημαντικο ήταν αυτό… Ήταν κάτι που με συγκίνησε βαθιά. Ο Γιώργος Κουρουπός και ο Μίλτος Λογιάδης με εμπιστεύτηκαν για ένα τόσο δύσκολο και τόσο σπουδαίο έργο, όταν εγώ καλά καλά δεν εμπιστευόμουν τον εαυτό μου, ούτε καν για μικρότερα πράγματα.. Λυπάμαι μόνο που προλάβαμε να κάνουμε μόνο μια συναυλία, καθώς η Ορχήστρα των Χρωμάτων έπεσε μετά σε έναν κυκεώνα προβλημάτων.. Ήταν πάντως κάτι μαγικό. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να μπορέσουμε να το επαναλάβουμε.

- "Εντεχνολαϊκοί διάλογοι" ο τίτλος της μουσικής παράστασης που θα παρουσιάσετε μαζί στο "Γυάλινο". Πείτε μας δυο λόγια για το πώς ξεκίνησε η ιδέα γι'αυτήν την παράσταση και τι θα μας παρουσιάσετε.

Α.Τ.: Η αρχική ιδέα ήταν του Τάσου Καραντή, δημοσιογράφου και ιδρυτή του διαδικτυακού περιοδικού «Ορφέας». Συστηματικός ακροατής και σε αναζήτηση νέων φωνών, είχε παρακολουθήσει συναυλίες και των δυο μας και σκέφτηκε ότι θα ήταν ενδιαφέρον να ενώσουμε τις δυνάμεις και τα ηχοχρώματά μας σε μια παράσταση. Θα παρουσιάσουμε, λοιπόν, αγαπημένα μας τραγούδια, έντεχνα και λαϊκά, που θα συνδιαλέγονται καθ’όλη τη διάρκεια της βραδιάς. Η καθεμία θα δώσει το στίγμα της με το ρεπερτόριο της επιλογής της, αλλά θα βαδίσουμε και σε κοινούς δρόμους. Η ιδέα υλοποιείται με τη συνεργασία του Ορφέα και του γραφείου παραγωγής της Έλλης Ρουμπέν.

Σ.Μ.: Είναι λοιπόν μια ιδέα που ξεκίνησε από τον Τάσο Καραντή, σε συνεργασία με την Έλλη Ρουμπέν μέσω της «Artway», οι οποίοι διοργανώνουν μουσικές βραδιές στο Γυάλινο up stage απο τις 30 Νοεμβρίου με στόχο όπως λένε και οι ίδιοι το ταξίδι της μουσικής ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα. Στις δικές μας παραστάσεις, με την Αμαλία, θα κάνουμε ένα διάλογο με έντεχνα και λαϊκά τραγούδια που αγαπάμε και θα δείξουμε πώς αυτά μπορούν να συνυπάρχουν.

- Μιας και αυτή η μουσική βραδιά θα γίνει στα πλαίσια του διαδικτυακού e-orfeas.gr λοιπόν, θα θέλαμε τη γνώμη σας για τον ηλεκτρονικό μουσικό τύπο. Τον παρακολουθείτε; Πιστεύετε ότι προς τα εκεί πηγαίνει το πράγμα;

Α.Τ.: Ναι, έχω μπει στη λογική του ηλεκτρονικού τύπου και τον παρακολουθώ εδώ και κάποιο καιρό. Με ικανοποιεί τόσο η αισθητική του όσο και η άμεση και διαδραστική πληροφόρηση που παρέχει. Άλλωστε, η σταθερά ανοδική πορεία του δείχνει ότι σίγουρα δεν είναι ένα παροδικό φαινόμενο.

Σ.Μ.: Ο ηλεκτρονικός μουσικός τύπος είναι δεδομένος σήμερα. Τον παρακολουθώ με ενδιαφέρον. Μας διευκολύνει στον τομέα της ενημέρωσης γιατί είναι έυκολα και γρήγορα προσβάσιμος και πιστεύω πώς όσο περνάει ο καιρός, λόγω της ραγδαίας εξέλιξης της τεχνολογίας και της χρήσης του διαδικτύου θα είναι το σημαντικότερο μέσο ενημέρωσης για τη μουσική.

info
Σαββέρια Μαργιολά & Αμαλία Τάτση: "Εντεχνολαϊκοί διάλογοι" @ Γυάλινο Up Stage (21 & 28 /12). Περισσότερα εδώ

~~~

Επιμέλεια ερωτήσεων: Μανόλης Μαυράκης (Emmanuel), Stepas

Συνέντευξη για το www.mixgrill.gr
Αναδημοσίευση από εδώ

~~~

Ένα τραγούδι για τους απεργούς

2011-12-15T13:14:00.005+02:00

Το να μιλήσω εγώ για τον αγώνα των εργαζομένων της "Ελληνικής Χαλυβουργίας", από την ασφάλεια του πατρικού σπιτιού μου που με στηρίζει τώρα στα δύσκολα και πίσω από έναν αποχαυνωτικό διαδικτυωμένο υπολογιστή που μας δίνει την ψευδαίσθηση ότι... κάτι κάνουμε, ίσως να συνιστούσε λαϊκισμό, αν όχι ύβρη. Ωστόσο, επειδή πιστεύω πως έστω και ένας παραπάνω να μάθει για τον ηρωικό αυτό αγώνα - γιατί ηρωισμό αποτελεί και μόνο η πράξη της απεργίας στις μέρες μας - μπαίνει ένα ακόμα λιθαράκι στην χιλιοστό το χιλιοστό αλλαγή των συνειδήσεων, θα αρκεστώ να πω ότι οι 45 (και πλέον) μέρες απεργίας των εργατών της "Χαλυβουργίας" δίνουν τεράστια μαθήματα αξιοπρέπειας, αγωνιστικότητας, ταξικότητας (ναι, υπάρχει κι αυτή, ας το πάρουμε απόφαση) και αλληλεγγύης.

Ευχαριστώ τα "Μουσικά Προάστια" για την πρόσκληση να αφιερώσουμε συμβολικά ένα τραγούδι στους απεργούς. Δεν θα πρωτοτυπήσω και θα αφιερώσω το "Τίποτα δεν πάει χαμένο" των Λοϊζου - Ρασούλη, γιατί πρέπει απλά να καταλάβουμε ότι τίποτα δεν πάει χαμένο, όσο δύσκολες κι αν είναι οι συνθήκες...

Η πρόσκληση ισχύει για όλους τους μπλόγκερ (τι λέξη κι αυτή, τεσπα...). Όποιος θέλει ας συνεχίσει αυτήν την προσπάθεια αφιερώνοντας ένα τραγούδι στους απεργούς από τον ιστότοπό του και καλώντας και άλλους να συμμετάσχουν. Ενδεικτικά κι εγώ, για να μην σπάσει η αλυσίδα, προσκαλώ τα μπλογκ Γιώργος Σαρρής, Η καλύβα ψηλά στο βουνό, Σφίξανε τα πράγματα, αλλάξανε οι καιροί

Για τη Σώτια Τσώτου

2011-12-14T11:14:00.006+02:00

"Εμείς οι τρεις στον καφενέ / τσιγάρο πρέφα και καφέ / βρε δε βαριέ - βρε δε βαριέσαι αδερφέ", τραγουδά συχνά - πυκνά, συνήθως χωρίς προφανή αιτία, ο πατέρας μου στο σπίτι όλα αυτά τα χρόνια. Της γενιάς του τραγούδια άλλωστε. Στο ίδιο στυλ, πετάγεται πολλές φορές μέσα στην ησυχία και απαγγέλλει σε γρήγορο ρυθμό - σχεδόν ραπ! - ολόκληρα κατεβατά στίχων από τραγούδια του Κώστα Χατζή. "Πολύ με πίκρανε η ζωή / μακριά θα φύγω ένα πρωί / θ' ανέβω σ'ένα αεροπλάνο / να δω τον κόσμο από κει πάνω" και το αγαπημένο του "Τα νιάτα του έφαγε ο Στρατής / στα ναυπηγεία ολημερίς / φτιάχνει τα πιο γερά σκαριά / να πάνε οι άλλοι μακριά / να ταξιδέψουνε τη γη / οι τυχεροί, οι τυχεροί". Μετά συνήθως ακολουθούν κι άλλα, πάντα με αυτή τη γρήγορη απαγγελία χωρίς να χάνει στίχο, ενώ η σκηνή καταλήγει πάντα με τις μνήμες του από τις μπουάτ της δεκαετίας του '70. Αυτό που μου έκανε όμως εντύπωση είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια, τις άπειρες φορές που η σκηνή αυτή επαναλήφθηκε, δεν παρέλειψε ποτέ να μας τονίσει "Και ξέρεις ε; Στίχοι Σώτιας Τσώτου. Καταπληκτικοί στίχοι!". Αν και δεν συγκράτησα ποτέ το περίεργο αυτό όνομα, ούτε μπήκα στη διαδικασία να ψάξω πολλά παραπάνω, μπορώ να πω ότι είχε χαραχτεί μέσα μου από τις αναφορές του πατέρα μου. Άλλωστε ήταν μια γυναίκα που δεν έβγαινε συχνά στα μέσα και ειδικά η γενιά η δική μου δεν είχε καμία εικόνα της. Δεν θεωρώ τυχαίο ότι ο πατέρας μου, συνειδητά ή όχι, έλεγε πάντα τους στίχους απ'τα τραγούδια της σε στυλ γρήγορης απαγγελίας, παραμερίζοντας κάπως τη μελωδία. Δεν είναι λοιπόν μόνο πως πρόκειται για τραγούδια της γενιάς του με τα οποία έχει ισχυρότατη βιωματική σχέση, ούτε οι μνήμες του από τις μπουάτ όπου πολλές φορές λέγονταν με έναν τέτοιο διαλογικό τρόπο τα τραγούδια, αλλά και η ίδια η τεράστια διεισδυτικότητα και ευαισθησία των στίχων της Σώτιας Τσώτου. Και πού να 'ξερα εγώ, πως πέρα από αυτά τα κοινωνικής και πολιτικής ευαισθησίας τραγούδια, η αγαπημένη στιχουργός του πατέρα μου έχει γράψει μερικά από τα ωραιότερα λαϊκά που κι εγώ πάντα λάτρευα, όπως το πασίγνωστο, στιβαρό "Βραδιάζει" του Καζαντζίδη ή το αγαπημένο μου χασάπικο "Έτσι ειν' οι ανθρώποι"... Με λύπη μου έμαθα ότι η Σώτια Τσώτου έφυγε απ' τη ζωή πριν λίγες μέρες (10/12) σε ηλικία 69 ετών. Μια σύντομη αναφορά στην τεράστια συμβολή της στο ελληνικό τραγούδι θα βρείτε εδώ.

http://www.youtube.com/watch?v=_OiG6a6gV80

Η Εύα Κανέλλη σε γυναικεία κλασικά λαϊκά @ Γυάλινο Up Stage

2011-12-08T18:23:00.003+02:00

Δελτίο Τύπου

Ο Ορφέας συναντά τη μουσική στο Gialino Up Stage

Τετάρτη 7 και 14 Δεκεμβρίου ΕΥΑ ΚΑΝΕΛΛΗ – «Η Εύα Κανέλλη σε γυναικεία κλασικά λαϊκά»

Η Εύα Κανέλλη – μια , μεγάλης αξίας, λαϊκή φωνή, με γερές ρίζες από το παρελθόν του λαϊκού μας τραγουδιού – μας παρουσιάζει, με την φωνητική κι ερμηνευτική δεινότητά της, τα καλύτερα από τα κλασικά γυναικεία λαϊκά τραγούδια.

Ξεκινώντας από την Ρόζα Εσκενάζυ και φτάνοντας ως τη Χαρούλα Αλεξίου, κάνει στάσεις, σε γυναικείες λαϊκές φωνές και τραγούδια, που άφησαν εποχή και θεωρούνται κλασικά. Παράλληλα, βέβαια, τους βάζει τη δική της ισχυρότατη προσωπική λαϊκή σφραγίδα, κάνοντάς τα να μας αφορούν και σήμερα.

Τιμή εισιτηρίου για όλες τις παραστάσεις του Ορφέα είναι 15 euro (περιλαμβάνει το πρώτο ποτό).

Ώρα έναρξης: 22.00.

Οργάνωση – Πληροφορίες - Κρατήσεις:

Γυάλινο Up Stage
Λεωφ. Συγγρού 143, Ν. Σμύρνη – Τηλ. κρατήσεων 210 9315600

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΓΙΑ ΕΥΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Για λόγους που δεν αφορούν το περιοδικό και το χώρο του Gialino Up Stage, η παράσταση της Εύας Κανέλλη στις 14/12/2011 δεν θα πραγματοποιηθεί.

"Σμύρνη-Μπουένος Άιρες. Σμυρνέικο Ρεμπέτικο & Tango: Βίοι Παράλληλοι" στο Γυάλινο Up Stage

2011-12-08T18:15:00.003+02:00

Δελτίο Τύπου

Ο Ορφέας συναντά τη μουσική στο Gialino Up Stage

Τρίτη 6 και 13 Δεκεμβρίου ΣΜΥΡΝΗ- ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ - «Σμυρνέικο Ρεμπέτικο & Tango – Βίοι Παράλληλοι»

Δυο μεγάλα λιμάνια - κέντρα επικοινωνίας. Δυο κοσμοπολίτικες Μητροπόλεις, κοιτίδες μείξης λαϊκών πολιτισμικών στοιχείων, διαμόρφωσης, γέννησης και δημιουργίας νέων μουσικών ιδιωμάτων (τύπων) της εποχής του Μεσοπόλεμου , που έγιναν ο κορμός εθνικών μουσικών . Δύο πόνοι, δυο καημοί - έρωτες κι ελπίδες.

Το πρόγραμμα ΣΜΥΡΝΑΙΙΚΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ & ΤANGO - Bίοι Παράλληλοι επικεντρώνεται στην κλασσική εποχή αυτών των μουσικών ειδών και περιλαμβάνει τραγούδια του Σμυρναίικου Ρεμπέτικου και του Tango της δεκαετίας 1922 -1933 με το αυτό θεματικό αντικείμενο, που μεταφέρουν στις συνθήκες ζωής της εποχής εκείνης:

Ερμηνεύουν ο Κώστας Καλαφάτης - Σμυρναίικο Ρεμπέτικο –και ο Αργεντινός Bruno Dandό.

Παίζουν οι μουσικοί : Ηρακλής Βαβάτσικας – Μπαντονεόν / Yπεύθυνος Ορχήστρας, Τζέϊμι Σμιθ - Βιολί, Θανάσης Σοφράς – Μπάσο & Βασίλης Κετεντζόγλου - Κιθάρα

Τιμή εισιτηρίου για όλες τις παραστάσεις του Ορφέα είναι 15 euro (περιλαμβάνει το πρώτο ποτό).

Ώρα έναρξης: 22.00.

Οργάνωση – Πληροφορίες - Κρατήσεις:

Γυάλινο Up Stage
Λεωφ. Συγγρού 143, Ν. Σμύρνη – Τηλ. κρατήσεων 210 9315600

Συνέντευξη με τον Σταμάτη Χατζηευσταθίου

2011-12-02T14:08:00.001+02:00

"Έχουμε φτάσει στο σημείο να απαξιώνουμε αυτά που έχουμε, να νιώθουμε ενοχές και αυτό είναι απόρροια κοινωνικής πίεσης που δεχόμαστε. Σκεφτόμαστε το τι μας λείπει και όχι το τι έχουμε."

"Η μουσική είναι ο ευαγγελισμός αυτού που έχεις μέσα σου."

"Πολλές φορές με τον ψίθυρο λες το ίδιο δυνατά πράγματα όπως και με μια κραυγή."

"Δεν κάνω συνεργασίες για να καταλήξω κάπου ή με ανθρώπους που δεν τους ξέρω, που δεν έχω φιλική σχέση μαζί τους."

"Το τραγούδι είναι λύτρωση."

"Εμένα με ενδιαφέρει το πρωτόλειο, που σημαίνει «πάρε τα τραγούδια σου αγκαλιά και βρες ανθρώπους να σε ακούσουν»."

"Ζούμε μια πολύ μεγάλη εποχή παρακμής του εγώ μας, μια ξεφτίλα, την οποία δεν νομίζω ότι μπορούμε να την ανεχτούμε τόσο αβίαστα και για τόσο πολύ καιρό."

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ.

~~~

Σταμάτης Χατζηευσταθίου - facebook

http://www.youtube.com/watch?v=DwUZrti7Yrw

http://www.youtube.com/watch?v=_qHCLm9ghCg

~~~

Το (α)δυνατο

2011-12-01T14:45:00.004+02:00

Το εμπορευματοποιημένο, σάπιο επαγγελματικό ποδόσφαιρο που μοιάζει πιο πολύ με Χρηματιστήριο παρά με άθλημα, έχει τη σπάνια ικανότητα να δίνει συγκινήσεις τόσο δυνατές που ξεχνάς την κατρακύλα του. Έχει και μια άλλη ικανότητα. Να δίνει μαθήματα, να διδάσκει, να καθρεφτίζει την κοινωνία. Το αδύνατο γίνεται δυνατό λοιπόν, όταν βλέπεις τον φτωχό να κερδίζει τον πλούσιο παρότι ο πρώτος έχει όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα. Δεν υπάρχει μη ρεαλιστικός στόχος, όσο κι αν μοιάζει σαν τέτοιος. Δεν θα μάθεις ποτέ αν είναι ρεαλιστικός, αν δεν μπεις στο γήπεδο και δεν παλέψεις. Κάνε τις αντιστοιχίες με την κοινωνία... Σπουδαία μαθήματα!

Συνέντευξη με τον Βασίλη Φλώρο

2011-11-28T17:36:00.001+02:00

Βασίλης Φλώρος @ Πυρήνας (21/11/2011, φωτο: JoaN)

"Πρέπει σαφώς αυτό που βγαίνει από μέσα σου να μην το λογοκρίνεις. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να αφορά και αυτούς που σε ακούνε, να εκφράζει τα βασανάκια τους. Αν συνδυαστούν αυτά τα δύο, το γλυκό έχει δέσει."

"(...)στο χώρο αυτό συγκρούονται οι ματαιοδοξίες των ανθρώπων. Κι επειδή υπάρχει και η ματαιοδοξία και το χρήμα, πολλές φορές υπερισχύει το υπερεγώ (...)"

"Εγώ ζητάω να γίνομαι καλύτερος μέσα απ’ τη μουσική. Άμα λειτουργώ με τα target groups θα είμαι επιχειρηματίας, δεν θα είμαι καλλιτέχνης και αυτό θα έχει αποτέλεσμα και στη δουλειά μου. (...) δεν πιστεύω ότι το σύστημα λειτουργεί διαφορετικά για τον Νταλάρα απ’ ό,τι λειτουργεί για άλλους που έχουν τον φερετζέ του προοδευτισμού…"

"Αν το υλικό αυτής της γενιάς έχει την ποιότητα, το βάρος και τη δύναμη να εκφράσει τη δύσκολη καθημερινότητα των ανθρώπων, τότε σίγουρα θα μπορέσει να σταθεί. Να μην είναι όμως επιτηδευμένο."

"Ο άνθρωπος δεν πρέπει να ξεχνάει ότι είναι Πολίτης."

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ.

~~~

http://www.facebook.com/vassilisfloros

http://www.youtube.com/watch?v=2grljfHkLBU

http://www.youtube.com/watch?v=GqFL0V6KqPM

~~~

Ο Ορφέας στο Γυάλινο Up Stage: Ασπασία Στρατηγού - "Ειπωμένα και ανείπωτα"

2011-11-23T09:45:00.005+02:00

Δελτίο Τύπου

Ο Ορφέας συναντά τη μουσική στο Gialino Up Stage
Τετάρτη 30 Νοεμβρίου ΑΣΠΑΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ – «Ειπωμένα και ανείπωτα» Special guest: Παντελής Θαλασσινός

Μετά από χρόνια , επιτυχημένων συνεργασιών και συμμετοχών, στο πλάι σπουδαίων δημιουργών της Ελληνικής μουσικής σκηνής, η Ασπασία Στρατηγού πραγματοποιεί μια παράσταση όπου, συνταξιδεύουν τα καινούρια τραγούδια της, από τον πρώτο της προσωπικό δίσκο «Τα έργα της καρδιάς»(ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ/2011), αλλά και παλιά κομμάτια από την Ελληνική δισκογραφία, όλα παιγμένα και ενορχηστρωμένα με φαντασία και εκρηκτική διάθεση.

Μαζί της ο Θοδωρής Μέρμηγκας στο τραγούδι, o Νίκος Μέρμηγκας στο πολίτικο λαούτο και στο μπουζούκι, ο Βασίλης Κετεντζόγλου στην κλασική κιθάρα, ο Νίκος Γύρας στο κόντρα μπάσο και ο Δημήτρης Εμμανουήλ στα κρουστά.

Στη σκηνή θα βρεθεί καλεσμένος ο σπουδαίος τραγουδοποιός Παντελής Θαλασσινός.

Τιμή εισιτηρίου για όλες τις παραστάσεις του Ορφέα είναι 15 euro (περιλαμβάνει το πρώτο ποτό).

Ώρα έναρξης: 22.00.

Οργάνωση – Πληροφορίες - Κρατήσεις:

Γυάλινο Up Stage
Λεωφ. Συγγρού 143, Ν. Σμύρνη – Τηλ. κρατήσεων 210 9315600

Link: http://www.e-orfeas.gr/gialino/

Εμπρός... πίσω (ή "Μουσικές σκηνές σε θολό τοπίο")

2011-11-19T09:43:00.002+02:00

Σίγουρες και δοκιμασμένες συνταγές, αποφυγή ρίσκου, συγκρατημένες παραγωγές και μείωση των τιμών. Αυτά είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τα χειμερινά μουσικά προγράμματα της τρέχουσας σεζόν που μετρά ήδη 1,5 μήνα ασθμαίνοντας. Και τι φέρνουν αυτά; Έλλειψη καινοτομίας, πρότασης και φαντασίας. Με άλλα λόγια; Ίδιες συνταγές, ξαναζεσταμένο φαγητό ή εμπρός... πίσω!

Δεν ξέρω αν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Τεράστια η οικονομική κρίση που βιώνουμε. Κρίση η οποία στο τραγούδι, στη "νύχτα", στις μουσικές σκηνές είχε χτυπήσει μάλλον νωρίτερα. Η μεγάλη άνθιση που γνώρισαν οι μουσικές σκηνές τα τελευταία χρόνια, πλέον κάμπτεται. Δυσκολεύονται οι μικροί και μεσαίοι χώροι να σταθούν κι έτσι ποντάρουν στα σίγουρα. Για τις μεγάλες πίστες η πτώση είναι δεδομένη εδώ και χρόνια.

Η συνέχεια εκεί.

Κρυμμένα διαμάντια #28 - Γέρνει ο ήλιος

2011-11-15T11:47:00.006+02:00

Κρυμμένα διαμάντια

Τραγούδια που έμειναν άδικα στη σκιά...

Μία πολύ όμορφη μπαλάντα του Κώστα Χατζή θυμήθηκα σήμερα. Είναι το "Γέρνει ο ήλιος", ένα από τα λιγότερο γνωστά τραγούδια της Χάρης Αλεξίου, από εκείνο το δίσκο που είχε κάνει το 1991 με τραγούδια του Χατζή. Όπως πάντα, εξαιρετικά ευαίσθητη και ανθρωποκεντρική η γραφή του Κώστα Χατζή, μέσα σε μια απλή κιθαριστική μπαλάντα την οποία απογειώνει η Αλεξίου με την ερμηνεία της. Ήρεμο, απλό, αλλά υπέροχο τραγούδι που δύσκολα θα ακούσει κανείς στο ραδιόφωνο ή σε κάποια συναυλία.

Γέρνει ο ήλιος

Μουσική - Στίχοι: Κώστας Χατζής
Πρώτη εκτέλεση: Χάρις Αλεξίου
Δίσκος: Η Αλεξίου τραγουδάει Χατζή: Live + Studio (1991)

Γέρνει ο ήλιος και μαζί του όλη η μέρα
έτσι να έγερνα μαζί τους κι εγώ
και να χαθώ και να σβηστώ όπως η μέρα
και να ανθίζω με το πρώτο πρωινό

Γιατί οι άνθρωποι τόσο μικροί
γιατί η αγάπη να ’χει τέλος στη ζωή
γιατί οι άνθρωποι τόσο πικροί
κι εγώ κι εσύ, κι εγώ κι εσύ τόσο μικροί

Την κάθε νύχτα δεν μπορώ, δεν την αντέχω
όταν με φτάνει μου ματώνει την ψυχή
κι οι αναμνήσεις μου καρφώνουν το μυαλό μου
και με κρατάνε ώσπου νά ’ρθει το πρωί

Γιατί οι άνθρωποι τόσο μικροί
γιατί η αγάπη να ’χει τέλος στη ζωή
γιατί οι άνθρωποι τόσο πικροί
κι εγώ κι εσύ, κι εγώ κι εσύ τόσο μικροί

Γέρνει ο ήλιος και μαζί του όλο το φως
κι όλα τα χρώματα να γίνουν όλα ένα
να ’ταν και να ’μπαινα στο πέπλο τους αυτό
και το πρωί να πω στον κόσμο καλημέρα

Γιατί οι άνθρωποι τόσο μικροί
γιατί η αγάπη να ’χει τέλος στη ζωή
γιατί οι άνθρωποι τόσο πικροί
κι εγώ κι εσύ, κι εγώ κι εσύ τόσο μικροί

Το τραγούδι το ακούς εδώ: www.youtube.com/watch?v=U5KTC3El7ig

Συνέντευξη με τη Μαρία Λούκα

2011-11-11T14:56:00.004+02:00

"κάνουμε ένα επάγγελμα πολυτελείας γι’αυτό προσπαθώ, όσο μπορώ και όσο γίνεται, να διαθέτω τη δουλειά μου δωρεάν."

"η τέχνη προϋποθέτει την παρέα (...) χωρίς ομάδα δεν γίνεται τίποτα."

"η καλύτερη στιγμή ήταν όταν βρέθηκα στη σκηνή με την Ελένη Βιτάλη."

"Θέλω να «αγγίξω» τα πρότυπά μου, να συναντήσω τους ανθρώπους που αγαπώ και σέβομαι."

"οι άνθρωποι στο φινάλε είναι το έργο τους."

"Αυτό που έχει δείξει η δική μου γενιά είναι ότι έχει λόγο."

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ.

~~~

http://www.myspace.com/marialouka

http://www.youtube.com/watch?v=kiacDWF-TMA

http://www.youtube.com/watch?v=yzMyvbC5XGY

~~~

O Oρφέας στο Gialino Up Stage

2011-11-08T11:13:00.007+02:00

Δελτίο Τύπου

Ο Ορφέας συναντά τη μουσική στο Gialino Up Stage
Φέτος το Δεκέμβρη, μια δυνατή μουσική συνεργασία ξεκινά. Ο Ορφέας (www.e-orfeas.gr), με το μουσικό του στίγμα εδώ και τέσσερα χρόνια στο διαδίκτυο, συναντά το Gialino Up Stage για όμορφες βραδιές γεμάτες μουσική. Στο ζεστό και φιλόξενο χώρο του Γυάλινου, ο Ορφέας, με βαθιά προσήλωση και πίστη στο καλό τραγούδι, διοργανώνει το φετινό χειμώνα μουσικές βραδιές, ξεκινώντας από τις 30 Νοεμβρίου.

Στις βραδιές του Ορφέα στο Gialino Up Stage η μουσική ταξιδεύει ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα, τραγουδά λαϊκά, έντεχνα, ροκ και εναλλακτικά και φωτογραφίζεται μαζί με τους ανθρώπους της, παλιούς και νέους, σε φόντο πάντα πολύχρωμο.

Στις βραδιές του Ορφέα, η μουσική έχει τον πρώτο λόγο. Ή, μάλλον, η μουσική έχει το μόνο λόγο.

Πιο αναλυτικά, ο Ορφέας θα παρουσιάσει:

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου
ΑΣΠΑΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ – «Ειπωμένα και ανείπωτα»
Special guest: Παντελής Θαλασσινός
Μετά από χρόνια , επιτυχημένων συνεργασιών και συμμετοχών, στο πλάι σπουδαίων δημιουργών της Ελληνικής μουσικής σκηνής, η Ασπασία Στρατηγού πραγματοποιεί μια παράσταση όπου, συνταξιδεύουν τα καινούρια τραγούδια της, από τον πρώτο της προσωπικό δίσκο "Τα έργα της καρδιάς" (ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ/2011), αλλά και παλιά κομμάτια από την Ελληνική δισκογραφία, όλα παιγμένα και ενορχηστρωμένα με φαντασία και εκρηκτική διάθεση.

Μαζί της ο Θοδωρής Μέρμηγκας στο τραγούδι, o Νίκος Μέρμηγκας στο πολίτικο λαούτο και στο μπουζούκι, ο Βασίλης Κετεντζόγλου στην κλασική κιθάρα, ο Νίκος Γύρας στο κόντρα μπάσο και ο Δημήτρης Εμμανουήλ στα κρουστά.

Στη σκηνή θα βρεθεί καλεσμένος ο σπουδαίος τραγουδοποιός Παντελής Θαλασσινός.

Τρίτη 6 και 13 Δεκεμβρίου
ΣΜΥΡΝΗ- ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ - «Σμυρνέικο Ρεμπέτικο & Tango – Βίοι Παράλληλοι»
Δυο μεγάλα λιμάνια - κέντρα επικοινωνίας. Δυο κοσμοπολίτικες Μητροπόλεις, κοιτίδες μείξης λαϊκών πολιτισμικών στοιχείων, διαμόρφωσης, γέννησης και δημιουργίας νέων μουσικών ιδιωμάτων (τύπων) της εποχής του Μεσοπόλεμου , που έγιναν ο κορμός εθνικών μουσικών . Δύο πόνοι, δυο καημοί - έρωτες κι ελπίδες.
Το πρόγραμμα ΣΜΥΡΝΑΙΙΚΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ & ΤANGO - Bίοι Παράλληλοι επικεντρώνεται στην κλασσική εποχή αυτών των μουσικών ειδών και περιλαμβάνει τραγούδια του Σμυρναίικου Ρεμπέτικου και του Tango της δεκαετίας 1922 -1933 με το αυτό θεματικό αντικείμενο, που μεταφέρουν στις συνθήκες ζωής της εποχής εκείνης:
Ερμηνεύουν ο Κώστας Καλαφάτης - Σμυρναίικο Ρεμπέτικο –και ο Αργεντινός Bruno Dandό.

Παίζουν οι μουσικοί : Ηρακλής Βαβάτσικας – Μπαντονεόν / Yπεύθυνος Ορχήστρας, Τζέϊμι Σμιθ - Βιολί, Θανάσης Σοφράς – Μπάσο & Βασίλης Κετεντζόγλου - Κιθάρα

Τετάρτη 7 και 14 Δεκεμβρίου
ΕΥΑ ΚΑΝΕΛΛΗ – «Η Εύα Κανέλλη σε γυναικεία κλασικά λαϊκά»
Η Εύα Κανέλλη – μια , μεγάλης αξίας, λαϊκή φωνή, με γερές ρίζες από το παρελθόν του λαϊκού μας τραγουδιού – μας παρουσιάζει, με την φωνητική κι ερμηνευτική δεινότητά της, τα καλύτερα από τα κλασικά γυναικεία λαϊκά τραγούδια.

Ξεκινώντας από την Ρόζα Εσκενάζυ και φτάνοντας ως τη Χαρούλα Αλεξίου, κάνει στάσεις, σε γυναικείες λαϊκές φωνές και τραγούδια, που άφησαν εποχή και θεωρούνται κλασικά. Παράλληλα, βέβαια, τους βάζει τη δική της ισχυρότατη προσωπική λαϊκή σφραγίδα, κάνοντάς τα να μας αφορούν και σήμερα.

Τετάρτη 21 & 28/12
ΣΑΒΒΕΡΙΑ ΜΑΡΓΙΟΛΑ & ΑΜΑΛΙΑ ΤΑΤΣΗ – «Εντεχνολαϊκοί διάλογοι»
Δυο νέες όμορφες φωνές και παρουσίες, δυο ελπιδοφόρες τραγουδίστριες, η Σαββέρια Μαργιολά κι η Αμαλία Τάτση συναντιόνται και συνδιαλέγονται μουσικά κι ερμηνευτικά.

Η Σαββέρια Μαργιολά, μια φωνή με γνήσια λαϊκά ηχοχρώματα τραγουδάει λαϊκά
κι η Αμαλία Τάτση, μια έντεχνη λυρική φωνή τραγουδά έντεχνα. Αλλά κι οι δυο μαζί δοκιμάζουν, μέσα από τραγούδια και ντουέτα, να μας παρουσιάσουν τους αρμούς που ενώνουν το λαϊκό και το έντεχνο στο εντεχνολαϊκό.

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου
ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ
Μια νέα γενιά μουσικών, τραγουδοποιών και τραγουδιστών, που αναζητά το δρόμο για τη δισκογραφία, κι ο «ΟΡΦΕΑΣ» τους δίνει το βήμα να παρουσιάσουν δείγμα της δουλειάς τους, μαζεύονται για μια πλουραλιστική μουσική γιορτή, που θα την χαρακτηρίζει το νεανικό σφρίγος, κέφι κι η αισιοδοξία.
Ελάτε προπαραμονή του νέου χρόνου να διασκεδάσετε με την μουσική παρέα του «ΟΡΦΕΑ».
Σας περιμένουμε!!!

Τιμή εισιτηρίου για όλες τις παραστάσεις του Ορφέα είναι 15 euro (περιλαμβάνει το πρώτο ποτό).

Ώρα έναρξης: 22.00.

Οργάνωση – Πληροφορίες - Κρατήσεις:
Γυάλινο Up Stage
Λεωφ. Συγγρού 143, Ν. Σμύρνη – Τηλ. κρατήσεων 210 9315600

Link: http://www.e-orfeas.gr/gialino/

Στου Δημήτρη του Ζερβουδάκη

2011-11-07T18:28:00.004+02:00

Θυμάμαι τους πολύ εξυπηρετικούς ανθρώπους του Ρυθμός Stage. Θυμάμαι ότι ήταν Σάββατο 15 του Οχτώβρη. Θυμάμαι ότι αυτή τη φορά είχα εξαιρετική παρέα. Θυμάμαι τη βροχούλα που μας περίμενε στο έβγα απ'το μαγαζί κατά τις 3 και βάλε. Θυμάμαι ότι το πρόγραμμα άργησε πολύ να ξεκινήσει. Θυμάμαι κόσμο να γεμίζει το χώρο μπροστά απ'το μπαρ. Θυμάμαι το Δημήτρη Ζερβουδάκη στα μαύρα και όχι στα λευκά. Θυμάμαι τη συγκίνηση που ένιωσα όταν είδα ότι έχει μαζί του τον Παναγιώτη (aka Παναγιότατο) Κουτσούρα στο μπουζούκι. Θυμάμαι ένα πρόγραμμα με υποτονικές αλλά και εξαιρετικές στιγμές. Θυμάμαι ότι ευχαριστήθηκα όσο δεν πήγαινε Τα ανείπωτα. Θυμάμαι ότι ανακάλυψα ξανά κάποια τραγούδια του όπως την Αράχνη, Τα μεγάλα μυστικά, την Ελεύθερη πτώση (τα βίδεος είναι από άλλες εμφανίσεις του, αλλά φετινές, άρα παίρνεις γεύση). Θυμάμαι ότι μου είχε πέσει το σαγόνι στο πάτωμα με τα ταξίμια του Παναγιότατου. Θυμάμαι ότι η φιλότιμη Σοφία Γεωργαντζή δεν με πολυέπεισε και πάλι. Θυμάμαι ότι το πρόγραμμα πήρε παράταση μέχρι τις 12/11, οπότε προλαβαίνεις. Θυμάμαι. Τα υπόλοιπα τα έγραψα εκεί.

Οι δίσκοι που έρχονται

2011-11-01T11:21:00.003+02:00

Χάρις Αλεξίου, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Νίκος Ξυδάκης, Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, Νίκος Πορτοκάλογλου, Παντελής Θαλασσινός, Γιώργος Καζαντζής, Φωτεινή Βελεσιώτου, Γιώτα Νέγκα, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Γιάννης Χαρούλης, Νατάσσα Μποφίλιου, Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, Μαρία Παπαγεωργίου, Ελεονώρα Ζουγανέλη, Μάρω Μαρκέλλου.

Τι καινούριο ετοιμάζουν δισκογραφικά όλοι αυτοί και άλλοι τόσοι;
κλικ

Δήλωση

2011-10-31T21:57:00.000+02:00

Ναι, ζω.

Μουσικές σκηνές - Χειμώνας 2011-12 (updated)

2011-10-30T21:09:00.003+02:00

Αγαπημένη συνήθεια το μάζεμα των προγραμμάτων των μουσικών σκηνών στην αρχή της σεζόν. Για πάμε σιγά-σιγά...

ΓΥΑΛΙΝΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Νίκος Πορτοκάλογλου (;) από τον Ιανουάριο
Θανάσης Παπακωνσταντίνου (;) στις 27, 28, 29 Ιανουαρίου

BAR2
Σπύρος Γραμμένος τις Τετάρτες 26/10 & 2, 9, 16, 23, 30 / 11
Δημήτρης Μητσοτάκης & Ευδαίμονες κάθε Παρασκευή (από 21/10)

ALMAZ
Γιώτα Νέγκα στις 6/11

ΠΥΡΗΝΑΣ
Κατερίνα Μακαβού τις Τετάρτες 16, 23, 30 Νοέμβρη
Αθηνά Ρούτση τις Πέμπτες 10 & 24 Νοέμβρη
Πάνος Μπούσαλης τις Τρίτες 8, 15, 22, 29 Νοέμβρη
Τάσος Ποταμιάνος κάθε Παρασκευή έως 25 Νοέμβρη
Θέμος Σκανδάμης τις Πέμπτες 27/10 & 3/11
Έλενα Γκατζά την Τρίτη 1/11
Νίκος Χαλβατζής - Γιάννης Σταθόπουλος τις Πέμπτες 6, 13, 20 /10
Νίκος Ζουρνής την Παρασκευή 7/10 & 14/10
Απόστολος Ρίζος - Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης το Σάββατο 8/10

Βαγγέλης Καζαντζής - Μαρίνα Δακανάλη τις Παρ. 21 & 28 /10

Δώρος Δημοσθένους κάθε Σάββατ έως 26/11

Θέμος Σκανδάμης την Πέμπτη 27/10

Βασίλης Φλώρος όλες τις Δευτέρες του Νοέμβρη (7,14,21,18/11)

ΚΥΤΤΑΡΟ LIVE

Ζορζ Πιλαλί & Σούφρα Band στις 11/11 (guest: Δ.Πουλικάκος)
Greek Festival 2011: Magic de Spell, Σπύρος Γραμμένος, Enola Str8 στις 4/11
Δημήτρης Πουλικάκος - Λάκης Παπαδόπουλος - Γιάννης Γιοκαρίνης στις 7-8/10

BLUES WIRE & Απροσάρμοστοι στις 27/10

Απροσάρμοστοι Live "για τον Παύλο..." στις 9-10/12

κ.ά.

Δίπλα στο ποτάμι
Χαϊνηδες & Ψαραντώνης κάθε Παρ-Σάβ (από 14/10 έως 19/11)
Μπάμπης Στόκας - Λιζέτα Καλημέρη κάθε Παρ-Σάβ (από 25/11)
Παντελής Θαλασσινός από τέλη Φλεβάρη για 6 παραστάσεις

Παλλάς
Σ.Ξαρχάκος - Ν.Μποφίλιου - Γ.Χαρούλης στις 10-11/11
Σ.Ξαρχάκος - Μ.Λιδάκης - Έ.Πασπαλά - Η.Σαϊα στις 12-13/11
Άλκηστις Πρωτοψάλτη - Ευανθία Ρεμπούτσικα από 17/12
Χάρις Αλεξίου - Δήμητρα Γαλάνη από τον Ιανουάριο

Gazarte
Δήμητρα Γαλάνη - Vassilikos στις 14,15,21,22,28 / 10 & 4, 5, 11, 12, 18 / 11
Φοίβος Δεληβοριάς - Μάρθα Φριντζήλα κάθε Παρασκευή από 2/12
Ελευθερία Αρβανιτάκη κάθε Σάβ.-Κυρ. από 17/12

ΑΥΛΑΙΑ
Ορφέας Περίδης 3, 10, 17 Δεκέμβρη
Encardia κάθε Πέμπτη του Δεκέμβρη + Σάββατο 31/12
Φωτεινή Βελεσιώτου κάθε 2η Κυριακή (από 16/10)
Ν.Τατασόπουλος - Δ.Μυστακίδης - Μ.Κώτη κάθε 2η Κυριακή (από 6/11)
Ψαρογιώργης το Σάββατο 5/11
Mode Plagal τις Πέμπτες του Νοέμβρη
Θάνος Ανεστόπουλος κάθε Παρασκευή έως 11/11
Human Touch & Mode Plagal την Πέμπτη 6/10
Burger Project κάθε Παρασκευή (από 18/11 έως 30/12)

Gazoo
Ελεονώρα Ζουγανέλη - Θανάσης Αλευράς από 28/10

KOO KOO BAR
Βικτώρια Ταγκούλη - Στέλιος Δάβαρης στις 6, 13 /11
Tonis Sfinos στις 29/10 & 5/11
YIANNEIS στις 28/10 & 4/11
Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος στις 30/9
Μιχάλης Εμιρλής στις 24/10

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ
Μαριώ κάθε Παρ-Σάβ από 30/9

ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ
Δημήτρης Μητροπάνος - Γιάννης Κότσιρας - Δημήτρης Μπάσης κάθε Πέ - Παρ - Σάβ από 27/10

PASSPORT

Ελένη Τσαλιγοπούλου στις 16, 17, 23, 30 /12
Λουκιανός Κηλαηδόνης στις 9-10/12
Χειμερινοί Κολυμβητές στις 25-26/11
Skatalites στις 18/11
Louisiana Red & Blues Wire στις 11-12/11
NightStalker το Σάββατο 1/10
Burger Project τις Πέμπτες 13 & 20/10
Λουδοβίκος των Ανωγείων τις Παρασκευές 14 & 21/10
Μελίνα Κανά - Λιζέτα Καλημέρη τα Σάββατα 15 & 22/10
Παύλος Παυλίδης τα Σάββατα 28 &29/10 & 5/11
Χειμερινοί Κολυμβητές στις 25-26/11

FUZZ CLUB
Γιάννης Αγγελάκας 3 στις 4-5 Φεβρουαρίου

ΔΡΑΧΜΕΣ

Τα παιδιά από την Πάτρα + Παύλος Χαϊκάλης + Ελένη Φιλίνη, κάθε Πα-Σάβ-Κυρ-Δε, από 23/9

ACRO
Ελένη Βιτάλη - Γεράσιμος Ανδρεάτος - Μελίνα Ασλανίδου - Γιώτα Νέγκα - Τάκης Σούκας κάθε Παρ-Σαβ από 18/11

ΡΥΘΜΟΣ STAGE

Δημήτρης Ζερβουδάκης κάθε Σάβ. (έως 12/11)
Λάκης Παπαδόπουλος - Γιάννης Γιοκαρίνης τις Παρ. 14,21,28/10
Χρήστος Νικολόπουλος - Σοφία Παπάζογλου κάθε Παρ-Σαβ από 18/11

ΖΥΓΟΣ
Τάνια Τσανακλίδου κάθε Παρ.-Σάβ. από 14/10 έως Πρωτοχρονιά
Σωκράτης Μάλαμας κάθε Παρ.-Σάβ. από 20 Γενάρη έως Πάσχα (κλικ)

CAFE ALAVASTRON
Woman Festival από 17/9 έως 30/9 (κλικ)

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ - ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Μίλτος Πασχαλίδης – Νότης Μαυρουδής στις 30/9 & 1/10

Διονύσης Τσακνής - Νίκος Ζιώγαλας – Γάννης Μηλιώκας κάθε Παρ-Σάβ (από 7/10 έως 12/11)
Παντελής Θαλασσινός - Μελίνα Κανά κάθε Παρ-Σάβ από 26/11
Θ.Μικρούτσικος - Χ.Θηβαίος - Ρ.Αντωνοπούλου από τον Ιανουάριο
Γιάννης Χαρούλης από τον Μάρτιο

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ CLUB
House Band κάθε Παρ-Σάβ από 16/9
LEXICON PROJECT κάθε Κυριακή από 2/10

Οδυσσέας Τσάκαλος τις Δευτέρες 3, 10, 17 / 10
Joanna Drigo την Τρίτη 4/10
KollektivA & Κατερίνα Τσαβάλου στις 13/11

Βαγγέλης Μαρκαντώνης όλες τις Τετάρτες του Νοέμβρη (από 5/10)
Γιώργος Μυλωνάς κάθε Τρίτη από 18/10

Πάνος Μουζουράκης - Βαγγέλης Ασημάκης κάθε Δευτέρα (από 24/10)
SALATA LATINA από το Νοέμβριο
ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ από το Νοέμβριο
Μάνος Λυδάκης + guests από το Δεκέμβριο
Imam Baildi κάθε Πέμπτη (από 24/11)

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ PLUS

Ραλλία Χρηστίδου - Σοφία Βογιατζάκη κάθε Σάβ. από 1/10
Ευρυδίκη + guests από 7/10 και για 6 Παρασκευές
Μανώλης Λιδάκης - Νάντια Μπουλέ κάθε Παρ-Σάβ από 2/12

και έπεται συνέχεια...

Τι θα δούμε στις μουσικές σκηνές φέτος;

2011-09-27T16:25:00.004+03:00

Ποιά προγράμματα θα φιλοξενήσουν το χειμώνα οι μουσικές σκηνές; Τι έχει ανακοινωθεί ήδη; Τι ακούγεται;

Ό,τι μπόρεσα να μαζέψω από πληροφορίες και ενδεχόμενα για το πρόγραμμα των μουσικών σκηνών της φετινής σεζόν, το έβαλα εδώ.

Φυσικά υπάρχουν πολλές ακόμα παραστάσεις τις οποίες όσο γίνεται θα τοποθετώ εκεί.

Των live τα καμώματα...

2011-09-20T16:08:00.009+03:00

Φωτο: Yiannis Ksidias

Σε συναυλία της Ελεονώρας Ζουγανέλη (7/9) με μια πλαστική μπουκάλα κρασί απ'το περίπτερο, ανάμεσα σε κοριτσάκια και ζευγαράκια που ούρλιαζαν, ερωτευόντουσαν και έπιναν το πολύ κανα μπρίζερ! Μιλάμε για σουρεάλ καταστάσεις. Ακούστηκε μια φωνή από πίσω "μα πού ήρθαμε στο Θέατρο Βράχων ή στο Θέατρο Βλάχων;"...

Φωνάρα η Ζουγανέλη. Ακόμα πιο φωνάρα η Μποφίλιου. Θεϊκό δέσιμο μεταξύ τους. Ωραίο το πρόγραμμα αν εξαιρέσω τα ποπ χιτάκια τύπου Εεεεεελααααα και Αν-αν-αν-όλο-αν-αν-αν και τρέχω-κι-οδηγώ-στην-Αττική-Οδό. Έμεινα πάλι με την απορία γιατί μια τέτοια φωνή να κυνηγάει να γίνει star της εγχώριας ποπ... Ωραία η ματιά των Imam Baildi (οι οποίοι στα cd τους δεν με ενθουσιάζουν κιόλας) στο Ακρογιαλιές δειλινά. Ωραίες στιγμές το Όνειρο ήτανε, το Φτάνει και το Μη μιλάς άλλο για αγάπη. Περσότερα εδώ.

Την ίδια βραδιά η αδερφή μου γενεθλίαζε και βρήκε και δουλειά μετά από ένα χρόνο ανεργίας! Και την πήγα τη βραδιά ως το πρωί με κολλητούς και φίλους από μπαρ σε μπαρ και την φχαριστήθηκα όσο λίγες τον τελευταίο χρόνο!

Φωτο: Άννα Ευαγγελοπούλου (MixGrill)

Σε συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου (10/9) στην Τεχνόπολη με δυο μπουκάλες τσίπουρο με γλυκάνισο χωρίς νερό ή πάγο! Κοίτα να δεις που η βραδιά αποδείχτηκε πάρα πολύ καλή, παρά τον κακό χώρο και τις δυσκολίες στον ήχο για όσους ήταν σε απόσταση από τη σκηνή. Η μετακίνησή μας προς τα εμπρός ήταν κίνηση-ματ. Άκουσα το Απόψε και ευφράνθηκε η ψυχή μου (τι τραγούδι!). Άκουσα τον Καντηλανάφτη ξανά και υπερχάρηκα. Ξανα-μανα ο Χαρούλης εκεί για να μου πει το λατρεμένο Σκουλαρίκι. Αλλά κυρίως το απροσδόκητο να δω τον Ορφέα Περίδη να ανεβαίνει στη σκηνή και να μου λέει την ασύλληπτη τραγουδάρα Ομίχλη!! Τι τύχη! Κι ας μιλάγανε όλοι γύρω, κι ας μην τον βοήθηκε η μπάντα, εγώ επικεντρώθηκα εκεί και το απόλαυσα. Περσότερα εκεί.

Από εκείνη τη μέρα ο λαιμός μου έχει αγκάθια και με ταλαιπωρεί μέχρι και σήμερα, αλλά δεν πειράζει... Να μην είμαστε και πλεονέχτες.

Του Σεπτέμβρη οι συναυλίες

2011-09-03T11:55:00.004+03:00

Μερικές από τις πολλές αξιόλογες συναυλίες ελληνόφωνων σχημάτων που θα γίνουν το Σεπτέμβρη:

1ο δεκαήμερο

ΣΑ 03/09: Λιζέτα Καλημέρη - Μπάμπης Στόκας @ Badminton

ΣΑ 03/09: Τρίφωνο @ Άλσος Βεϊκου

ΣΑ 03/09: Θάνος Μικρούτσικος, Χρήστος Θηβαίος και Μίλτος Πασχαλίδης @ Θέατρο Πέτρας

ΚΥ 04/09: Οδυσσέας Τσάκαλος @ Ιωνικές Γιορτές Νέας Σμύρνης (με κάρτα εισόδου)

ΔΕ 05/09: Βασίλης Παπακωνσταντίνου @ Θέατρο Πέτρας

ΔΕ 05/09: Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή @ Badminton

ΔΕ 05/09: Aλκίνοος Ιωαννίδης με full μπάντα @ Τεχνόπολις

ΤΡ 06/09: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας @ Άλσος Βεϊκου

ΤΕ 07/09: Ελεονώρα Ζουγανέλη με guests @ Θέατρο Βράχων

ΤΕ 07/09: Ελένη Τσαλιγοπούλου @ Άλσος Βεϊκου

ΣΑ 10/09: Active Member @ Θέατρο Πέτρας

ΣΑ 10/09: Πυξ Λαξ @ Terra Vibe Park

ΣΑ 10/09: Θανάσης Παπακωνσταντίνου @ Τεχνόπολις

2ο δεκαήμερο

ΚΥ 11/09: Κώστας Μακεδόνας @ Γλυφάδα

ΚΥ 11/09: Συναυλία Σταύρου Ξαρχάκου για τα παιδιά της ΕΝΩΣΗΣ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ - Ερμηνεύουν: Έλλη Πασπαλά - Μάρθα Φριντζήλα - Ηρώ Σαϊα @ Ωδείο Ηρώδου Αττικού

ΔΕ 12/09: Φωτεινή Δάρρα @ Κηποθέατρο Παπάγου

ΔΕ 12/09: ARK Festival Day 1 (Locomondo, Burger Project με Φοίβο Δεληβοριά, Λ. Μπαλάφας, Π. Μουζουράκης, Ska Bangies) @ Τεχνόπολις

ΔΕ 12/09: Σταμάτης Κραουνάκης @ Ιωνικές Γιορτές Ν.Σμύρνης

ΤΡ 13/09: ARK Festival Day 2 (Monika, Maraveyas Ilegal, Ν. Μποφίλιου, Imam Baildi, Gaudi) @ Τεχνόπολις

ΤΡ 13/09: Ελεωνόρα Ζουγανέλη @ Ιωνικές Γιορτές Ν.Σμύρνης

ΤΕ 14/09: Σωκράτης Μάλαμας @ Βριλήσσια (Θέατρο Αλ.Βουγιουκλάκη)

ΠΕ 15/09: Τάνια Τσανακλίδου @ Ηλιούπολη

ΠΕ 15/09: Στάθης Δρογώσης @ Ιωνικές Γιορτές Ν.Σμύρνης (ελεύθερη είσοδος)

ΠΑ 16/09: Έλλη Πασπαλά και Τάκης Φαραζής @ Κηποθέατρο Παπάγου

ΚΥ 18/09: Γιώτα Νέγκα - Ρίτα Αντωνοπούλου @ Άγιος Δημήτριος, Αθήνα (πλατεία Αλ.Παναγούλη) - ελεύθερη είσοδος

3ο δεκαήμερο

ΔΕ 19/09: Νίκος Πορτοκάλογλου @ Κηποθέατρο Παπάγου

ΤΕ 21/09: Γεράσιμος Ανδρεάτος @ Ιωνικές Γιορτές Ν.Σμύρνης (με κάρτα εισόδου)

ΣΑ 24/09: Ευανθία Ρεμπούτσικα @ Ευριπίδειο Θέατρο Ρεματιάς

ΚΥ 25/09: Διονύσης Σαββόπουλος @ Ηρώδειο

Αρθράκι - μάζεμα με τις σημαντικότερες αγγλόφωνες και ελληνόφωνες συναυλίες του Σεπτέμβρη για Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα θα βρεις εδώ.

Δυο κουβέντες με τον Φοίβο Δεληβοριά

2011-08-24T18:58:00.004+03:00

Με αφορμή τη συναυλία του στις 29 Αυγούστου στο Άλσος Βεϊκου (διαγωνισμός για προσκλήσεις εδώ), κάναμε μια μίνι συνεντευξούλα με τον Φοίβο Δεληβοριά, η οποία έβγαλε και μια ωραία ειδησούλα που λέει ότι το χειμώνα θα είναι μαζί με τη Μάρθα Φριντζήλα σε μια μουσική παράσταση για το τραγούδι.

Τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ

~~~

http://www.youtube.com/watch?v=mcI3LHiAp74&feature=related

http://www.foidel.gr/

~~~

Ο Ελάχιστος Εαυτός - Θανάσης Παπακωνσταντίνου

2011-08-23T15:59:00.000+03:00

Ο Ελάχιστος Εαυτός

Μουσική - Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Ερμηνεία: Θ.Παπακωνσταντίνου, Φώτης Σιώτας, Ορφέας Περίδης

Ενορχήστρωση: Φώτης Σιώτας - Θ.Παπακωνσταντίνου

Κυκλοφορία: 2/2011 (Inner Ear)

Όταν άκουσα για πρώτη φορά ζωντανά το εναρκτήριο κομμάτι αυτού του δίσκου, το ορχηστρικό Loco-Motivo, ειλικρινά σκέφτηκα αμέσως ότι θα ήταν ωραίο να υπάρχει ένας σκύλος στην άκρη της σκηνής για να γρυλίζει μαζί με τον απίστευτα συγκινητικό τρόπο που χρωμάτιζε τα μελαγχολικά συναισθήματά μας o Ανδρέας Πολυζωγόπουλος με την τρομπέτα του. (Έχω πετύχει τέτοιο σκύλο στους Αέρηδες στην Πλάκα που γρύλιζε ακριβώς πάνω στο μοτίβο που έπαιζε ένας σαξοφωνίστας και είχα μείνει παγωμένος για δέκα λεπτά!) Αργότερα έμαθα ότι αυτό το υπέροχα πένθιμο ορχηστρικό το έγραψε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου για το σκύλο του τον Λόκο που πέθανε. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια, αλλά είναι ένα μαγικό, κινηματογραφικό ξεκίνημα. Επιβιβάζεσαι στη... Λοκομοτίβ του Θανάση και παίρνεις θέση για ένα ακόμα ταξίδι στο μεταίχμιο συνειδητού και υποσυνείδητου, σε παράλληλη τροχιά με τη Γη, μέσα σε αυτή, πάνω σε αυτή, σε όλο το γνωστό τοπίο του Παπακωνσταντίνου, με τους ήρωές του, του ήχους του, τις σκέψεις του, την υψηλή του ποίηση που είναι κι εδώ παρούσα. Με το δεύτερο κομμάτι, το ομώνυμο με το δίσκο, έχεις ήδη καταλάβει ότι ούτε εύκολα θα σου βάλει, ούτε θα ακούσεις κάτι εντελώς έξω από αυτά που ξέρεις γι'αυτόν. Καταλαβαίνεις επίσης ότι η σφραγίδα του Φώτη Σιώτα είναι έντονη κι έχει δώσει στο δίσκο τις δόσεις πειραματισμού και αναζήτησης που τον κάνουν να ξεχωρίζει αρκετά από άλλες δουλειές του Θανάση. Έγχορδα ενορχηστρωμένα με τρόπο ακομπλεξάριστο, μάλλον μινιμαλιστικό και σίγουρα πρωτοποριακό, ανάμεσα στα καταπληκτικά πνευστά, τα ηλεκτρονικά τοπία του Σιώτα, τα samples και τις λούπες. Αφήνεις πίσω σου τον Ελάχιστο Εαυτό, το πιο μυστήριο, σκοτεινό και "Θανασικό" τραγούδι του δίσκου που σε βάζει σε εσωτερική αναζήτηση, γραμμένο πάνω στο θέμα της Σάρας από το Σαμάνο. Τα φωνητικά του Σιώτα σε καθηλώνουν και με αυτά μπαίνεις με τη Λοκομοτίβ του Θανάση κάπου εκεί στην παγωμένη Κροστάνδη αναλογιζόμενος Ποιός θα με θυμάται... Ρέστα του Σιώτα στην ενορχήστρωση, όσο κι αν σε ξένισε στην αρχή, με τα πλήκτρα του, τα βιολιά του, την πειραγμένη γκάιντα και τα πνευστά δημιουργεί ένα κλίμα απολύτως ταιριαστό με τα λόγια του τραγουδιού. Αφήνεις και τη Ρωσία κατηφορίζοντας προς Ιταλία μεριά μέσω αδερφών Ταβιάνι. Σαν Μικέλε και... εδώ σου τα χαλάνε λίγο ο Σιώτας και ο Θανάσης με την επιλογή της λιτής ενορχήστρωσης στο ξεκίνημα που αφαιρεί λίγο απ'το δυναμισμό και τη λυρική εξομολογητική διάθεση του τραγουδιού, αν και παραδέχεσαι ότι έτσι όπως εξελίσσεται η μελωδία με τα όργανα να μπαίνουν σταδιακά απ'τα μισά και μετά, μάλλον σε κερδίζει. Τραγούδι μεγάλο, τραγούδι αναφοράς, σπουδαία ύψη του ποιητή Θανάση Παπακωνσταντίνου. Τη φορά αυτή δεν σκέφτεσαι τον Φορτίνο Σαμάνο ή τον Γκεβάρα, αλλά τον Μπακούνιν. Πας παρακάτω. Ανταρκτική αυτή τη φορά, εκεί που η Γη κάνει την έλλειψή της και θέλει να φύγει, γι'αυτό και ίσως να μοιάζει με άλλο πλανήτη. Ακούς τη βελούδινη φωνή του Ορφέα Περίδη μαζί με την τραχιά φωνή του Θανάση με τα φάλτσα σαν φαλτσέτες να ξυρίζουν όπως ξυρίζει το κρύο εκεί κάτω. Η πιο παράξενη συνύπαρξη, όπως και στη φύση, στην πιο mainstream και pop-rock φόρμα και μελωδία που έχει γράψει ποτέ ο Θανάσης! Τι να πεις; Σου αρέσει θες δεν θες. Σκέφτεσαι μόνο πως δεν είσαι τίποτα σημαντικό και το βάζεις κι αυτό σαν κρατούμενο ενόσω η πράξη του Ελάχιστου Εαυτού συνεχίζεται. Ο δίσκος μοιάζει να κορυφώνει αφού ακολουθεί μια εισαγωγή που φέρνει τις Τρύπες του Αγγελάκα στο σήμερα για να αποκτήσουν και κάποιοι τωρινοί πιτσιρικάδες το δικό τους "Τρένο που έβλεπε", τη Λοκομοτίβ του Θανάση. Σαν παιδί λοιπόν ο Φώτης Σιώτας σε πείθει ότι είναι εξαιρετικού χρώματος ερμηνευτής και σου δίνει ίσως το πιο εθιστικό κομμάτι του δίσκου. Το μυαλό σου δεν έχει ξεκολλήσει ακόμα από τον εθισμό του ρυθμού και συνεχίζεις να κάνεις σαν παιδί. Έτσι αρχικά χάνεις μία πολύ σπουδαία στιγμή της σύγχρονης ελληνικής δισκογραφίας! Μπροστά στα μάτια σου, μέσα στα αυτιά σου και μέσα στην ψυχή σου, αν και όχι για πρώτη φορά, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου δημιουργεί Παράδοση! Ναι! εν έτει 2011 παίρνει στίχους άγνωστης (σημερινής) στιχουργού και κάνει ένα τεράστιο τραγούδι που σε κάνει να ξεσπάς σε γέλια με όσους λένε ότι η ελληνική μουσική δεν βγάζει τίποτα καλό και ότι η Παράδοση έχει πεθάνει. Του Έρωτα και του Θανάτου ο τίτλος και τα αιώνια ερωτήματα που πάντα απασχολούσαν τον Άνθρωπο και τα έκανε πάντα Τέχνη και θα τα κάνει πάντα σε όποια φυλή κι αν ανήκει, μπαίνουν σε φόρμα δεκαπεντασύλλαβου, που εμείς σ'αυτή τη γωνιά της Γης την έχουμε γραμμένη στο DNA μας μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια, και δημιουργεί ένα επικό, δημώδες ποίημα μέσα σε ένα ακόμα σύγχρονο ηχητικό τοπίο. Κάτι σαν του Διγενή τις μάχες ή Του Νεκρού Αδερφού, εδώ έχουμε τη μάχη του Έρωτα με το Θάνατο με τον πρώτο νικητή και Δούρειο Ίππο ένα σκουλήκι! Έχεις ήδη μπει στην ελληνική φύση και ο Θανάσης φροντίζει γι'αυτό δημιουργώντας ήχους που παραπέμπουν σε ποταμάκι που κυλά! Η σκυτάλη στο Σιώτα που φτιάχνει ατμόσφαιρα πραγματικής Ομίχλης σε κάποιο βουνό. Ο λόγος στον Ορφέα Περίδη για μια από τις καλύτερες ερμηνείες που έχει κάνει ποτέ του. Ανεβαίνουμε λοιπόν τη φορά αυτή στον Όλυμπο, στο Γκουνταμάνι, για να βρούμε όχι τον Γκαντάρα, αλλά τον τρομερό Μπαμπάνη. Δεκαπεντασύλλαβος ξανά, μαγική ατμόσφαιρα ηχητική, σε ένα ακόμη ποίημα που εξελίσσει (ή δημιουργεί) την Παράδοση! Προηγουμένως ο Έρωτας έγινε σκουλήκι και τρύπωσε στη Γη για να νικήσει το Θάνατο. Εδώ έχουμε ένα όνειρο ότι γλιστράς απ'το σεντόνι για να ανέβεις στα λημέρια του Μπαμπάνη και να δεις τη φύση να σε καλωσορίζει. Μα την πίστη σου, αν και το cd είναι σε έναν υπολογιστή σε κάποιο διαμέρισμα, μυρίζεις θυμάρι και ρίγανη! Κι αυτή η θεματική κόβεται απότομα για να μην ονειροπολήσεις και πολύ. Γιατί εδώ το πράμα καίει. Ο Θανάσης σου βάζει μια Ερώτηση κρίσεως στην οποία πρέπει να απαντάς συχνά-πυκνά, ειδικά τις στιγμές που συλλαμβάνεις τον εαυτό σου να συμφωνεί με τα ξενοφοβικά παραληρήματα των φασιστοειδών της τηλεόρασης. Καλή η φύση, αλλά αυτή και μόνο πρέπει να είναι υπεύθυνη για το αυγό του φιδιού... Η ώρα ήρθε για πέρασμα στην Αραβία και την Αφρική. Ο άνεμος Σιμούν, καταστρεπτικός και άγριος, φέρνει κι άλλα ποιητικά λόγια στα αυτιά μας, αν και απογοητεύεσαι για δεύτερη φορά από την υπερβολικά λιτή ενορχήστρωση του τραγουδιού στο πρώτο μέρος του. Να θυμηθώ να ξεχαστώ / να γίνω ερυθρελάτη / οι ρίζες μου στον ουρανό / τα φύλλα στο κρεβάτι ...... Και τα παρτάλια οι σκέψεις μας / πειρατική σημαία / όλα στραβά γινήκανε / και όλα είναι ωραία... Δεν χαλιέσαι γιατί ούτως ή άλλως τα λόγια αυτά θα τα ακούς και θα τα τραγουδάς δυναμικά στα live... Κι ερχόμαστε στον Φέγγαρο, ένα ακόμη καταπληκτικό ορχηστρικό με αφορμή αυτή τη φορά τον Νίκο Καρούζο. Κι έχει και συνέχεια αλλά θέλει ψάξιμο και άκουσμα προσεκτικό οπότε σ'αφήνω.

Δεκαπεντ-αύγουστος

2011-08-15T12:16:00.001+03:00

Υπέροχο!!

Χρόνια πολλά σε όλες και σε όλους! Να 'μαστε καλά!

Τραγουδιών Ιστορίες #9 - Πάντα γελαστοί

2011-08-14T17:47:00.012+03:00

Σαν σήμερα πριν 15 χρόνια δολοφονήθηκε ο Ελληνοκύπριος Σολωμός Σολωμού στο οδόφραγμα της Δερύνειας στην Κύπρο. Ήταν 14 Αυγούστου του 1996, ημέρα μνήμης της κατάληψης της Αμμοχώστου, αλλά και η ημέρα που κηδευόταν ο - επίσης δολοφονηθείς τρεις μέρες πριν - Τάσος Ισαάκ.

Τη θυμάμαι εκείνη τη μέρα γιατί παρακολουθούσαμε τα τραγικά γεγονότα μέσα από τις τηλεοράσεις. Στο οδόφραγμα της Δερύνειας είχαν συγκεντρωθεί διαδηλωτές που προσπαθούσαν να προσεγγίσουν το σημείο της δολοφονίας του Ισαάκ. Ομάδα "γκρίζων λύκων" ήταν και πάλι από την πλευρά των κατεχομένων και ξέσπασαν επεισόδια. Ξαφνικά, ο Σολωμού ξεφεύγει από τους Κυανόκρανους και περνά στη "νεκρή ζώνη". Με το τσιγάρο στο στόμα, σκαρφαλώνει στον ιστό της τουρκικής σημαίας με σκοπό να την κατεβάσει. Ένας από τους ελεύθερος σκοπευτές του κατοχικού στρατού τον πυροβόλησε με αποτέλεσμα να πέσει νεκρός.

Η σκηνή με τον Σολωμού να ανεβαίνει στον ιστό με το τσιγάρο, που ήξερε πως θα είναι το τελευταίο του, ήταν σίγουρα συγκλονιστική και φαίνεται πως κινητοποίησε τα συναισθήματα του ποιητή και στιχουργού Άλκη Αλκαίου, ο οποίος έγραψε εύστοχα: όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι / με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη

Είναι στίχος από το Πάντα γελαστοί, τραγούδι που συμπεριλήφθηκε στο δίσκο Στου αιώνα την παράγκα, ο οποίος κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, με συνθέτη τον Θάνο Μικρούτσικο και ερμηνευτή τον Δημήτρη Μητροπάνο. Μέσα σε αυτόν τον καταπληκτικό δίσκο, ίσως την καλύτερη δουλειά του Μικρούτσικου την τελευταία 15ετία, υπάρχει λοιπόν και αυτό το καλοφτιαγμένο και αισιόδοξο ζεϊμπέκικο που τα λόγια του πιθανώς να εμπνεύστηκε ο Αλκαίος από τα παραπάνω τραγικά περιστατικά.

Και λέω "πιθανώς" γιατί δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να πει με σιγουριά αν ο Αλκαίος έγραψε το τραγούδι με αφορμή τα γεγονότα ή αν το τραγούδι το είχε ήδη γράψει και το αφιέρωσε μετέπειτα στους δολοφονημένους Ισαάκ και Σολωμού. Οι ημερομηνίες αφήνουν ανοιχτά και τα δύο ενδεχόμενα, αφού ο δίσκος κυκλοφόρησε το χειμώνα του 1996, περίπου 3 μήνες μετά τα γεγονότα.

Πάντως, στο ένθετο βιβλιαράκι του cd, κάτω από τον τίτλο του τραγουδιού, ο Αλκαίος έχει σημειώσει: "Ισαάκ και Σολωμού και Μαρίνου Μαρτύρων". Αν αναρωτιέσαι για αυτό το "Μαρίνου", είναι γιατί το καλοκαίρι εκείνο υπήρξε άλλη μία δολοφονία (;). Ο λόγος για τον Χριστόφορο Μαρίνο, κοινωνικό αγωνιστή του λεγόμενου αναρχικού χώρου, ο οποίος έχασε τη ζωή του στις 23 Ιουλίου του 1996, λίγο πριν τα γεγονότα της Κύπρου.

Νομίζω πως δεν έχουν ακόμα διευκρινιστεί οι ακριβείς συνθήκες του θανάτου του. Η διαμάχη για το αν αυτοκτόνησε στα χέρια της αντιτρομοκρατικής, μέσα στην καμπίνα 53 του πλοίου "Πήγασσος" ή αν τον δολοφόνησαν, δημιούργησε τις φράσεις "τον αυτοκτόνησαν" και "δολοκτονία". Στον Μαρίνο είχαν τότε επιβληθεί περιοριστικά μέτρα (κατ'οίκον περιορισμός και υποχρεωτικές παρουσιάσεις σε αστυνομικό τμήμα) μετά από κατηγορία που του είχε απαγγελθεί περί συμμετοχής του σε ληστεία στο Γενικό Κρατικό Πειραιά και στη δολοφονία του εκεί ταμία Δημήτρη Μαντούβαλου. Ο Μαρίνος είχε φύγει εκείνη την περίοδο για διακοπές σε νησιά του Αιγαίου και στην επιστροφή με το "Πήγασος" έγιναν τα παραπάνω γεγονότα καθώς η "αντιτρομοκρατική" τον παρακολουθούσε στενά.

Όπως και να'χει, είτε το τραγούδι γράφτηκε για τους τρεις αυτούς ανθρώπους, είτε ήρθε και ταίριαξε και αφιερώθηκε σε αυτούς μετά τα γεγονότα, σημασία έχει ότι μιλάμε για ένα εξαιρετικό τραγούδι με σπουδαίους στίχους και καταπληκτική ερμηνεία.

Αξίζει να πούμε κάτι τελευταίο, μιας και ασχοληθήκαμε με το συγκεκριμένο κομμάτι. Ο πρώτος του στίχος (της νύχτας οι αμαρτωλοί και της αυγής οι μόνοι) είναι πιθανότατα παραλλαγή του παραδοσιακού "κλέφτικου" στίχου "της νύχτας οι αμαρτωλοί και της αυγής οι κλέφτες". Η παραλλαγή παραδοσιακών στίχων έχει λειτουργήσει και άλλες φορές σαν αφετηρία δημιουργιών του Αλκαίου, όπως στα τραγούδια "Όλα ζουν αν τα θυμάσαι" (στης πικροδάφνης τον ανθό) και "Του έρωτα" (στου Χάρου τις λαβωματιές βότανα δεν χωρούνε).

~~~

Χαρακτηριστικό και το βίντεο κλιπ του τραγουδιού με την ορχήστρα πάνω σε μια ταράτσα...

~~~

Της νύχτας οι αμαρτωλοί και της αυγής οι μόνοι

θέλουν βαρύ ζεϊμπέκικο και νευρικό τιμόνι

σε τόπους τριγυρίζουνε σβησμένους απ' το χάρτη

για μια σταγόνα ουρανό για μιαν αγάπη σκάρτη

Όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι

με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη

στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι

πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί

πάντα γελαστοί και γελασμένοι

Τα νιάτα μας διαδρομή Αθήνα - Σαλονίκη

μια πόλη χτίσαμε μαζί κι ακόμα ζω στο νοίκι

έπεσα να σ' ονειρευτώ σε ψάθα από φιλύρα

κι είδα πως βγάζει η νύχτα φως και τ' όστρακο πορφύρα

Όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι

με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη

στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι

πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί

πάντα γελαστοί και γελασμένοι

Όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι

με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη

στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι

πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί

πάντα γελαστοί και γελασμένοι

Όταν ο Μάλαμας μελοποίησε Ελύτη

2011-08-10T16:16:00.002+03:00

Αν και γενικώς την καλλιτεχνική πορεία του Σωκράτη Μάλαμα την κατέχω πολύ καλά, ομολογώ πως αυτή τη στιγμή του την αγνοούσα, παρότι την είχα μες στα χέρια μου...

Με τη βοήθεια του τραγουδοποιού Νίκου Ζουρνή, πρόσφατα ανακάλυψα ότι ο Μάλαμας έχει μελοποιήσει στίχους από το "Μονόγραμμα" του Οδυσσέα Ελύτη και πιο συγκεκριμένα ο λόγος για το ακυκλοφόρητο τραγούδι του Στον Παράδεισο. Το κομμάτι αυτό ήταν να συμπεριληφθεί στο δίσκο Ένα που κυκλοφόρησε το 2002, αλλά τελικά αυτό δεν έγινε γιατί μάλλον υπήρξε πρόβλημα με τα πνευματικά δικαιώματα.

Την περίοδο πριν την κυκλοφορία του δίσκου ο Μάλαμας εμφανιζόταν στη μουσική σκηνή "Αερικό" στου Ψυρρή η οποία δεν υπάρχει πια. Εκεί, έπαιζε το κομμάτι αυτό με τη Μαρία Παπανικολάου, που ήταν τότε στο πλάι του, να το ερμηνεύει. Από ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις εκείνων των εμφανίσεων έχει διασωθεί. Αφού υπάρχει πλέον και στο youtube, είπα να το αναδημοσιεύσω γιατί αξίζει να ακουστεί και η δεύτερη γνωστή μελοποίηση του Σωκράτη σε ποιητή (η πρώτη ήταν ο Δεκέμβρης του 1903 σε στίχους Καβάφη στο δίσκο 13000 μέρες)...

Ερμηνεύει η Μαρία Παπανικολάου:

Η κομμώτρια και ο θάνατος - Κώστας Δημουλέας

2011-08-08T13:24:00.006+03:00

Η κομμώτρια και ο θάνατος

Μουσική: Κώστας Δημουλέας
Στίχοι: Ποίηση Ηλία Λάγιου και Γιώργου Κοροπούλη (Από την ποιητική συλλογή "Ανθοδέσμη" των εκδόσεων Άγρα)
Ερμηνεία: Σωτηρία Λεονάρδου, Βασίλης Γισδάκης, Παυλίνα Κατσή, Κώστας Δημουλέας, Περικλής Μπισκίνης, Κώστας Μπουγιώτης
Ενορχήστρωση: Κώστας Δημουλέας
Κυκλοφορία: 02/2011 (Lyra)

Το πλαίσιο: Η δεύτερη δισκογραφική δουλειά του συνθέτη Κώστα Δημουλέα, πρώτη όμως με δημιουργία τραγουδιών.
O δίσκος: Μελοποιημένη ποίηση Γιώργου Κοροπούλη και Ηλία Λάγιου σε επιλεγμένα ποιήματά τους από τη συλλογή "Ανθοδέσμη". Ο δίσκος μοιάζει με μελοποιημένο θεατρικό έργο, αφού οι ήρωες των δύο ποιητών διηγούνται ιστορίες που ξεγυμνώνουν την ανθρώπινη φύση. Καταπληκτική ποίηση και ακομπλεξάριστη μουσική προσέγγιση με κομμάτια που κινούνται από το κλασικό "έντεχνο" μέχρι τον πειραματισμό των ηλεκτρονικών ήχων και της ψυχεδελικής ατμόσφαιρας.
Το δυνατό σημείο του δίσκου: Η ίδια η ποίηση και η ενιαία ατμόσφαιρα που επιτεύχθηκε χάρη στις ενορχηστρώσεις και τις εξαιρετικές ερμηνείες των Λεονάρδου - Γισδάκη.
Το αδύναμο σημείο του δίσκου: Ίσως οι ερμηνείες του ίδιου του συνθέτη.
Τα κομμάτια που ξεχώρισες: Σπουδή στον Α.Κ., Αθέατη παρτίδα, Η κομμώτρια και ο θάνατος, Εν τέλει
Artwork: Όμορφο, με βιβλιαράκι που έχει τα απαραίτητα, αλλά (ως συνήθως τα τελευταία χρόνια) όχι ιδιαίτερα πλούσιο.
Να τον αποκτήσω; Σίγουρα αξίζει.
Χρήσιμα λίνκια: dimouleas.com

Πλήρες άρθρο για το δίσκο εδώ

Θησαυροί από το youtube #13 - Ο καπετάν - Νικόλας (Παπάζογλου)

2011-08-08T01:31:00.000+03:00

Η αλήθεια είναι ότι μαζεύω εδώ και χρόνια στοιχεία για τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του Νίκου Παπάζογλου, οι οποίες παρουσιάζουν - όλες ανεξαιρέτως - μεγάλο ενδιαφέρον. Η αλήθεια είναι ότι ετοίμαζα και σχετικό αρθράκι (για πολύ αργότερα, σεβόμενος και την επιθυμία της οικογενείας για λιτότητα στα λόγια). Αλήθεια είναι όμως και ότι δεν άντεξα να μην μοιραστώ τον ενθουσιασμό μου για την "ανακάλυψη" της παρακάτω εκπομπής, της οποίας είχα ξεχάσει παντελώς την ύπαρξη!

Τι μου θύμισες τώρα;; "Άνω-κάτω-το-Σαββάτο"! Παιδάκι ήμανε...

Όλα τα κρέντιντςςς για το ντουκουμέντο στον uploader "sarpidon091"

Διαλεκτικός διαλογισμός

2011-08-03T12:25:00.000+03:00

- Ναι, καλημέρα σας.
- Καλημέρα.
- Από τη Διαγνωστική τάδε σας καλούμε.
- Εμείς πάλι από το σπίτι μας σας απαντάμε.
- μμμ... ναι... χαχα! Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι η εταιρία μας κάνει μία ειδική προσφορά για την περιοχή στην οποία ανήκετε.
- Εμείς δεν ανήκουμε εδώ, στα Τρίκαλα ψηφίζουμε.
- Καλέ όχι, χαχα, καταλάβατε... εκεί που μένετε...
- Καλέ ναι! (μα είδες τι διαβολεμένο κέφι πρωί-πρωί... θα σε κάνω να το κλείσεις, δεν μπορεί)
- Η εταιρία μας λοιπόν προσφέρει σε όλους τους κατοίκους της περιοχής σας δωρεάν διαγνώσεις. Θα έρθει ένα δικό μας επιτελείο στο σπίτι σας και θα σας πάρει το αίμα και...
- Έκαναν τα βαμπίρια εταιρία;
- {τουτ τουτ τουτ τουτ}

(με ξετρέλανε η διατύπωση "θα σας πάρουμε ΤΟ αίμα")

Τελευταία παρατήρησα ότι το τηλε(φωνο)προμόσιον έχει εξελιχθεί πάρα πολύ. Πάνε οι κατσαρόλες, οι πιστωτικές κάρτες και οι συνδέσεις τηλεφώνου. Έχουμε περάσει σε νέο επίπεδο...

Στο ντιβιντάδικο:

Την ώρα που χτυπάει τα πλήκτρα για να δει τι είχα νοικιάσει και τι χρωστάω, μιλάει και στο τηλέφωνο:

- Μα βρε Τούλα μου, όταν εγώ δεν θέλω κι αυτός με πιέζει... ε δεν γίνεται, δεν μπορώ.

Ενώ τα λέει με την Τούλα κανονικότατα και κάνει και τις απαραίτητες κινήσεις για την εξυπηρέτησή μου, διακόπτει για λίγο και μου λέει:

- Αυτό το έχετε ξαναπάρει.

- Ναι, ναι. Το ξέρω.

Μπαίνει μέσα, γυρνάει με τις ταινίες πάντα μιλώντας στο ασύρματο...

- Μα κι αυτές οι στάσεις ρε παιδί μου... σκέτη κούραση. Καθόλου δεν μ'αρέσουν. Εσένα;

Η αδερφή μου επιμένει ότι δεν μίλαγε για σεξ κι ότι όλο εκεί πάει το μυαλό μας (ημών των κακών ανδρών)... Να έλεγε για τις στάσεις πληρωμών ή για τις στάσεις εργασίας ή για τις άλλες του λεωφορείου; Γουάτ αρ δι οντςςς;

"Αυτή δεν θέλει κι αυτός την πιέζει"...

Βουτάμε γυμνοί με το κεφάλι

2011-07-28T13:13:00.004+03:00

κλικ

Πρέπει να σου έχουν κολλήσει κι εσένα. Εμένα πάντως, ναι.

Όλα είναι ένα ψέμα

όλα είναι μαύρο χάλι

όλα εκτός από εσένα

κι οι βουτιές με το κεφάλιιι

Παρουσίαση Τραγουδιστάν στο e-orfeas

2011-07-27T20:20:00.001+03:00

Ο εξαιρετικός δημοσιογράφος Τάσος Καραντής που διευθύνει το e-orfeas (ίσως το καλύτερο ηλεκτρονικό περιοδικό για την ελληνική μουσική - ακόμα θυμάμαι χαρά που είχα πάρει όταν ξεκίναγε και το ανακάλυπτα) έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό μια παρουσίαση των μουσικών blogs και μάλιστα με συνεντεύξεις των ιδιοκτητών τους. Είχα παρακολουθήσει απ'το ξεκίνημα αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα έρευνά του, διαβάζοντας με μεγάλο ενδιαφέρον τις συνεντεύξεις των Ηρακλή Οικονόμου ("Μουσικά Προάστια"), Αντώνη Μποσκοϊτη ("Άσματα και μιάσματα") και Χρήστου Α. Μιχαήλ ("Το τραπέζι"). {Κλικ εδώ για να τις δεις όλες.} Το ότι θα μου έκανε κι εμένα πρόταση να παρουσιάσω το blog μου ούτε που θα το φανταζόμουν ποτέ! Τον υπερευχαριστώ!! Τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ.

Κρίμα

2011-07-25T15:33:00.004+03:00

Για την Amy Winehouse υπάρχουν απείρως αρμοδιότεροι από εμένα για να μιλήσουν. Αυτό που θέλω εγώ να καταθέσω είναι ότι, παρόλο που έχω μια δυσκολία με τον αγγλικό στίχο και δεν ακούω πολύ ξένη μουσική, το album Back to Black είναι ίσως ό,τι καλύτερο έχω ακούσει την τελευταία δεκαετία και φυσικά η φωνή της Winehouse από τις κορυφαίες που άκουσα ποτέ. Κρίμα να φύγει τόσο νέα. Καλό της ταξίδι.

http://www.youtube.com/watch?v=TJAfLE39ZZ8

Τραγουδιών Ιστορίες #8 - Το βαπόρι απ'την Περσία

2011-07-24T15:01:00.005+03:00

Τραγουδιών Ιστορίες
Κάθε τραγούδι κρύβει μια ιστορία. Πολλές φορές δεν είναι μόνο μία...
Ψάχνουμε να βρούμε "τι εννοεί ο ποιητής", πώς και με ποιά αφορμή γράφτηκε ένα τραγούδι, τι περιπέτειες πέρασε και αν τελικά "πίσω από τις λέξεις έρχεται ο Αλέξης"...

Στις 7 Γενάρη του 1977 οι εφημερίδες είχαν βρει την ιστορία που θα τους έδινε ένα θελκτικό πρωτοσέλιδο. Την επομένη κυκλοφόρησαν με τεράστιους τίτλους που συγκλόνισαν το αναγνωστικό κοινό και την ελληνική κοινωνία.

Στα Ίσθμια της Κορίνθου οι λιμενικές αρχές ελέγχουν ένα υπό κυπριακή σημαία καράβι με την ονομασία M/S (μότορ - σιπ) Γκλόρια, το οποίο είχε ξεκινήσει από το Λίβανο έχοντας δηλώσει ότι μεταφέρει κεντήματα.

Το βαπόρι απ'τη Περσία
πιάστηκε στην Κορινθία

Ο έλεγχος αποκαλύπτει ότι κάτω απ'τα κεντήματα υπήρχαν 11 τόνοι χασίς, εξαιρετικής μάλιστα ποιότητας, όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ της εποχής.
"Το χασίς, σε τρεις ποιότητες, συσκευασμένο σε πλάκες του ενός κιλού (...) και χαρακτηριστικά της ποιότητος 'ελεγκάν', 'πιούαρ' και κοιονό. Το φορτίο ήταν στην πλώρη κανονικά με διάταξη αισθητική και σε εμφάνιση άριστη" αναφέρει το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "Μακεδονία" στις 8/1/1977. Στις εσωτερικές σελίδες βρίσκει κανείς γλαφυρές περιγραφές του ρεπόρτερ που αναφέρει πως τέτοια ήταν η ποσότητα και η ποιότητα του χασίς, που όταν το μύρισε του ήρθε "έντονη ζάλη".

Τόνοι έντεκα γεμάτο
με χασίσι μυρωδάτο

Η αξία των 11 τόνων (για την ακρίβεια, 10.765 κιλών) χασίς υπολογιζόταν μεταξύ τεσσάρων και πέντε δισεκατομμυρίων δραχμών! Θεωρήθηκε ως η μεγαλύτερη, ως τότε, υπόθεση λαθρεμπορίου χασίς σε παγκόσμιο επίπεδο. Το δικαστήριο θα αποφάσιζε για τη δήμευση και καταστροφή του φορτίου που είχε μεταφερθεί στις αποθήκες των τελωνείων του Πειραιά.

Βρε κουρνάζε μου τελώνη
τη ζημιά ποιός τη πληρώνει

Τα πρώτα ρεπορτάζ αναφέρουν πως οι αρχές είχαν λάβει από καιρό πληροφορίες για κάποιο πλοίο που θα πέρναγε τον Ισθμό φορτωμένο με ναρκωτικά. "Όλοι ήταν σε επιφυλακή" γράφει η "Μακεδονία" στο προαναφερθέν φύλλο της και συνεχίζει δίνοντας τις λεπτομέρειες της δράσης των διωκτικών αρχών: "Η εκκίνηση του 'στόλου' έγινε από τη Μαρίνα Ζέας. Ένα μεγάλο πλωτό του λιμενικού σώματος, άλλα μικρότερα ταχύπλοοα, οι αξιωματικοί, οι υπαξιωματικοί, οι βατραχάνθρωποι. Η επιχείρηση 'Γκλόρια' άρχιζε και η βεβαιότης ότι θα πετύχαινε υπήρχε σε όλους, από τον ανώτερο μέχρι τον κατώτερο. (...) Ο λιμενάρχης Ισθμίας, ευγενικά όπως είχε εντολές, διεπεραιώθη στο σκάφος, έκανε έλεγχο στα ναυτικά έγγραφα (...)".

Και σ' αυτή την ιστορία

μπήκαν τα λιμεναρχεία

Αργότερα αποδείχτηκε ότι η ιστορία του Γκλόρια ήταν στημένη από το ξεκίνημα. Ο πλοίαρχος ήταν συνεργάτης των υπηρεσιών δίωξης ναρκωτικών και η επιχείρηση ελέγχου, κατάσχεσης του παράνομου φορτίου και σύλληψης του πληρώματος ήταν σκηνοθετημένη ώστε να μην προδωθεί ο συνεργάτης.

Το πλήρωμα αποτελούνταν από τον πλοίαρχο Νικόλαο Ξανθόπουλο και δύο ακόμη Έλληνες. Συμπληρωνόταν από δύο Τούρκους, έναν 42χρονο και τον νεαρό ανιψιό του, που φέρονταν ως συνοδοί φορτίου και βρέθηκαν κρυμμένοι μέσα σε μια καμπίνα μαζί με δύο όπλα και σφαίρες. Οι Τούρκοι δήλωσαν ότι επιβιβάστηκαν έναντι αμοιβής με σκοπό να πάνε στη Γερμανία και να δουλέψουν σε ευκατάστατο συγγενή τους. Ισχυρίστηκαν ότι δεν ήξεραν τίποτα για τα ναρκωτικά και ότι στην καμπίνα με τα όπλα τους κλείδωσαν οι Έλληνες ναυτικοί μόλις ξεκίνησε η έφοδος των λιμενικών.

Ήταν προμελετημένοι
καρφωτοί και λαδωμένοι
Δυο μεμέτια, τα καημένα,
μεσ' στο κόλπο ήταν μπλεγμένα

Μελετώντας δημοσιεύματα της εποχής παρατήρησα πόσο σοκαριστική ήταν για την τότε κοινωνία μία υπόθεση διακίνησης ναρκωτικών σε σχέση με σήμερα που δύσκολα μπορεί να γίνει θέμα συζήτησης κάτι τέτοιο. Τα ρεπορτάζ κάνουν λόγο για "νέους που γλίτωσαν" υπολογίζοντας μάλιστα τον αριθμό με βάση την ποσότητα που κατασχέθηκε. Το πλοίο δήλωνε πως είχε προορισμό τα βόρεια λιμάνια, πιθανώς το Άμστερνταμ, το Ρόττερνταμ ή την Αμβέρσα.

Τώρα κλαίν' όλα τ' αλάνια
που θα μείνουνε χαρμάνια

***

Επέλεξα την παραπάνω μορφή κειμένου με τους στίχους ενδιάμεσα γιατί πραγματικά σοκάρει η ικανότητα του Τσιτσάνη, που χώρεσε μέσα σε λίγους στίχους σελίδες επί σελίδων ρεπορτάζ. Είναι ένας γνήσια ρεμπέτικος τρόπος γραφής. Ο Τσιτσάνης πιάνει το θέμα από τη σκοπιά του περιθωρίου, από μια αθώα λούμπεν οπτική, χωρίς να παραλείπει σχεδόν καμία λεπτομέρεια της ιστορίας!

Αυτή είναι λοιπόν η ιστορία του τραγουδιού "Το βαπόρι απ'την Περσία" που πιάστηκε κάποτε στην Κορινθία. Ήταν ίσως το τελευταίο μεγάλο σουξέ του Βασίλη Τσιτσάνη, ο οποίος το έγραψε μέσα στο 1977, λίγες μέρες μετά τα γεγονότα, αποτυπώνοντας την υπόθεση "Γκλόρια" που συγκλόνιζε τότε την ελληνική κοινωνία. Ο μάλλον παραγκωνισμένος εκείνη την εποχή Τσιτσάνης έπαιζε το τραγούδι στο "Σκοπευτήριο" όπου εμφανιζόταν. Γρήγορα και πολύ πριν δισκογραφηθεί έγινε τεράστια επιτυχία με τον κόσμο να παραληρεί γι' αυτό το "παραβατικό" τραγούδι. Πρωτοακούστηκε και δισκογραφήθηκε με τη φωνή του Τσιτσάνη και τις "δεύτερες" της Λιζέτας Νικολάου.

Για το τραγούδι τέθηκε φυσικά θέμα λογοκρισίας το οποίο λύθηκε στα δικαστήρια όπου η απόφαση έκανε λόγο για "απλοϊκό τραγούδι που περιγράφει ένα πραγματικό γεγονός". Ήταν ίσως μια πρώτη νίκη στη μάχη για την απελευθέρωση των λεγόμενων "χασικλίδικων" ρεμπέτικων.

Το τραγούδι το ακούς παρακάτω:

http://www.youtube.com/watch?v=XZuNjs7SKek

Κι ένα σύντομο video όπου Τσιτσάνης το τραγουδά ζωντανά σε συναυλία του το 1982:

http://www.youtube.com/watch?v=hjtXVzYbZUM

~~~

ΠΗΓΕΣ:
- Ψηφιακό αρχείο εφημερίδων "Μακεδονία" και "Ριζοσπάστης" (φύλλα 8-9/1/1977): http://www.nlg.gr/digitalnewspapers/ns/main.html
- http://panosz.wordpress.com/2008/02/24/tsitsanis/
- youtube.com
- stixoi.info
-Σκιτσο: http://syllektiko-pazari.blogspot.com/2010/07/blog-post_12.html

~~~

Όλες οι αναρτήσεις της στήλης "Τραγουδιών Ιστορίες" εδώ

Συνέντευξη με τον Μάρκο Δεληβοριά

2011-07-22T17:35:00.003+03:00

"Πολλοί φίλοι είχαν φαγωθεί χρόνια τώρα να κάνω ελληνικό δίσκο, και ίσως κι εγώ ήθελα να γίνω λίγο πιο επικοινωνιακός, γιατί μην γελιέσαι, μπορεί η Μόνικα με κάποιο τρόπο να έγινε πολύ δημοφιλής και μπορεί να υπάρχουν πολλά αγγλόφωνα σχήματα, όμως η ελληνόφωνη σκηνή εξακολουθεί να είναι πιο εμπορική (...)"

"(...) τα περισσότερα τραγούδια που κυκλοφορούν δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης (όχι τα δικά μου, εννοείται). Τόσο σε στιχουργικό, όσο και σε μουσικό επίπεδο. "

"(...) βρίσκεις νόημα στην ζωή σου όταν προσπαθείς για κάτι χωρίς να περιμένεις κάποια ανταμοιβή ή ανταπόκριση. Δηλαδή όλα είναι ένα εσωτερικό ταξίδι καλυτέρευσης του πνεύματος και της ψυχής μας."

" Έχω βγάλει 7 δίσκους τα τελευταία 12 χρόνια, και έχω μάθει να διασκεδάζω με αυτό που κάνω, να μην βιάζομαι, και να πιστεύω σε αυτό που κάνω. Πιστεύω ότι είναι καλό και ότι αργά ή γρήγορα θα έρθει η ώρα του να εκτιμηθεί."

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ

~~~
Η Σελίδα του Μάρκου Δεληβοριά στο Facebook

http://www.youtube.com/watch?v=s7_jwz7vEQ4

~~~

Στην κοιλιά του κήτους - Mode Plagal

2011-07-21T11:31:00.006+03:00

Στην κοιλιά του κήτους

Μουσική: Mode Plagal

Στίχοι: Μέντης Μποσταντζόγλου (Μποστ), Τάκης Συρέλλης, Florian Mikuta, Θοδωρής Ρέλλος, Φίοντορ Ντοστογιέφσκι (μετάφραση Άρη Αλεξάνδρου), Παραδοσιακοί

Ερμηνείες - Απαγγελίες: Θοδωρής Ρέλλος - Τάκης Κανέλλος - Κλέων Αντωνίου - Florian Mikuta (Mode Plagal). Σε ένα τραγούδι συμμετέχει ο Θανάσης Μωραϊτης

Συμμετέχουν οι μουσικοί: Ανδρέας Πολυζωγόπουλος, Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Άγγελος Πολυχρόνου

Σκίτσο εξώφυλλου: Μποστ

Artwork: Kim Hoffnagle
Κυκλοφορία: 12/2010 (Lyra)

Το πλαίσιο: Εννιά χρόνια μετά τον τελευταίο τους δίσκο και με τη μεσολάβηση δύο συμπράξεων που δισκογραφήθηκαν, οι Mode Plagal επιστρέφουν με το "Στην κοιλιά του κήτους".
O δίσκος: Ένα κράμα τραγουδιών - όπου επικρατεί η ορχηστρική "ένδυση" έμμετρων λογοτεχνικών αποσπασμάτων - και ορχηστρικών κομματιών. Για πρώτη φορά οι Mode Plagal αφήνουν εκτός τις διασκευές παραδοσιακών τραγουδιών (πλην του εξαιρετικού Η Πούλια / Το Γράμμα) και καταπιάνονται με τη δημιουργία τραγουδιών χρησιμοποιώντας "δάνεια" από λογοτεχνία και Παράδοση.
Το δυνατό σημείο του δίσκου: Όπως πάντα, οι άριστες εκτελέσεις των κορυφαίων μουσικών που αποτελούν τους Plagal και αυτό το μοναδικό κοκτέιλ ειδών που μπορούν και κάνουν τόσο καλά.
Το αδύναμο σημείο του δίσκου: Οι ερμηνείες τους δεν είναι ιδιαίτερα καθαρές (δεν διεκδικούν άλλωστε τίτλους τραγουδιστών), τα λόγια μερικές φορές χάνονται μέσα στο ρυθμό ή τη μελωδία και αυτό είναι αρνητικό περισσότερο στα δύο τραγούδια του Μποστ όπου το πόσο ξεκάθαρα φτάνουν οι στίχοι στα αυτιά παίζει μεγάλο ρόλο στο κατά πόσο φτάνει μέχρι το μυαλό η άφταστη παιχνιδιάρικη ευφυϊα τους...
Τα κομμάτια που ξεχώρισες: Και μόνο για τα δύο τραγούδια σε στίχους Μποστ (Η μόνη σίγουρη οδός, Ο βίος Παναγιώτου) θα άξιζε μια αποθεωτική αναφορά στο δίσκο. Μιλάμε για ό,τι πιο χιουμοριστικό, σατιρικό, βαθιά πολιτικό (χωρίς να φαίνεται καθόλου με μια πρώτη ματιά) και ευφυές έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια. Ξεχώρισα επίσης το Η Πούλια / Το Γράμμα και το ορχηστρικό Θέμα τίτλων.
Artwork: Αν και το σκίτσο του Μποστ που κοσμεί εξώφυλλο και οσπισθόφυλλο είναι καταπληκτικό και το ένθετο έχει τα απαραίτητα, γενικώς η συσκευασία είναι υπερβολικά φτωχή. Χαλεποί καιροί για πολυτελείς εκδόσεις...
Να τον αποκτήσω; Ναι.
Χρήσιμα λίνκια: www.modeplagal.gr

Πλήρες άρθρο για το δίσκο εδώ

Κρυμμένα διαμάντια #27 - Ένα τραγούδι της Βούλας Σαββίδη

2011-07-18T14:23:00.005+03:00

Κρυμμένα διαμάντια

Τραγούδια που έμειναν άδικα στη σκιά...

Το 1994 πρωτοκυκλοφόρησε ο δίσκος "Καινούρια ρούχα" με ερμηνείες της Βούλας Σαββίδη σε 12 τραγούδια του Τάσου Γκρους (στίχοι Ηλία Κατσούλη, Οδυσσέα Ιωάννου, Γιάννη Τσατσόπουλου κ.ά.).

Από αυτό το δίσκο "ανακάλυψα" και αγάπησα ένα όμορφο ζεϊμπέκικο. Είναι το "Όλο μου λες", σε μουσική Τάσου Γκρους και στίχους Οδυσσέα Ιωάννου (μία από τις συμμετοχές του τελευταίου στη δισκογραφία που προσωπικά αγνοούσα μέχρι πρόσφατα). Λόγω ηλικίας δεν ξέρω κατά πόσο ακούστηκε αυτό το τραγούδι στα μέσα των 90s, πάντως σήμερα μάλλον ξεχασμένο είναι...

Η λιτή ενορχήστρωση του Γιάννη Κ. Ιωάννου με ένα μόνο πιάνο ρίχνει ακόμα περισσότερο φως στην καταπληκτική, ιδιαίτερη φωνή της Βούλας Σαββίδη. Ένα τραγούδι γεμάτο συναίσθημα, από αυτά που έχουμε το προνόμιο να ακούμε κατά περιόδους εδώ στην Ελλάδα χάρη στη μεγάλη παρακαταθήκη του λαϊκού μας τραγουδιού...

Κι όλο μου λες

Τ' απόγευμα τρελαίνεσαι

κι έξω στους δρόμους βγαίνεις

το σούρουπο μαζεύεσαι

και σαν φλογίτσα τρέμεις

Κι' όλο μου λες

πως η ζωή είναι χάρη

μέχρι που να 'ρθει ένα πρωί

να σβήσεις σαν φεγγάρι

Τις νύχτες σου τις χόρεψες

και τώρα ξεμακραίνεις

τα χρόνια σου τα ξόδεψες

κι άλλα δεν περιμένεις

Κι όλο μου λες

πως η ζωή είναι χάρη

μέχρι που να 'ρθει ένα πρωί

να σβήσεις σαν φεγγάρι

Το τραγούδι το ακούς εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=ZujEFGI9Ijs

~~~
Όλες οι αναρτήσεις της στήλης "Κρυμμένα διαμάντια" εδώ
~~~

Το θαύμα (του τραγουδιού)

2011-07-15T17:12:00.001+03:00

Φεύγουν γοργά τα χρόνια
και μένουν οι στιγμές
όπως λίγα λουλούδια
στων βράχων τις ρωγμές

Όσα σου είχα τάξει
άνεμος και καπνός
συγγνώμη που δεν ήμουνα
για σένα ουρανός

Κι αν χαμηλά πετάμε
και με μισά φτερά
αντέχουμε ακόμα
κι αυτό είναι που μετρά

Ρίξε άνθος αγγέλου
στου έρωτα τις ρωγμές
το θαύμα είναι να ζεις,
καρδιά μου,
όλες σου τις στιγμές

Φεύγουν γοργά τα χρόνια
και πουθενά ένα φως
στις έγχρωμες αφίσες
κοιτάς τα "ΠΡΟΣΕΧΩΣ"

Μια ροζ χαλκομανία
στο φλίπερ σου γελά
φυσάει αδιαφορία
να ντύνεσαι καλά

Κι αν χαμηλά πετάμε
και με μισά φτερά
αντέχουμε ακόμα
κι αυτό είναι που μετρά

Ρίξε άνθος αγγέλου
στου έρωτα τις ρωγμές
το θαύμα είναι να ζεις,
καρδιά μου,
όλες σου τις στιγμές

κλικ

Συνέντευξη με τον Ορφέα Περίδη

2011-07-14T17:14:00.003+03:00

Αν μου έλεγε κάποιος πριν μερικά χρόνια ότι μέσα από ένα χαζολόγημα και προσωπικό ψώνιο σε κάποιο χαζομπλογκ θα ερχόταν μια μέρα που θα με δεχόταν ο Ορφέας Περίδης σπίτι του για να ακούσει τις ερωτήσεις μου, θα άνοιγα τάχιστα τον τηλεφωνικό κατάλογο του σπιτιού για να βρω και να του δώσω το τηλέφωνο καλού οικογενειακού φίλου, όστις τυγχάνει εξαίρετος επιστήμονας της Ψυχιατρικής.

Εκείνη την Κυριακή πρωί λοιπόν, την πρώτη που νιώσαμε πραγματικό καλοκαίρι φέτος, ένας εκ των (3-4) πολυαγαπημένων μου τραγουδοποιών, με περίμενε με το αυτοκίνητό του έξω απ'το Μετρό Χολαργού για να με οδηγήσει σπίτι του. Όταν λέμε "απλός" και "ευγενικός" συνήθως εκλαμβάνεται σαν περιεχόμενο του κουτιού με τα κλισέ στο οποίο σπεύδουν πολλοί για να γλιτώσουν σκέψη και χρόνο. Εδώ ισχύει ουσιαστικά. Ένας από τους πιο ευγενικούς, απλούς και καλόψυχους ανθρώπους που γνώρισα ποτέ, που ίσως να μην έχει συναίσθηση του σημαντικού, επιδραστικού ρόλου που έχει παίξει σαν καλλιτέχνης στα μουσικά μας πράγματα.

Δέχτηκε τον ενικό σαν φυσιολογικό πράγμα (δεν του πέρασε απ'το μυαλό κάτι άλλο), αγχώθηκε μήπως πατήσει τα γατάκια που τριγυρνούσαν στην αυλή του σπιτιού του στην προσπάθειά του να παρκάρει, με κέρασε καφέ απ'τα χεράκια του και με δέχτηκε σε ένα πάρα πολύ απλό δωμάτιο, ενός εξίσου απλού σπιτιού, ανάμεσα σε κιθάρες, πιάνο, σημειώσεις και βιβλία, τη στιγμή που στο υπόλοιπο σπίτι δούλευαν μαστόροι!

Ωραίο πράγμα να επιβεβαιώνεις την εξαιρετική εικόνα που έχεις σχηματίσει για έναν καλλιτέχνη...

Τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ.

~~~

Σελίδα για τον Ορφέα Περίδη στο facebook

Παρουσίαση του νέου του δίσκου στο MixGrill: κλικ

http://www.youtube.com/watch?v=nBa2xJ-IjVg

http://www.youtube.com/watch?v=fmOg3ZjRrpA

http://www.youtube.com/watch?v=l5Ln3_Rw3WE

http://www.youtube.com/watch?v=-IxlDTQ3-Cc

http://www.youtube.com/watch?v=9SLFF1liWtc

http://www.youtube.com/watch?v=fi8C5XuXu9c

http://www.youtube.com/watch?v=IW4nCvQb_vw

~~~

Σωκρατόριουμ

2011-07-13T17:26:00.000+03:00

Ο Σωκράτης Μάλαμας πρέπει να είναι ο μόνος καλλιτέχνης που έχει καταφέρει μετά από συναυλία 3,5 ωρών, όλοι να σχολιάζουν φεύγοντας "μα τόσο λίγο;"...

κλιτς

Δεν ξεχνιέται:

- Η περιπλάνηση στη 1.30 το βράδυ σε κάποια άγνωστη πλευρά του Λυκαβηττού... Κι όλα αυτά για να "σώσω" ένα φίλο...

- Το ύφος της περιπτερούς που τη ρώτησα πώς βγαίνω Κολωνάκι. Σε στυλ "πλάκα με κάνεις; Κολωνάκι είσαι"... Σίγουρα σκεφτόταν από μέσα της "ή μεθυσμένος είναι ή τρελός".

- Το πόσο πολύ έμοιαζε στην αρχή το ούζο και πόσο λίγο αποδείχθηκε...

ούτε φίλοι ούτε εχθροί

με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνουμε, γι'αυτό μην την περνάς τη Γευγελή

αφού έτσι κι αλλιώς στο δολάριο μπλεγμένη σέρνεται η Οικουμένη

με αυταπάτες, μεγαλεία και μια θηριώδη ανία κάνουμε πως δεν ξέρουμε αλλά το αυγό του φιδιού το βλέπουμε...

όσο κι αν ζούμε αδιάφορα

κλπ κλπ κλπ

Απίστευτο!

2011-07-09T12:23:00.003+03:00

Μου το αποκάλυψε η joan και έπαθα πλάκα! Κάνε ένα κόπο και δες το όλο. Μιλάμε για ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ δουλειά!!

Τι εκπληκτικούς μουσικούς έχουμε στην Ελλάδα τελικά...

Περί των γεγονότων

2011-06-30T11:43:00.001+03:00

Χωρίς να έχω μεγάλη τριβή με το κίνημα των λεγόμενων "αγανακτισμένων" (έχω περάσει 2-3 φορές απ'την πλατεία κι έχω συμμετάσχει άλλες τόσες στα δικά τους μπλοκ) θα ήθελα να πω ότι το "κίνημα" αυτό κατάφερε κάτι πολύ σημαντικό: να βγάλει μεγάλη μάζα κόσμου στο δρόμο, κυριολεκτικά να ξυπνήσει κάποιες συνειδήσεις, ειδικά νέων, οι οποίες αδρανούσαν όλα αυτά τα χρόνια νιώθοντας αμήχανα με τα υπάρχοντα κόμματα και να βάλει στην πράξη (έστω και καθυστερημένα) τον απόλυτα αναγκαίο εδώ που φτάσαμε καθημερινό ξεσηκωμό.

Ευτυχώς ξεπεράστηκε σε κάποιο βαθμό η αρχική απολίτικη και απαθής διάθεση που λανσαριζόταν (χωρίς φυσικά να έχει εξαλειφθεί εντελώς ή να μην επιδρά σε σημαντικό μέρος των "πλατειών") και μπήκε ένα μίνιμουμ έστω αίτημα: να μην περάσουν τα μνημόνια και τα μέτρα και να φύγει η κυβέρνηση.

Έχω ακόμα ισχυρότατες ενστάσεις σε πολλά θέματα και ειδικά ως προς την αποτελεσματικότητα των αγανακτισμένων και την πολιτικοποίηση που πρέπει να παίρνουν τα αιτήματά τους και οι δράσεις τους, αλλά πραγματικά έχουν πετύχει εκεί που η Αριστερά, με μεγαλύτερη ή μικρότερη δική της ευθύνη, αποτύγχανε.

Βεβαίως και υπάρχει ακόμα πάρα πολύς δρόμος, δεν λέω πως όλα είναι όμορφα κι ωραία με τους αγανακτισμένους. Άλλωστε δεν μπορείς να κρίνεις συνολικά ένα κίνημα τόσο "χύμα" που χωρίζεται σε "πάνω πλατεία" και "κάτω πλατεία", που άλλοι λένε "έξω όλα τα κόμματα και οι ιδεολογίες" και άλλοι ζητούν άμεση δημοκρατία (ανατροπή του αστικού κοινοβουλευτισμού δηλαδή), που άλλοι ανεμίζουν την ελληνική σημαία οραματιζόμενοι ένα εθνικιστικό καπιταλιστικό κράτος και άλλοι νομίζουν πως με λαϊκές συνελεύσεις των 2000 ανθρώπων που το πρωί πάνε στον εργοδότη και σκύβουν το κεφάλι θα φέρουν τη λαϊκή δημοκρατία...

Πάντως δεν μπορώ να μην παραδεχτώ το πόσο σημαντικό είναι να συζητά, να συμμετέχει ο κόσμος και να νιώθει πως μπορεί να καταφέρει κάτι χωρίς αντιπροσώπους. Ακόμα και η ενημέρωση που γίνεται στις πλατείες για όλα αυτά τα μέτρα που περνούν είναι κάτι πάρα πολύ θετικό.

Προβληματίζομαι κι εγώ βαθύτατα από την αμηχανία της Αριστεράς. Ώρες-ώρες ούτε κι εγώ βρίσκω νόημα στις πορείες που γίνονται παράλληλα και έξω από την καρδιά των γεγονότων και μετατρέπονται σε βόλτες προς την Ακρόπολη ή την Ομόνοια. Αντιλαμβάνομαι τις ενστάσεις της Αριστεράς και το δίκιο που έχει σε κάποια πράγματα. Πώς να αντιδράσει ένας Αριστερός που ακούει διαρκώς "όλα τα κόμματα είναι ίδια" και "όχι σε όλες τις ιδεολογίες" όταν επί χρόνια κατεβαίνει στο δρόμο στερούμενος προσωπικές απολαύσεις και "βολέματα"; Πώς να απαρνηθεί ένας Αριστερός την ιδεολογία του και να το παίξει "ακομμάτιστος" και "άχρωμος" για να ικανοποιήσει τις φαντασιώσεις της πλατείας; Ωστόσο, η Αριστερά πρέπει να βρει τον τρόπο να κάνει την όσμωση με όλο αυτό "κίνημα", να είναι παρούσα, να μπει μπροστά, να προσφέρει την πείρα της.

Θεωρώ άκρως θετικά αυτά τα πρώτα βήματα των "αγανακτισμένων", αλλά παραμένον μπουσούλημα όσο σε αυτές τις απίστευτα ευνοϊκές για κινήματα συνθήκες δεν βαθαίνουν την πολιτικοποίηση των στόχων τους εγκλωβίζοντας έτσι συνειδήσεις σε μια μάλλον βολική για το σύστημα διαμαρτυρία. Αν δεν εξαπλωθεί ο αγώνας τώρα στους χώρους δουλειάς, που εκεί καίει και κρίνεται το πράγμα, πότε θα γίνει αυτό; Τι άλλο έχει να χάσει ένας εργαζόμενος πλέον; Με 30-40% ανεργία και υποαπασχόληση, με μισθούς και συντάξεις στα όρια της εξαθλίωσης και μηδενικά δικαιώματα, πόσο πιο δύσκολη πρέπει να γίνει η κατάσταση για να πάρει ο ίδιος ο λαός την κατάσταση στα χέρια του; Γιατί να συμμετέχει κάποιος μόνο σε μια λαϊκή συνέλευση στις 10 το βράδυ με την μπύρα στο χέρι και να μην οργανωθεί στο σωματείο της δουλειάς του παίρνοντας εκεί αποφάσεις;

Όλα αυτά πρέπει να τα δει και η ίδια η Αριστερά φυσικά διότι ειλικρινά δεν ξέρω τι άλλο περιμένουμε πια... Κι ο Μαρξ ακόμα θα σήκωνε τα χέρια με την πάρτη μας. Αισιοδοξώ ωστόσο πως κάτι καλό θα βγει από όλα αυτά...

ΥΓ: Για τα χτεσινά δεν χρειάζεται να πω κάτι. Υπήρχε εντολή για την εκκένωση της πλατείας και εκτελέστηκε. Έτσι, για να μην έχουμε αυταπάτες για το τι κυβέρνηση έχουμε και πόσο κοροϊδία είναι τα περί δημοκρατίας. Η ουσία είναι ότι πάντα ήταν έτσι. Πάντα οι αποφάσεις παίρνονταν απ'την ΕΕ, απ'τις ΗΠΑ, απ'το ΝΑΤΟ κι εμείς απλά τις εγκρίναμε μέσα από ένα γελοίο κοινοβουλευτικό σύστημα που κατάφερνε μέχρι πρόσφατα να ξεγελά την πλειοψηφία του λαού. Ελπίζω αυτό να το κατανόησαν όλοι πλέον και να μην αυταπατώνται περί πραγματικής δημοκρατίας. Κεφαλαιοκρατικό σύστημα και πραγματική δημοκρατία δεν πάνε μαζί...

ντεμέκ τουϊτεργιά

2011-06-26T18:20:00.004+03:00

Τώρα κατάλαβα τι εννοούσαν τόσα χρόνια οι αθλητικογράφοι με την κλισέ φράση "δίνει μεγάλη προσοχή στα στημένα"...

Πηγή σκίτσου

2011-06-24T19:14:00.001+03:00

κλακ

Τώρα

2011-06-15T08:46:00.001+03:00

Νομίζω πως είναι υποχρέωση όλων μας να είμαστε σήμερα στους δρόμους. Είτε με τους "αγαναχτισμένους", είτε με τους εξοργισμένους. Είτε με τους ακομμάτιστους, είτε με τους κομματισμένους. Είτε με τους φίλους μας, είτε ολομόναχοι. Είτε με σημαίες, είτε χωρίς. Όπου εκφράζεται ο καθένας, αλλά στο δρόμο! Όλα τα άλλα θα βρεθούν. Σε αυτό οι αγαναχτισμένοι έχουν δίκιο. Ας κατέβουμε χωρίς "πώς" και "τι" και τα υπόλοιπα θα έρθουν... Είναι άλλωστε το τελευταίο που μας απέμεινε να κάνουμε εδώ που φτάσαμε. Να κατέβουμε, να φωνάξουμε, να διαμαρτυρηθούμε, να απεργήσουμε χωρίς να φοβηθούμε το αφεντικό. Μάλλον δεν χρειάζονται εξηγήσεις και πλαίσια. Το έγκλημα που συντελείται στην Ελλάδα είναι τέτοιο που δεν νομίζω να έχει αμφιβολίες κανείς για το αν πρέπει να βγει στο δρόμο ή όχι. Τεσπα, για να μη λέμε πολλά, όλοι στους δρόμους...

έστω και τώρα...

τουλάχιστον τώρα...

πότε, αν όχι τώρα;...

γιατί μετά την ανηφόρα...

πάντα υπάρχει κατηφόρα

και η ζωή με φόρα

ελπίδες θα γεννά!

http://www.youtube.com/watch?v=kfiYQzzzSoA

Κρυμμένα Διαμάντια #26 - Η Αργυρώ του Μανώλη Λιδάκη

2011-06-14T19:52:00.000+03:00

Κρυμμένα Διαμάντια
Τραγούδια που έμειναν άδικα στη σκιά...

Οι δύο από τους τρεις κολλητούς έχουν μόλις φύγει φαντάροι. Εκείνο το βράδυ βγήκα με τον τρίτο. Περίεργο συναίσθημα. Πρώτη φορά που θα βγαίναμε χωρίς να μπορέσουμε να πάρουμε ούτε τηλέφωνο τους δύο φίλους. Στο μαγαζί μάς βρήκε το πρώτο φως της μέρας και ούτε που το καταλάβαμε. Νομίζαμε πως έξω είναι ακόμα νύχτα. Το στόμα σαν πληγή απ'τα τσιγάρα και το αλκοόλ. Δροσιά πηγαίνοντας προς το αμάξι κι αυτό το φως σε κάνει να καταριέσαι που δεν σηκώθηκες νωρίτερα απ'την καρέκλα. Μπαίνοντας στο αυτοκίνητο νιώθεις σαν κουρασμένος βρυκόλακας. Ακόμα κι εσύ που δεν αντέχεις ούτε ένα λεπτό σε αυτοκίνητο χωρίς το ραδιόφωνο, εκείνη τη στιγμή το ακούς σαν φασαρία. Και μπαίνει ξαφνικά αυτό το τραγούδι. Βάλσαμο! Γύρω όλα μοιάζουν να φωσφορίζουν καθώς τα μάτια σου προσπαθούσαν ακόμα να συνηθίσουν στο φως. Το κεφάλι βουίζει και το σώμα έχει από ώρες εκφράσει την επιθυμία για ξεκούραση. Κι όμως μια μελωδία τόσο ευαίσθητη όσο αυτή έκανε εκείνη τη διαδρομή υπέροχη...

Αργυρώ

Μουσική: Ορφέας Περίδης
Στίχοι: Γιώργος Σιδερής
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Λιδάκης
Δίσκος: Το κλειδί (2004)

Τα όρη και τα πέλαγα Αργυρώ μου
δακρύζαν με τα μάτια μας μωρό μου,
γιατί κι οι δυο τα βλέπαμε σαν ξένοι
στον ξένο κόσμο παραπεταμένοι.

Ποιος Χάνδακας, ποια Κάντια, ποια Πόλη,
μας σπάσανε τη λεβεντιά μας όλη
και φύγαμε σαν κλέφτες νικημένοι
κι από την Κρήτη κι απ' την οικουμένη.

Κορμί μελαχρινό και παιδεμένο
σαν του Χριστού ψωμί ευλογημένο,
σε φίλησα και γύρισαν εντός μου
οι θάλασσες αυτού του ψεύτη κόσμου.

Μα τώρα μένει μέσα μου ένας πόνος
η θύμησή σου που τη δέρνει ο χρόνος,
με πάει σαν το χαμό στα περασμένα
κι ας έμαθα να ζω χωρίς εσένα.

Όνειρα μέσα σ' όνειρα μωρό μου
π' αστράφτουνε και φέγγουν Αργυρώ μου,
κανείς δε θα βρεθεί να μας τα κλέψει
να μπει μες στην καρδιά να τα ληστέψει.

Το τραγούδι το ακούς εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=64-ccETM9jI

Από εκείνο το δίσκο του Λιδάκη (Το Κλειδί) αυτό το τραγούδι διαφέρει πολύ από τα υπόλοιπα, συνθετικά, ενορχηστρωτικά και στιχουργικά. Ομολογώ πως το άλμπουμ αυτό δεν το αγάπησα ιδιαίτερα, εκτός από το παραπάνω κομμάτι. Ο πολύς κόσμος και τα ραδιόφωνα μάλλον διαφωνούν μαζί μου μιας και άλλα τραγούδια του δίσκου ακούστηκαν πολύ... Για μένα η Αργυρώ θα είναι πάντα ένα καλά κρυμμένο διαμάντι...

~~~
Όλες οι αναρτήσεις της στήλης "Κρυμμένα διαμάντια" εδώ
~~~

Κάτω από τη γη - Μάρκος Δεληβοριάς και οι φίλοι του Παβαρότι

2011-06-10T18:16:00.000+03:00

Κάτω από τη γη

Μουσική - Στίχοι: Μάρκος Δεληβοριάς (Στο τραγούδι Carefree Girl τη μουσική υπογράφει ο Κώστας Παρίσης. Δύο κομμάτια είναι παραδοσιακά της Ιρλανδίας διασκευασμένα από τον Μάρκο Δεληβοριά και τον Κώστα Παρίση)
Ερμηνεία: Μάρκος Δεληβοριάς, Φοίβος Δεληβοριάς, Κώστας Παρίσης, Δημήτρης Μπαλογιάννης
Ενορχήστρωση: Μάρκος Δεληβοριάς - Κώστας Παρίσης
Εικονογράφηση & γραφιστική επιμέλεια: Διονύσης Γαλάνης
Κυκλοφορία: 03/2011 (Lyra)

Το πλαίσιο: Ο πρώτος ελληνόφωνος δίσκος του Μάρκου Δεληβοριά, μετά από έξι αγγλόφωνα άλμπουμ, με πιο πρόσφατο το πρότζεκτ "Maria and the photo frame" (2010).
O δίσκος: Μία χαμηλότονη αλλά ενδιαφέρουσα δισκογραφική δουλειά, όπου το υπαινικτικό χιούμορ των στίχων βάζει το μυαλό σε κίνηση. Στην ουσία μιλάμε για σκέψεις του Μάρκου Δεληβοριά, "σκηνοθετημένες" σε μικρές τραγουδιστικές ιστορίες. Πώς είναι ρε παιδί μου αυτοί οι τύποι σε κάτι παρέες που είναι σκεπτόμενοι, ξέρουν απολύτως τι τους γίνεται, έχουν άποψη, αλλά μιλούν λίγο και επεμβαίνουν μόνο με σύντομα, εύστοχα σχόλια ανάμεσα σε όλο νόημα χαμόγελα; Ε κάπως έτσι είναι τα τραγούδια αυτού του δίσκου. Σκεπτόμενα, με χιούμορ στα όρια του σαρκασμού, με λίγο σουρεαλισμό και μπόλικη φαντασία. Μουσικά δεν είναι κάτι παραπάνω από τυπικές δυτικές μπαλάντες, βρετανο-ιρλανδικής και αμερικάνικης folk φύσεως, ενορχηστρωμένες με πιάνο και κιθάρες κατά κύριο λόγο και χαμηλές "στροφές" στον κινητήρα.
Το δυνατό σημείο του δίσκου: Η ευφυία των στίχων και του "στησίματος" των ιστοριών που διηγούνται τα τραγούδια.
Το αδύναμο σημείο του δίσκου: Εντελώς υποκειμενικά μιλώντας, μουσικά με άφησε κάπως αδιάφορο σε κάποια σημεία. Πολλές φορές νόμιζα ότι άκουγα αντιγραφές μελωδιών και αισθητικής των αμερικάνικων 60s-70s. (δεν φημίζομαι όμως για την αγάπη μου προς τη Δύση μουσικά, γι'αυτό υπολόγισε και το κακό φίλτρο του υποκειμενισμού)
Τα τραγούδια που ξεχώρισες: Το κρανίο του Άρη Βελουχιώτη και τι βρήκε η Σφαίρα εκεί, Ο Σκύλος και ο Χιονάνθρωπος, Πώς να μην τραγουδήσω, Η ακτή του Μαλαμπάρ
Artwork: Θυμήθηκα γιατί δεν πρέπει να εξαφανιστεί το cd-album. Η εικονογράφηση των τραγουδιών σε στυλ κόμικ από τον Διονύση Γαλάνη, δίνει την έννοια του concept, βοηθά στην κατανόηση των τραγουδιών και σε κάνει να θέλεις το δίσκο αυτό στα χέρια σου και όχι μόνο στον υπολογιστή σου... Παρόλα αυτά, με ξένισε το ότι δεν αναγράφονται οι στίχοι στο ένθετο.
Να τον αποκτήσω; Θεωρώ πως αξίζει να γνωρίσεις, μέσω αυτού του δίσκου, αυτό το δημιουργό, που δύσκολα θα ακούσεις τραγούδι του στο ράδιο ή αλλού.

Αναλυτικό άρθρο για το δίσκο εδώ

Συνέντευξη με τον Γιώργη Χριστοδούλου

2011-06-09T23:58:00.001+03:00

"Δεν είμαι από κείνους που πιστεύουν πως η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της, όμως, κακά τα ψέματα, στο εξωτερικό η μουσική με την οποία αποφάσισα να ασχοληθώ έχει μεγαλύτερη πρόσβαση στους νέους και πιο ανεβασμένα καλλιτεχνικά στάνταρτς."

"Είναι μια καλή ευκαιρία να αλλάξουν πολλά κακώς κείμενα. Το χρέος είναι το λιγότερο."

"(...)η μουσική θα’ναι πάντα πιστεύω για μένα μια συνεχής αναζήτηση κι αυτό δεν τελειώνει ποτέ."

"Ο πρώτος μου δίσκος έλεγε στο οπισθόφυλλο: «Αν κοιτάξουμε από τη σωστή γωνία θα δούμε πως όλος ο κόσμος είναι ένας κήπος». Τώρα θα συμπλήρωνα: «είναι στο χέρι μας να ανθίζει πάντα»."

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ

~~~
www.myspace.com/giorgischristodoulou

giorgisflaneur.blogspot.com

www.youtube.com/watch?v=eFWJqmZL6PI

~~~

Τραγουδιών Ιστορίες #7 - Οι δύο συμμετοχές του Θανάση Βέγγου στη δισκογραφία

2011-06-06T20:38:00.002+03:00

Ο σπουδαίος ηθοποιός Θανάσης Βέγγος έφυγε από κοντά μας πριν περίπου ένα μήνα, στις 3 του Μάη, σε ηλικία 84 ετών. Σαν έναν ακόμα αποχαιρετισμό, σκέφτηκα να θυμηθούμε τις δύο συμμετοχές του σε ηχογραφήσεις τραγουδιών καθώς και τις ιστορίες που τις συνοδεύουν.

Το ’πα - το ’κανα

Μουσική - Στίχοι: Φοίβος Δεληβοριάς
Πρώτη εκτέλεση: Φοίβος Δεληβοριάς & Θανάσης Βέγγος
Δίσκος: «Η ζωή μόνο έτσι είναι ωραία» (1995)

Οι στίχοι του τραγουδιού εδώ

Το τραγούδι το ακούς εδώ

Είναι γνωστό πως ο Θανάσης Βέγγος ήταν μανιώδης με την καθαριότητα και ειδικά με τη σκόνη, ενδεχομένως και λόγω της περιόδου που πέρασε στη Μακρόνησο, όπου, λόγω δαιμονισμένων ανέμων η ατμόσφαιρα είναι μονίμως γεμάτη σκόνη και χώματα. Πάμε να δούμε λοιπόν πώς επέδρασε αυτό στην ηχογράφηση του παραπάνω τραγουδιού, μέσα από την περιγραφή του ίδιου του Φοίβου Δεληβοριά:

«Ήταν 1994 και είχα φτιάξει ένα τραγούδι ραπ, επηρεασμένος από τις πρώτες ακροάσεις χιπ-χοπ με φίλους απ’την Καλλιθέα (ένας απ’αυτούς ήταν κι ο Πρύτανης των μετέπειτα Ημισκουμπρίων). Όταν είδα πως δυσκολευόμουν να καβαλήσω τρέχοντας τον χρόνο με τον οποίο έπεφταν οι συλλαβές πάνω στο μπιτ, σκέφτηκα πως μόνο ένας άνθρωπος μπορούσε να με βοηθήσει.

Το πώς τον βρήκαμε και πώς δέχτηκε να τραγουδήσει, είναι μια ιστορία με τη δική της αξία στη ζωή μου, οπότε δεν βρίσκω το λόγο –ακόμα- να την μοιραστώ.

Αυτό όμως που μπορώ να σας διηγηθώ, είναι το τι συνέβη όταν ήρθε τελικά στο στούντιο. Ανήσυχοι, ο Θύμιος, ο Σωτήρης Παπαδόπουλος κι εγώ, βάλαμε το τραγούδι να παίζει.

Ο Βέγγος είχε μια σχεδόν πανικόβλητη έκφραση στο πρόσωπό του, κοίταζε δεξιά κι αριστερά σαν χαμένος. Αισθάνθηκα φρικτά. Το ψέμα της παιδικής μου ηλικίας, μάλλον ήταν γραφτό να παραμείνει ψέμα. Σηκώθηκα αποφασιστικά και του είπα « Κύριε Βέγγο, αν δεν σας αρέσει το τραγούδι, στ’ αλήθεια δεν υπάρχει κανένας λόγος να αισθάνεστε υποχρεωμένος να το πείτε.» Με κοίταξε σαν να τον ξυπνούσα από όνειρο και είπε «Όχι, δεν φταίει το τραγούδι. Το στούντιο θέλει σφουγγάρισμα!»

Μας ζήτησε, λοιπόν, σφουγγαρίστρα και κουβά και αφού έκανε τον θάλαμο λαμπίκο, μπήκε και το τραγούδησε με την πρώτη.

Δεν έβγαλα καμιά φωτογραφία εκείνη τη μέρα. Θα ήταν πολύ χαζό να προσπαθήσω να παγώσω τον χρόνο και μ’αυτόν τον τρόπο. Ειχαμε αποτυπώσει το τρέξιμο του Βέγγου σε μια ηχογράφηση. Κι αυτό ήταν αρκετό.»

Απόσπασμα από κείμενο του Φοίβου Δεληβοριά το οποίο δημοσιεύτηκε στο Θεσσαλονικιώτικο περιοδικό "Pepper" το Δεκέμβρη του 2010 και αναδημοσιεύτηκε στο foidel.gr

~~~

Η μπαλάντα των σκουπιδιών

Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Στίχοι: Σταμάτης Δαγδελένης
Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Βέγγος & Άρης Χριστοφέλλης & Έλλη Πασπαλά
Δίσκος: «Τα μυστικά του κήπου» (2001)

Οι στίχοι του τραγουδιού εδώ

Το τραγούδι στο ακούς εδώ: www.youtube.com/watch?v=99mQgtMvnWI

Το 2001 κυκλοφόρησε ο δίσκος «Τα μυστικά του κήπου» με συθέτη τον Νίκο Κυπουργό και συμμετέχοντες πολλούς εξαιρετικούς καλλιτέχνες μεταξύ των οποίων ο Αηδονίδης, η Γαλάνη, η Αλεξίου, ο Ψαραντώνης, ο Βασίλης (αλλά και ο Θανάσης) Παπακωνσταντίνου, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, οι Κατσιμιχαίοι, η Κανά, η Φαραντούρη κ.ά. Ανάμεσα σε όσους έβαλαν ένα χεράκι για να γίνει αυτός ο υπέροχος κύκλος παιδικών τραγουδιών, ήταν και ο Θανάσης Βέγγος. Για τη συμμετοχή του στο δίσκο μίλησε ο συνθέτης Νίκος Κυπουργός, σε δηλώσεις του στον Αντώνη Μποσκοϊτη, οι οποίες δημοσιεύτηκαν στο blog «Άσματα και μιάσματα» και τις αναδημοσιεύω και παρακάτω:

« Όταν κάναμε το casting για το άλμπουμ, νομίζω ότι ο στιχουργός Σταμάτης Δαγδελένης είχε την ιδέα της συμμετοχής του Βέγγου. Δεν ήταν καθόλου θετικός στην αρχή και μου έλεγε όλο επιφύλαξη "Μαέστρο μου, θα σας απογοητεύσω, έχω μεγαλώσει και δε θα μπορώ να τα πω όπως παλιά"...Εγώ πάλι του έλεγα "Ας το δοκιμάσουμε κι αν δεν σας αρέσει, δεν θα το κρατήσουμε". Πιστεύω όμως ότι οι όποιοι φόβοι του παρακάμφθηκαν από τη στιγμή που του είπα να το κάνει για τον εγγονό του. Ήρθε στο στούντιο, γράψαμε μόνο το δικό του μέρος κι έπειτα μπήκαν οι φωνές των άλλων δύο ερμηνευτών. Μάλιστα, ο Δαγδελένης τράβηξε κι ένα ωραίο βίντεο απ' τη συγκεκριμένη συνάντηση μας. Του έλεγα "Καθίστε να πιούμε ένα καφέ" κι απαντούσε "Δεν κάθομαι ποτέ εγώ, φοβάμαι μη με πιάσουν" (γέλια). Και πραγματικά, στο αυτοκίνητο μέσα τον θυμάμαι να κάθεται, αφού μόνο εκεί δε μπορούσε να είναι όρθιος! "Αχ, πολύ σας βασανίζω" μας έλεγε, κατά τη διάρκεια των εγγραφών του τραγουδιού. Όταν του το έστειλα λίγο καιρό μετά, τελειωμένο, έδειξε να το έχει ευχαριστηθεί πολύ! Κάτι άλλο που θέλω να καταθέσω είναι ότι πρωτογνώρισα τον Θανάση Βέγγο μεσ' στη χούντα, το 1972 ή το ΄73, όταν πήγα και τον είδα στην ανατρεπτική παράσταση "Ο τρελός του λούνα-παρκ", όπου μετά του έδωσα συγχαρητήρια στα καμαρίνια. Τριάντα χρόνια μετά, μού είπε "Κι όμως, μαέστρο μου, εγώ σας θυμάμαι", πράγμα που θεωρώ τελείως απίθανο, αλλά και πολύ ενδεικτικό της γλυκύτητας και ευγένειας του (...) »

Στο τραγούδι αυτό ο Βέγγος... ραπάρει και πάλι, διότι ποιός άλλος θα μπορούσε να «τρέξει» τα λόγια, όπως απαιτείται στο είδος αυτό και σωστά παρατηρεί και ο Φοίβος Δεληβοριάς στο πρώτο απόσπασμα. Αυτό εξηγεί και ο Νίκος Κυπουργός στο βίντεο που ακολουθεί, όπου έχει αποτυπωθεί και η προσπάθεια ηχογράφησης του χαρακτηριστικού γέλιου του Βέγγου για να μπει στο τέλος του τραγουδιού:

www.youtube.com/watch?v=dH-uKOfB51A

Συνέντευξη με τον Δημήτρη Αποστολάκη των Χαϊνηδων

2011-06-05T15:07:00.001+03:00

«Οι Χαϊνηδες εδώ και 20 χρόνια μαθητεύουν. Αυτό κάνουν!»

«(...)πρέπει να αναθεωρήσουμε όλο τον τρόπο ζωής μας.»

«Εμένα μου αρέσει οι άνθρωποι να έχουν ισχυρή αλληλεγγύη, να συνδημιουργούν, να ελαχιστοποιούν το χρόνο και τον κόπο. Συμφωνώ με τον κοινοτικό τρόπο ζωής.»

«Δεν είναι εύληπτα τα πράγματα λοιπόν και ειδικά στους Χαϊνηδες ο λόγος και οι μουσικές είναι πυκνά και δεν χαϊδεύουν αυτιά.»

«(...)οι συνεργασίες που κάνουμε είναι σχέσεις ζωής. Δεν είναι σχέσεις ευκαιριακές και εφήμερες. »

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ

~~~

http://www.youtube.com/watch?v=IljQr-Z_esk

http://www.youtube.com/watch?v=3FW9Djd2BGM

http://www.hainides.gr/

~~~

Ονειροπόλων Μόχθοι - Ορφέας Περίδης

2011-06-04T17:42:00.004+03:00

Ονειροπόλων Μόχθοι

Μουσική - Στίχοι - Ερμηνεία: Ορφέας Περίδης

(Στο τραγούδι Σεπτέμβριος τους στίχους συνυπογράφει ο Θεόδωρος Πετράκογλου. Στο τραγούδι Νοέμβριος οι στίχοι προέρχονται από κείμενο του Ηλία Αναγνωστάκη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Καθημερινής 7 Ημέρες, την Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2001)

Ενορχήστρωση: Γιώτης Κιουρτσόγλου

Εικαστικό εξώφυλλου: Εύη Θεμελή

Κυκλοφορία: 2/2011 (7 - Επτά)

Το πλαίσιο: Ο Ορφέας Περίδης έχει το συνήθειο να εμφανίζεται ξαφνικά και πάντα ήσυχα, όσο ξαφνικά και ήσυχα εξαφανίζεται. Πάνω που λες «πού χάθηκε», αντιλαμβάνεσαι ότι ξαναχτυπά σαν αιώνιος Ρομπέν των Δασών (ή Δον Κιχότης;) μέσα σε μια φωνακλάδικη και πολυλογού ελληνική τραγουδοποιία. Έτσι και φέτος, κλείνοντας περί τα 20 χρόνια στη δισκογραφία, εμφανίστηκε ξαφνικά με έναν δίσκο που ξεκίνησε να τον γράφει πριν 5 ολόκληρα χρόνια, εμπνευσμένος από ένα ακόμα παλιότερο (2000) αφιέρωμα του περιοδικού 7 Ημέρες της Καθημερινής στους μήνες.
Ο δίσκος: Δώδεκα τραγούδια, ένα για κάθε μήνα του έτους, απ’τον Ιανουάριο ως τον Δεκέμβριο. Θα ακούσεις ιστορίες για τον Αϊ-Γιώργη που σκότωσε το δράκο και λευτέρωσε τα νερά, για την παιδοκλέφτρα Λάμια, για τα αρχαία Ανθεστήρια, για τον Τζακ και τη φασολιά, για τους καλικαντζάρους, για την μικρομάνα του Χριστού, για τον Αϊ-Λια. Θα μυρίσεις άνθη, κρασί, χώμα, δέντρα, γαριφαλόσκονη, αρμύρα, αμπέλια, δυόσμο, άσπρα ρόδα. Ο Ορφέας Περίδης, για δεύτερη συνεχόμενη δισκογραφική δουλειά, αφήνει στην άκρη τα μπουζούκια και τους τζουράδες και κρατά την «παραμυθένια», «δυτική» πλευρά του παρουσιάζοντας ένα album που μοιάζει με παιδική ζωγραφιά, με λαογραφία, με δημιούργημα βυζαντινού ξυλογλύπτη που περιπλανιέται κάπου στην Κεντρική Ευρώπη. Η ευαισθησία, η γλυκύτητα και η μελωδικότητα αυτού του τραγουδοποιού, όπως και η εκπληκτική αγγελική ερμηνεία του, θα έπρεπε να μας κάνουν να νιώθουμε τυχεροί που παρεμβαίνει στις πολύβουες ζωές μας αραιά και πού και μας χαρίζει μουσικά ταξίδια...
Τα τραγούδια που ξεχώρισες: "Φεβρουάριος", "Ιανουάριος", "Αύγουστος", "Δεκέμβριος", "Μάιος", "Απρίλιος" και πολύ μ’άρεσε κι εκείνο το τροπάριο "Νοέμβριος" που θρηνεί τα χάλια της γενιάς του Πολυτεχνείου με θλιμμένο και λιτό χιούμορ. Γενικώς κάθε τραγούδι έχει την ομορφιά του όπως και ο κάθε μήνας άλλωστε...
Με δυο λόγια: Παρότι η θεματολογία απαιτεί μελέτη για να κατανοηθούν οι στίχοι (μην ψάχνεις δηλ για ραδιοφωνικά σουξέ εδώ μέσα), παρότι υπάρχουν και αμήχανες στιγμές, παρότι η τόση αναφορά σε στοιχεία της ελληνικής παράδοσης (άρα και της θρησκείας) ίσως κουράζει, θεωρώ το δίσκο αυτό ένα πραγματικό κειμήλιο, μια πρωτότυπη και φοβερά καλοδουλεμένη ιδέα.
Artwork: Καταπληκτικό το εικαστικό της Εύης Θεμελή και απόλυτα ταιριαστό με το όλο ύφος του δίσκου, ωστόσο, από εκεί και πέρα, το ένθετο και η γενικότερη συσκευασία δεν είναι κάτι πέρα από τα απολύτως απαραίτητα και συνηθισμένα.
Να τον αποκτήσω; Φυσικά και να αφιερώσεις χρόνο στην ακρόαση. Η ψυχούλα σου θα σε ευγνωμονεί!
Χρήσιμα λίνκια: Δελτίο Τύπου του δίσκου, Σελίδα στο facebook

Αναλυτικό άρθρο για το δίσκο εδώ

Ο Νίκος Παπάζογλου σε ρεμπέτικα και λαϊκά - Μία ακυκλοφόρητη ηχογράφηση

2011-05-29T02:18:00.008+03:00

Το blog συνεχίζει τις αναφορές σε περισσότερο ή λιγότερο γνωστές στιγμές της καλλιτεχνικής πορείας του σπουδαίου Νίκου Παπάζογλου, που μας άφησε τόσο πρόωρα στις 17 Απρίλη του 2011.

Ο Νίκος Παπάζογλου διέθετε μία φωνή με χαρακτηριστικά τέτοια, που του έδιναν τη δυνατότητα να είναι ένας από τους καλύτερους ερμηνευτές παραδοσιακών, ρεμπέτικων και λαϊκών τραγουδιών. Παρόλα αυτά, ποτέ του δεν θέλησε να δισκογραφήσει επανεκτελέσεις τέτοιων κομματιών, ενδεχομένως επειδή το έβλεπε σαν «εκμετάλλευση». Ακόμα και στις συναυλίες του, όταν το έκανε, επέλεγε να λέει λιγότερο γνωστά (τέτοιου είδους και κυρίως νησιώτικα) κομμάτια.

Η άποψή μου είναι ότι το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι έχασε έτσι την ευκαιρία να έχει στη βιτρίνα του μερικές επανεκτελέσεις που θα ανανέωναν και θα αναδείκνυαν ξεχασμένα (ή μη) τραγούδια. Ο ανεπανάληπτος λυγμός της φωνής του Νίκου Παπάζογλου - με την διεισδυτική αντρική εφηβικότητα της νιότης που έφτανε στα ουράνια και τη ζεστασιά της ωριμότητας των ύστερων χρόνων - η «δοσμένη γλώσσα» (όπως έλεγε ο ίδιος) της παράδοσης και του λαϊκού, αλλά και η ερμηνευτική του προσέγγιση που σεβόταν ακόμα και τα περισπώμενα φωνήεντα, θα έδιναν νέο χρώμα σε πολλά εξαιρετικά παλιά τραγούδια και κυρίως σε πολλά που δεν είναι ευρέως γνωστά.

Κι αν από παραδοσιακά έχουμε κάποιες λίγες ηχογραφήσεις του (λ.χ. όσες βρίσκονται στο δίσκο με την παράλληλη δισκογραφία του «Ήμουν κι εγώ εκεί»), για τα ρεμπέτικα και τα λαϊκά δεν ισχύει το ίδιο.

Παρόλα τα παραπάνω, που, για μένα τουλάχιστον (και θέλω να πιστεύω για αρκετούς ακόμα), κάνουν άξιες έρευνας και ανάδειξης τις ερμηνείες του που διασώθηκαν με κάποιο τρόπο, η μοναδική (ίσως) περίπτωση κατά την οποία τραγούδησε αποκλειστικά ρεμπέτικα και λαϊκά παραμένει εν πολλοίς άγνωστη.

Τι εννοώ; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Θυμήθηκα προσφάτως (με την πολύτιμη συμβολή και της μπλογκο-φίλης Tsipouraki) ότι πριν μερικά χρόνια είχα ακούσει για κάποια συναυλία - αφιέρωμα σε κάποια «Σκάλα του Μιλάνου» στο Βόλο. Δεν είχα πολυκαταλάβει, τότε, για να πω την αλήθεια. Θυμάμαι μάλιστα ότι ο τηλεοπτικός «902» είχε προβάλει το αφιέρωμα αυτό και το είχα πετύχει ένα βράδυ στην τηλεόραση. Στο αφιέρωμα συμμετείχε και ο Νίκος Παπάζογλου, κάτι που τράβηξε το ενδιαφέρον μου και έμαθα περισσότερα για το τι και το πώς εκείνης της συναυλίας.

Το 2004 λοιπόν, συμπληρώνονταν 85 χρόνια λειτουργίας και προσφοράς ενός από τους ιστορικούς χώρους του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού. Μιλάω για τη λεγόμενη «Σκάλα του Μιλάνου», ένα καπηλειό του Βόλου που το είχαν κληρονομήσει τα αδέρφια Κάρολος και Νίκος Μιλάνος από τον πατέρα τους Στέφανο και το οποίο επί 87 συνολικά έτη μετατρέπονταν κάθε βράδυ σε... μουσικό σχολείο αφού και οι τρεις Μιλάνοι διατήρησαν μέσα στα χρόνια πάρα πολλά ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια τα οποία έπαιζαν από μνήμης (περισσότερα για τη Σκάλα, τους Μιλάνους και την προσφορά τους εδώ).

Η συναυλία - αφιέρωμα στη Σκάλα του Μιλάνου έγινε στις 4 Ιούνη του 2004 στο Ανοιχτό Θέατρο του Βόλου, με σκοπό, τόσο να τιμηθούν και να αναδειχθούν οι Μιλάνοι, όσο και να ενισχυθεί οικονομικά η ταβέρνα που κινδύνευε με κλείσιμο λόγω χρεών. Στη συναυλία συμμετείχαν οι Τόλης Χάρμας, Δημήτρης Κοντογιάννης, Χρήστος Μητρέντζης, Γιώργος Ξηντάρης, Κώστας Καλαφάτης, συγκρότημα «Τομπουρλίκα» κ.ά.

Συμμετείχε και ο Νίκος Παπάζογλου ο οποίος ερμήνευσε 8 συνολικά τραγούδια. Τα έξι από αυτά σώζονται, καθώς η συναυλία ηχογραφήθηκε ερασιτεχνικά και ο δίσκος που προέκυψε κυκλοφόρησε σε περιορισμένα αντίτυπα (και όχι στο εμπόριο) με σκοπό την περαιτέρω ενίσχυση της «Σκάλας του Μιλάνου».

Το ιστορικό καπηλειό έπαψε να υπάρχει το 2006, ενώ οι Κάρολος και Νίκος Μιλάνος δεν είναι πια στη ζωή. Έτσι, ένας από τους διοργανωτές της συναυλίας του 2004, αποφάσισε να αναρτήσει πριν δύο χρόνια στο ιστολόγιό του (http://cafesebax.blogspot.com/) εκείνο το δίσκο με την ηχογράφηση της βραδιάς.

Με αυτόν τον τρόπο, πέραν φυσικά της ανάδειξης των Μιλάνων και μιας πολύ καλής ζωντανής ηχογράφησης με περισσότερα από 50 κομμάτια, σώζεται και η μόνη «χορταστική» αποτύπωση ερμηνειών του Νίκου Παπάζογλου σε ρεμπέτικα τραγούδια.

Τα παραθέτω παρακάτω προς ακρόαση μιας και ο δίσκος «85 Χρόνια Σκάλα του Μιλάνου» διατίθεται ελεύθερα εδώ

~~~

1. Χριστίνα

Μουσική - Στίχοι - Πρώτη εκτέλεση: Μάρκος Βαμβακάρης

Δισκογραφία: 78 στροφές (1940), 40 χόνια Βαμβακάρης Νο 2 (1983)

Η φλογερή σου η ματιά

και το γλυκό σου γέλιο

μου 'χουν ραγίσει την καρδιά - Χριστίνα μου

μ' εκάναν και σε θέλω

Έχεις μεγάλη τσαχπινιά

κι όλους μας φοβερίζεις

με τη γλυκιά σου την ομορφιά - Χριστίνα μου

πολλές καρδιές ραγίζεις

Ψαράδες και μανάβηδες

στην αγορά πειράζεις

σ' αρέσουν οι χασάπηδες - Χριστίνα μου

και τους γλυκοκοιτάζεις

Σκέψου και γνώμη άλλαξε

και πρόσεξε λιγάκι

γιατί ο κόσμος άλλαξε - Χριστίνα μου

τρελό μου Χριστινάκι

2. Ψηλά τη χτίζεις τη φωλιά

Μουσική - Στίχοι - Πρώτη εκτέλεση: Μάρκος Βαμβακάρης

Ψηλά τα παραθύρια σου

και μακριά κοιτούνε

κι όταν με δούνε κι έρχουμαι,

δίχως αέρα κλειούνε

Ψηλά τη χτίζεις τη φωλιά

και θα λυγίσει ο κλώνος

και θα σου φύγει το πουλί

και θα σου μείνει ο πόνος

Βασιλικό στη γλάστρα σου,

φυτεύεις και ποτίζεις

Εγώ δε θα περάσω πια,

γιατί με βασανίζεις

3. Μέσα στη βαρυχειμωνιά (Ο Καστανάς)

Στίχοι - Μουσική: Δημήτρης Κυριαζόπουλος

Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής (Τεμπέλης)

(Τώρα) Μέσα στη βαρυχειμωνιά

τώρα που κάνει κρύο

με την φουφού μου στη γωνιά

(τη βγάζω) περνάω μεγαλείο.

Έχω κάστανα στη πένα (ψημένα), κάστανα ξεροψημένα (ξεφλουδισμένα).

(Είναι σαν) Μέσα ζάχαρη γλυκά τα κάστανα που ψήνω,

(με μια δραχμούλα) μ' ένα φραγκάκι μοναχά τέσσερα αμέσως δίνω.

Στα κορίτσια δεν την χάνω, δίνω κι ένα παραπάνω.

(Βγαίνοντας) Πήγαινε μια στο σινεμά και (στέκεται) στάθηκε μπροστά μου.

Τα κάστανά σου είναι ωμά, μου είπε (λέει), καστανά μου.

Φούρνος μ' έκανε να γίνω και μαζί της να τα ψήνω.

Σε παρένθεση οι στίχοι που ερμηνεύει ο Ν.Παπάζογλου στη συγκεκριμένη εκτέλεση

Το συγκεκριμένο υπάρχει και στο youtube

4. Πετονιές

Στίχοι: Γιώργος Μουφλουζέλης

Μουσική: Πρόδρομος Τσαουσάκης

Πρώτη εκτέλεση: Πρόδρομος Τσαουσάκης

Αγόρασα δυο πετονιές

κι ένα παραγαδάκι

μια βάρκα να ψαρεύουμε

κι ένα μπαγλαμαδάκι

Της αγάπης μας τα σύνεργα

σου τα 'χω αγορασμένα

τις μάσες μας τις ξάπλες μας

τα σέα μας τα μέα μας

Στην πλώρη της βαρκούλας μας

έγραψα τ' όνομά σου

το κάθε τι κανόνισα

όλα με το κομπάσο

Της αγάπης μας τα σύνεργα

σου τα 'χω αγορασμένα

τις μάσες μας τις ξάπλες μας

τα σέα μας τα μέα μας

5. Από μικρός ορφάνεψα (Όποιος ορφάνεψε μικρός)

Μουσική - Στίχοι: Παγιουμτζής Στράτος;

Πρώτη εκτέλεση: Παγιουμτζής Στράτος;

Απο μικρος ορφανεψα

Δεν γελασα μια μερα

Ο δολιος δεν εγνωρισα |x2

Μανουλα και πατερα |x2

Βλεπω μανουλες και παιδια

Και καιγεται η καρδια μου

Κι απο τα δολια ματια μου |x2

Τρεχουν τα δακρυα μου |x2

Οποιος ορφανεψε μικρος

Ειναι του κοσμου θυμα

Σαν βαρκα στον Ωκεανο |x2

Που την χτυπαει το κυμα |x2

6. Στην ξενιτιά απελπισμένος (Η ξενιτιά και η μοναξιά)

Μουσική - Στίχοι: Σωτήρης Γαβαλάς (Σμυρνιός συνθέτης και σύμφωνα με τον Παναγιώτη Κουνάδη η πρώτη ηχογράφηση έγινε το 1937 με τη φωνή του Κώστα Ρούκουνα)

Πρωτοχρονι', αγιο - Bασιλιού στην άμμο καθισμένος

Mε ένα ξεροκόμματο την πέρασ' ο καημένος.

Kι αυτή την ώρα σκέφτηκα Mαριώ τα βάσανά μου

Kαι για νεράκι έπινα τα μαύρα δάκρυά μου.

Γιατ' ήμουνα στην ξενιτιά μακριά από την πατρίδα

Kαι ζούσα γυναικούλα μου με ψεύτικη ελπίδα.

H ξενιτιά είν' ερημιά, η πίκρα και η λύπη, αχ, μάνα μου

Oλα μου τα 'δωσε ο Θεός, τίποτα δε μου λείπει.

Για το τραγούδι αυτό έχουμε μιλήσει και εδώ

--------------------------------------------------------------------------
ΠΗΓΕΣ:
- http://cafesebax.blogspot.com/
- http://www2.rizospastis.gr/
- http://www.902.gr/
- http://www.youtube.com/

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

- Χωρίς την πολύτιμη συμβολή της μπλογκο-φίλης Tsipouraki, η οποία ήταν παρούσα στη συναυλία - αφιέρωμα στη «Σκάλα του Μιλάνου» και με προμήθευσε με τα τραγούδια και τις περισσότερες από τις απαραίτητες πληροφορίες, το ποστ αυτό δεν θα γινόταν ποτέ. Την ευχαριστώ και πάλι από καρδιάς!

- Επιμένω στην προσπάθεια ανάδειξης άγνωστων στιγμών της καλλιτεχνικής πορείας του Νίκου Παπάζογλου. Αν κάποιος έχει υλικό και θέλει να το μοιραστεί, ας μου στείλει ένα e-mail στο tragoudistan@gmail.com Ειδικά αν μπορεί να βοηθήσει στο μάζεμα των ερμηνειών του σε παραδοσιακά, λαϊκά και ρεμπέτικα κομμάτια και σε τηλεοπτικές εμφανίσεις του που δεν υπάρχουν στο διαδίκτυο (ψάχνω και μία στην ΕΤ3 τον Μάιο του 2001)

Συνέντευξη με τον Δημήτρη Λάμπο

2011-05-27T19:59:00.007+03:00

Γεννημένος στο Βερολίνο, κάτοικος Λονδίνου για κάποια χρόνια και σήμερα στην Ελλάδα. Οικονομολόγος με δημοσιεύσεις σε περιοδικά, συμμετέχων (παλαιότερα) σε έκδοση λογοτεχνικού περιοδικού, συγγραφέας - ποιητής και τραγουδοποιός με την πρώτη του δισκογραφική δουλειά «Μη σε φοβίσει η αγέλη» να κυκλοφορεί από τον περασμένο χειμώνα. Όλα αυτά, ο νέος και ταλαντούχος Δημήτρης Λάμπος, με τον οποίο επικοινώνησα για μια συνεντευξούλα και εντυπωσιάστηκα από τη βαθιά κοινωνική σκέψη του...

«Με το Στάθη Δρογώση γνωριστήκαμε μέσω του Μανώλη Φάμελλου, του άρεσε η δουλειά μου και δέχτηκε να κάνει την ενορχήστρωση και την επιμέλεια του δίσκου.»

«Αγαπώ πολύ τη folk μουσική και γενικά ό,τι προέκυψε σε εκείνο τον καλλιτεχνικό οργασμό της δεκαετίας ’65 – ’75 (...)»

«Αγέλη είναι οι μεγαλοεπενδυτές, που εκμεταλλεύονται ολόκληρη την ανθρωπότητα και κρύβονται πίσω από διάφορες μάσκες όπως του κράτους, των πολυεθνικών, των "αγορών", του ΔΝΤ, του ΟΗΕ, του ΠΟΕ, του ΝΑΤΟ, των θρησκειών, των ΜΜε κτλ.»

«Διέξοδος μέσα σε πλαίσια καπιταλισμού δεν υπάρχει. Είναι πλέον ξεκάθαρο νομίζω σε όλο και περισσότερους ανθρώπους. (...) Είναι εξωφρενικό στον 21ο αιώνα ακόμα να υπάρχουν από τη μια μεριά τσιφλικάδες, έστω κι αν σήμερα ονομάζονται μεγαλοεπενδυτές, και από την άλλη κολίγοι, έστω κι αν σήμερα ονομάζονται υπάλληλοι και εργάτες».»

Όλη τη συνέντευξη τη διαβάζεις εδώ

Κρυμμένα διαμάντια #25 - Δύο τραγούδια του Γιάννη Μήτση

2011-05-26T23:58:00.004+03:00

Τραγούδια που έμειναν άδικα στη σκιά...

Για εκείνη την πολύ όμορφη βραδιά στο Σταυρό του Νότου δεν σου μίλησα εδώ, αλλά εκεί. Απ’ αυτό το παρθενικό, προσωπικό λάιβ του Γιάννη Μήτση στην Αθήνα λοιπόν, μου έμειναν πολλές εξαιρετικές αναμνήσεις, αλλά και δύο τραγούδια του που τα ανακάλυψα εκείνη ακριβώς τη βραδιά.

«Κρυμμένα» τραγούδια φυσικά, αφού και ο ίδιος ο Γιάννης Μήτσης δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός στην πρωτεύουσα, όντας μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης, όπου και δραστηριοποιείται καλλιτεχνικά παίζοντας πολλά χρόνια σε μουσικές σκηνές. Οι δύο πρώτοι του δίσκοι ωστόσο, Συνεχές Ωράριον (1997) και Κι έτσι χωρίς να βιάζομαι (2004) , αλλά και ο πιο πρόσφατος Η μόνη αλήθεια είναι ο δρόμος (που ακούστηκε πολύ περισσότερο ένεκα και της συμμετοχής της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, αλλά και λόγω του ότι παρουσιάστηκε και στην Αθήνα) κρύβουν αρκετά πολύ όμορφα κομμάτια. Σε δύο από αυτά θα αναφερθούμε σήμερα.

Το πρώτο είναι το Ρίψασπις, με τον έντονο ρυθμό και τις επιρροές από τα παραδοσιακά μακεδονίτικα τραγούδια. Αν το ακούσεις ζωντανά απογειώνεται ακόμα περισσότερο, ενώ οι εξαιρετικοί του στίχοι, που ίσως κρύβουν και ένα αντιπολεμικό νόημα, ταράσσουν το λήθαργο του νου.

Ρίψασπις

Μουσική: Γιάννης Μήτσης

Στίχοι: Ραδινός

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Μήτσης

Δίσκος: Συνεχές ωράριον (1997)

Γύρεψα την φωνή μου πίσω

που θα την βρω για να ρωτήσω

Ξόδεψα την ζωή μου πάλι
την πέταξα στο καρναβάλι

Μισή ζωή, μισό φεγγάρι
μόνος παλεύω το σκοτάδι

Θέλω μα πώς να πολεμήσω
άφησα την ασπίδα πίσω

Μισή ζωή, μισό φεγγάρι
όποιος μισεί αυτό θα πάρει

Το ακούς εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=IgJ3yOgJikI

~~~

Από τον ίδιο δίσκο και το δεύτερο κομμάτι. Είναι η Αγορά, ένα πάρα πολύ καλό ερωτικό τραγούδι, «έντεχνου» ύφους, με λαϊκό χρώμα, το οποίο επίσης ερμηνεύει εξαιρετικά ο Γιάννης Μήτσης ζωντανά, ακόμα και με μια κιθάρα.

Αγορά

Μουσική - Στίχοι - Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Μήτσης

Δίσκος: Συνεχές Ωράριον (1997)

Μες στην αγορά του κόσμου

σε γυρεύω φως μου,
λίγες είναι οι χαρές μου
και οι Κυριακές μου

Έχω την καρδιά καμένη
την πληγή δεμένη
πια δεν λογαριάζω πόνο
στον δικό σου δρόμο

Μάτια μου
δες τα πλούτη που μας φέρνουν οι στιγμές
μη ξεχνάς
πως μπορείς να μου γυρεύεις ότι θες
μάτια μου

Μες στην αγορά του κόσμου
συναντώ κι εσένα
να μου λες πως η αγάπη
δεν γνωρίζει ψέμα

Και πορεύομαι μαζί σου
παίρνω το φιλί σου
γίνομαι μικρό τραγούδι
της άνοιξης λουλούδι

Το ακούς εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=_ndgX0Rq5Oo

~~~

Όλες οι αναρτήσεις της στήλης "Κρυμμένα διαμάντια" εδώ

~~~

Αύριο έχει επανάσταση. Ραφτείτε!

2011-05-24T23:35:00.007+03:00

Αυτό το περιβόητο "ακομμάτιστο" "κίνημα" της Ισπανίας, όπως ήταν απολύτως αναμενόμενο, ανοίγει αντιπροσωπεία και στην Ελλάδα. Οι ντόπιοι εισαγωγείς έφτιαξαν σελίδα στο facebook με την ονομασία "Αγανακτισμένοι" και καλούν αύριο σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Λένε συγκεκριμένα:

«Όπως αναγράφεται στην αντίστοιχη εκδήλωση της Θεσσαλονίκης,το "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ" το υιοθετήσαμε από την ελεύθερη μετάφραση των συμβατικών μέσων για την ισπανική λέξη του κινήματος Indignados.

Πολλά λέγονται και ακούγονται για την συγκέντρωση αυτή τις τελευταίες ώρες. Είναι ανάγκη να τονιστεί πως αύριο στις 6 η ώρα, στο Σύνταγμα θα λάβει χώρα μια ΕΙΡΗΝΙΚΗ διαμαρτυρία, όπου θα ακουστεί όλη η νεολαία και όχι μόνο. Θα παρακαλούσαμε λοιπόν, όποιος έχει σκοπό να προκαλέσει κάθε είδους πρόβλημα και να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε μορφή βίας, να πατίσει NOT ATTENDING και να κάτσει σπίτι του. Ας δείξουμε λοιπόν ότι η σημερινή νεολαία δεν είναι σαν τις προηγούμενες, για να διεκδικήσουν ότι τους ανήκει, αλλά αποτελεί μια γενιά με νέα νοοτροπία και ξεχωριστή ιδεολογία που θα φέρει ριζικές αλλαγές στην κοινωνία μας.

Η λέξη Αγνακτισμένοι δεν θέλει με τίποτα να υποκινήσει ή να υποδείξει τον τρόπο. Απεναντίας, δηλώσαμε από την αρχή ότι θέλουμε να βρεθούμε ειρηνικά και αυθόρμητα. Χωρίς σχέδιο και πλάνο. Μόνο να δηλώσουμε την ειρηνική διαμαρτυρία μας.

Ο καθένας στην σελίδα της διαμαρτυρίας εκφράζει τον εαυτό του και μόνον αυτόν. Χωρίς επιτροπές και ψήφους. Αρα, καλούμε τον καθένα να είναι υπεύθυνος των λόγων και των πράξεων του. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι αρνητικό. Όμως, να μην δημιουργείται άλλη εντύπωση, από ό,τι ισχύει.

Δηλαδή μια ειρηνική και αυθόρμητη σύναξη.

Δικός μας αρχικός στόχος είναι να κατεβούμε με τα παιδιά μας, να γνωριστούμε με κάποιους, να συναντήσουμε φίλους και γνωστούς. Με αφορμή αυτό που όλοι ζούμε.
Χωρίς σημαίες και πλακάτ, χωρίς κόμματα και οργανώσεις. Αυθόρμητα.»

Ξεπερνώ τα ορθογραφικά, συντακτικά και νοηματικά λάθη (άμα λιώνεις στα gkreeklish είναι θέμα μετά να επανέλθεις...) και παρατηρώ ότι έχουμε μια πρόσκληση για συγκέντρωση - διαμαρτυρία χωρίς να αναφέρεται για ποιό λόγο θα γίνει η διαμαρτυρία!! Είναι σαν να σκάει πρόσκληση γάμου στο σπίτι, να σου λέει την εκκλησία, να σου λέει ότι είσαι ευπρόσδεκτος και θα χαρούμε να σε δούμε, να σου λέει ότι το γλέντι θα είναι όμορφο (αν και χωρίς κουμπουριές υποχρεωτικά) αλλά να μην σου λέει ποιός παντρεύεται!!

Ενώ λοιπόν δεν σου διασαφηνίζουν γιατί σε καλούν στο δρόμο, ξοδεύουν μερικές παραγράφους για να περιγράψουν το ότι η διαμαρτυρία θα είναι ειρηνική, ήσυχη κι ωραία. Εναντίον ποίου θα διαμαρτυρηθούν και με ποιό σκοπό, μας το κρατάνε για σορπράιζζζ γιατί αυτά τα ιβέντςςς πρέπει να’χουν και λίγο σασπένςςς.

Κι ενώ τελειώνει ξεκαθαρίζοντας ότι η συγκέντρωση, όχι απλά σχέση με κόμματα και πολιτική δεν έχει, αλλά ακόμα και τα πλακάτ θα απαγορεύονται (στην κατά τα άλλα αυθόρμητη συγκέντρωση...), προηγουμένως μας έχει πει ότι η νεολαία που θα συμμετάσχει θα δείξει ότι έχει μια νέα νοοτροπία και ιδεολογία (την οποία φυσικά και δεν διευκρινίζει)... Λίγο κομφούζιο η κατάστασις... Αν έχει ιδεολογία, δεν θα έχει και πολιτική θέση; Μαζί δεν πάνε αυτά; Άρα, το επόμενο βήμα δεν θα ’ναι οργανωτική αποτύπωση; Άρα, εφόσον όπως φαίνεται δεν αμφισβητούν την αστική δημοκρατία και φυσικά τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και την αντίστοιχη οργάνωση της κοινωνίας, δεν θα πάνε κάποια στιγμή σε θέμα οργάνωσης και εκπροσώπησης; Λέω γω τώρα...

Θα μπορούσε να γράψει κανείς τόμους κοινωνικής ανάλυσης από την παραπάνω πρόσκληση. Είναι μια πρώτη αποτύπωση αυτού που ακούω εδώ και μερικά χρόνια σε κάθε νεολαιίστικη παρέα που τυχαίνει να βρίσκομαι: όλοι ίδιοι είναι, σιχαίνομαι όλα τα κόμματα, δεν κατεβαίνω στο δρόμο γιατί δεν θέλω να μπω κάτω από καμία σημαία, δεν με εκφράζει κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα, τη ζημιά την κάνουν όλα τα κόμματα, να καεί η Βουλή, να κλείσουμε τους 300 φυλακή κλπ κλπ κλπ...

Μια πρώτη αποτύπωση του ακομμάτιστου, ακηδεμόνευτου, απολίτικου, αποϊδεολογικοποιημένου, ανερμάτιστου, αδιέξοδου, άχρωμου, άγευστου, άοσμου, ασπύνδυλου, άνευρου και τελικώς ακίνδυνου (ή απλώς ντεκαβλέ, για να μην χάσουμε και το χούμορ μας) κινήματος.

Όπως τότε που είχε καεί η Πάρνηθα και η μισή Πελοπόννησος και κατέβαιναν σε διαμαρτυρίες - ολονυχτίες με μαύρα ρούχα και κεριά, χωρίς να φωνάζουν ούτε ένα σύνθημα! Νέα ήθη, νέα έθιμα... Μοντέρνοι τρόποι διαμαρτυρίας αυτοί.

Θείε Κάρολε δεν μας τα πες καλά. Δεν είναι η βία η μαμή της ιστορίας. Το φέισμπουκ είναι!

Απορία: Άμα πέσουν πολλά ντιζλάικ ή νοτ ατέντινγκ (ή πώς τα λένα αυτά, δεν τα ξέρω κιόλας) η επανάσταση ακυρώνετε;

Απορία2: Αυτό που λένε «αρχικός μας στόχος είναι να κατεβούμε με τα παιδιά μας, να γνωριστούμε με κάποιους, να συναντήσουμε φίλους και γνωστούς» είναι αυτό το «ασμπέτε» που έλεγε η Κατερίνα Γιουλάκη (εκ του know us better);

~~~

http://www.youtube.com/watch?v=8G1bwt3czkg

~~~

Σωκράτης Μάλαμας - Καλοκαιρινή Περιοδεία 2011

2011-05-18T22:53:00.010+03:00

Ενδεχομένως με νέα τραγουδίστρια στο πλάι του... Ενδεχομένως με μεγάλες εκπλήξεις το Σεπτέμβρη (σε συνεργασία που περιμέναμε χροοονια)... Σίγουρα με κέφι και όμορφες στιγμές γιατί καλοκαίρι χωρίς συναυλίες Σωκράτη δεν γίνεται!

Περισσότερα και σιγουρότερα εν καιρώ...

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2011

ΙΟΥΝΙΟΣ

8 Βόλος
17 Πάτρα

25 Καρίτσα Λάρισας - Δοχός

ΙΟΥΛΙΟΣ

4 Θεσσαλονίκη - Θέατρο Δάσους

11 Αθήνα - Θέατρο Λυκαβηττού
16 Ερέτρια Ευβοίας

20 Ρέθυμνο - Θέατρο Φορτέτσας
22 Αγιές Παρασκιές (Κρήτη)

24 Δασάκι Κουτσουρά, Ιεράπετρα
28 Καλαμάτα
30 Βαρβάρα Χαλκιδικής

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

5 Κέρκυρα
7 Καρπενήσι
10 Χίος

13 Νίσυρος

20 Ρόδος - Παραλία Τσαμπίκα

23 Μυτιλήνη - Παραλία Αύλωνα (Γέρας)

27 Σέρρες - Λίμνη Κερκίνη

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

1 Αθήνα - Τεχνόπολις, Γκάζι

3 Ελασσόνα

9 Ιωάννινα - Αγορά

14 Αθήνα - Θέατρο Αλίκη Βουγιουκλάκη, Βριλύσσια ;;

Περισσότερα: κλικ

~~~

Πηγή: http://malamas.4.forumer.com/

http://www.youtube.com/watch?v=Tcb78R7vGGo

~~~

Νίκος Ζουρνής + guests @ Πυρήνας

2011-05-13T21:05:00.004+03:00

Ο Νίκος Ζουρνής θα παρουσιάσει το δίσκο "Χιλιόμετρα" μαζί με παλιά και καινούργια τραγούδια στη μουσική σκηνή "Πυρήνας", το Σάββατο 14 Μαΐου.

Παρέα του ο Βαγγέλης Καζαντζής, η Μαρίνα Δακανάλη και ο Βασίλης Φλώρος οι οποίοι θα συμπράξουν με τραγούδια από τις πρόσφατες δισκογραφικές δουλειές τους.

Μαζί τους η Αυγερινή Γάτση (τραγούδι, νέι), ο Χάρης Μανουσάκης (κιθάρα, λαούτο), ο Επίκουρος Τριανταφυλλίδης (βιολί), ο Γιάννης Βουτσινάς (κοντραμπάσο) και ο Κώστας Μανουσάκης (τύμπανα).

Ώρα: 22.30

www.pirinas.com