Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Τραγουδιών ιστορίες #1: "Το πολλαπλό σου είδωλο" & "Από το πάρκο στη Μυροβόλο" - Χειμερινοί Κολυμβητές

Το πολλαπλό σου είδωλο

Μουσική-Στίχοι: Αργύρης Μπακιρτζής (Χειμερινοί Κολυμβητές)
Πρώτη εκτέλεση: Αργύρης Μπακιρτζής (Χειμερινοί Κολυμβητές)
Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Νταλάρας
Δισκογραφία: "Χειμερινοί Κολυμβητές" (1981), "Ζωντανή ηχογράφηση στο Αττικόν" (1991)

Ἦρθες κι ἀπόψε ξαφνικὰ
γιὰ λίγα χάδια καὶ φιλιὰ
καὶ χάθηκες στὴ νύχτα.
Σ᾿ αὐτὸν τὸν κρύο τὸν καιρό,
μέσα στὸ σπίτι μοναχός,
διαβάζω, τραγουδάω.
Κι ἐνῷ ἀκούω τὸ χιονιᾶ,
τὸ πολλαπλό σου εἴδωλο
στὰ κρύσταλλα κοιτάζω.

Θέλεις; - Θέλω πάντα.
Ἔχεις κέφι; - Ἔχω πάντα.
Ἴσως ἔρθω... - Ἔλ᾿ ἀμέσως, μωρό μου.
Δὲ θέλω. - Μὴν ἔρθεις.
Δὲν ἔχω κέφι. - Μὴν ἔρθεις.
Ἴσως ἔρθω. - Μὴν περάσεις, μωρό μου.

Συχνάζεις στὸ «Μικρὸ καφὲ» κι ἐγὼ στὴ «Μυροβόλο»,
ἔτσι ποὺ ὅσο κι ἂν θέλουμε, ποτὲς δὲ θὰ ἰδωθοῦμε.

Ἐγὼ ξυπνάω ἀπ᾿ τὶς ἑφτά, ἐσὺ τὸ μεσημέρι
κι ὅταν τινάζω τὰ χαλιά, στὸ βόλεϊ πάντα τρέχεις.

Στὴν πὰμπ πηγαίνεις στὶς ἐννιά, ἐγὼ ἕντεκα μὲ μία,
ἔτσι ποὺ ὅσο κι ἂν θέλουμε, ποτὲς δὲ θὰ ἰδωθοῦμε.

Μὰ ποὺ θὰ πάει ὁ καιρὸς κι οἱ βουλισμένοι χρόνοι,
θὲ νά ῾ρθει κάποιο σούρουπο, ξανὰ ν᾿ ἀνταμωθοῦμε.








Από διηγήσεις του Αργύρη Μπακιρτζή:

Το πολλαπλό σου είδωλο
(...)«Η ιστορία της πρώτης εγγραφής του έχει πολύ ενδιαφέρον. Την πρώτη πλευρά του πρώτου μας δίσκου, την είχαμε γράψει σε διάστημα ενός μηνός περίπου, ενώ τη δεύτερη δεν προλάβαμε. Ενδιάμεσα αλλάξαμε κιθαρίστα, ο Παπάζογλου δεν είχε κονσόλα για να μας ηχογραφήσει κι έτσι καθυστερούσαμε πάνω από έξι μήνες να ολοκληρώσουμε το δίσκο. Ένα μεσημέρι παίρνει τηλέφωνο ο Παπάζογλου και μας λέει ότι βρήκε κονσόλα για μερικές ώρες, από μια άλλη ηχογράφηση που είχε τελειώσει πιο γρήγορα. Πήγαμε στο στούντιο και η δεύτερη πλευρά γράφτηκε όλη σε ένα απόγευμα, σε τρεις ώρες! Το τραγούδι αυτό το είχαμε αφήσει τελευταίο, επειδή είναι αρκετά δύσκολο για τη φωνή μου, ανεβαίνει πολύ ψηλά προς το τέλος. Το παίξαμε μια φορά, δεν μου άρεσε και είπα στον Παπάζογλου να το ξαναγράψουμε. Εκείνος είχε ένα ραντεβού, μάλλον με καμιά κοπέλα, και βιαζόταν, οπότε εξοργίστηκε και μίλησε άπρεπα. Ένοιωσα πολύ άσχημα. Ή έπρεπε να μαλώσω και να μη γίνει ο δίσκος, ή να σκύψω το κεφάλι και να το αφήσω να περάσει. Δεν ήξερα τι να κάνω. Οπότε, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, η κοπέλα για την οποία είχα γράψει το τραγούδι και με την οποία είχα χαθεί , ως από μηχανής θεός, κατέβαινε τις σκάλες του στούντιο στο βάθος. Μόλις την είδα ξεχάστηκα και γράφτηκε η πολύ ωραία, συγκρατημένα δραματική, εκτέλεση του δίσκου.

Το τραγούδι μιλά για το σπίτι μου στην 7ης Μεραρχίας, ένα από τα τέσσερα που έχω αλλάξει σε 27 χρόνια στην Καβάλα. Ο στίχος "...το πολλαπλό σου είδωλο, στα κρύσταλλα κοιτάζω" αναφέρεται στα κρύσταλλα με κατακόρυφες λωρίδες, που πολλαπλασιάζουν τις σκιές, της εξώπορτας του διαμερίσματος. Ακόμη χρησιμοποίησα λέξεις και εκφράσεις που είχε πει εκείνη: "θέλεις, θέλω πάντα, έχεις κέφι, έχω πάντα, έλα απόψε, μην περάσεις, μωρό μου, δε θέλω, μην έρθεις, δεν έχω κέφι, μην έρθεις, ίσως έρθω, μην περάσεις, μωρό μου". Με το στίχο "συχνάζεις στο Μικρό Καφέ κι εγώ στη Μυροβόλο" γίνεται μια αντιπαράθεση ανάμεσα στα δυο αυτά στέκια της Καβάλας. Το Μικρό Καφέ ήταν, κατά κάποιο τρόπο, πιο σινιέ, κι εκεί σύχναζαν κυριλέ, της πλάκας κυριλέ, τύποι, ενώ οι θαμώνες της Μυροβόλου ήταν, θα έλεγα, πιο αδέσμευτοι μέχρι οριακά φρικιά. Το τραγούδι περιγράφει επακριβώς αληθινές καταστάσεις. Ο στίχος "στην παμπ πηγαίνεις στις εννιά" αναφέρεται στο παλιό μπαράκι του Σαλαβάτη στη Βενιζέλου, το Vanitas, στο οποίο πήγαινα κάπου-κάπου (ένα από τα ελάχιστα μαγαζιά της Καβάλας, στα οποία σύχναζα).»

Από το πάρκο στη Μυροβόλο

Μουσική - Στίχοι: Αργύρης Μπακιρτζής (Χειμερινοί Κολυμβητές)
Πρώτη εκτέλεση: Αργύρης Μπακιρτζής - Κώστας Σιδέρης - Ισίδωρος Παπαδάμου (Χειμερινοί Κολυμβητές)
Δίσκος: "Από το πάρκο στη Μυροβόλο" (1985)

Από το πάρκο στη Μυροβόλο
Το μηχανάκι αστράφτει στον ήλιο
Αντανακλά το χαμόγελό σου
Και με διαλύει στο φως

Τα αχτένιστα μαλλιά σου καλέ μου
Χτες ήταν καλοχτενισμένα
- δείχναν πως θα παχύνεις
κι οι μπότες που δεν φοράς ποτέ σου
είχανε γίνει σύμβολο

Ένα φιλάκι δεν είναι δράμα
μη το παιδεύεις με τόσες ιδέες
κι έτσι από δράμα σε δράμα ξεπέφτεις
και επανάσταση πάλι ζητάς

πες στου μπαμπά σου όποιος σε φιλάει
να μη φοράει τα μαύρα γυαλιά
γιατί σκιάζουν τα ωραία σου μάτια
και μες στην σκιά τους τούς άλλους κοιτάς

Από το πάρκο στη Μυροβόλο
Το μηχανάκι αστράφτει στον ήλιο
Αντανακλά το χαμόγελό σου
Και με εκτινάσσει στο φως



Από το πάρκο στη Μυροβόλο
«Συμπληρωματικό του προηγούμενου, για τη διαδρομή από το πάρκο, με το γήπεδο του βόλεϊ, μέχρι τη Μυροβόλο, όπου σύχναζα, και η ηρωϊδα ερχόταν ή ήλπιζα να έλθει να με συναντήσει. Το τραγούδι αυτό στάθηκε η αφορμή της συνεργασίας μας με τη Μπάντα της Φλώρινας. Ψάχναμε να βρούμε μια μπάντα και μας είπαν ότι κάπου στην Κοζάνη ζει ο μάγος του κλαρίνου Χάρι Τζέιμς. ΄Επαθα πλάκα. "Ποιος είναι αυτός ο Χάρι Τζέιμς;" ρώτησα παντού. Τελικά ήταν ένας ντόπιος, τσιγγάνος που είχε πάει στην Αμερική και γύρισε μ' αυτό το ψευδώνυμο. Έπαιζε κλαρίνο, σπουδαίος μουσικός, αλλά δεν μπόρεσα να τον βρω. Μετά φτιάξαμε μια μπάντα με καθηγητές από ωδεία της Θεσσαλονίκης, αλλά το αποτέλεσμα ήταν μάλλον τυπικό και σφιγμένο, ενώ από παλιά ονειρευόμουνα μια μπάντα λαϊκή που θα έπαιζε πολύ ελεύθερα. Τη βρήκαμε στη Φλώρινα, μετά από ένα επεισοδιακό ταξίδι, όπου η παλιά Μερσεντές μου 170S, του 1949, τα έφτυσε στην τελευταία ανηφοριά, στο πρόσωπο του Τάσου το Βαλκάνη, "άρχοντα" της Δυτικής Μακεδονίας στο κλαρίνο, και στη μπάντα του. Η συνάντηση και η συνεργασία μαζί τους μας χάρισαν αξέχαστες στιγμές και μια βαθιά φιλία.»

Αργύρης Μπακιρτζής

6 σχόλια:

Καημός είπε...

Καλησπέρα φίλε Stepas!Πολύ ωραία αναρτηση και αναμένουμε με ενδιαφέρον και τα επόμενα...επεισόδια!

Stepas είπε...

Καλησπέρα φίλε μου.

Σ'ευχαριστώ πολυυυ! Χαίρομαι που σ'άρεσε.

logia είπε...

αχ ο Μπακιρτζής με την ιδιαίτερη φωνή...
ωραίο να γνωρίζεις την ιστορία ενός τραγουδιού
καλημέρα

Stepas είπε...

Αν και πολλές φορές μπορεί να ξενερώσεις όταν ακούς την ιστορία που κρύβεται πίσω από ένα τραγούδι, γιατί ίσως έχεις πλάσει με το μυαλό σου κάτι εντελώς διαφορετικό, εντούτοις νομίζω ότι κάποια τραγούδια έχουν ενδιαφέρουσες ιστορίες από πίσω τους, γι'αυτό και το πήρα απόφαση να ανεβάσω κάποιες από αυτές.
Πολύ καλημέρα σας κι ευχαριστώ για το σχόλιο!
:-)

crispy είπε...

Δυστυχως και αυτο το τραγουδι δεν γλυτωσε απ'τον Νταλαρα!

Stepas είπε...

Προσωπικά σαφώς και προτιμώ την εκτέλεση με τον Μπακιρτζή (όχι απλά την προτιμώ, αλλά δεν υπάρχει καν σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη). Ωστόσο δεν μπορεί κανείς να μην παραδεχθεί ότι το τραγούδι έγινε γνωστό σε ένα ευρύ κοινό χάρη στον Νταλάρα που το επέλεξε και το δισκογράφησε. Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό αυτό, αλλά οφείλω να το αναφέρω. Πάντως εννοείται και το ξανατονίζω ότι μπροστά στην ερμηνεία Μπακιρτζή, ο Νταλάρας και ο κάθε Νταλάρας απλά δεν υπάρχει!